Tuesday, August 08, 2006,2:07 AM
Η θεία πρόεδρος!
Πριν καν ξεκινήσει η φιλανδική προεδρία και αρκετούς μήνες νωρίτερα κάποιοι ειδικοί φιλανδολόγοι ‘δημοσιογράφοι’ σε περιοδικά και εφημερίδες στην Ελλάδα προσπάθησαν να εξηγήσουν πως δουλεύει το πολιτικό και το πολιτειακό σύστημα της Φιλανδίας και τι να περιμένει η Ευρώπη από την φιλανδική προεδρία αποδεικνύοντας τουλάχιστον σε μένα ότι το googling δεν είναι απαραίτητα και καλή δημοσιογραφία.

Από την πλευρά μου προσπάθησα στέλνοντας κάποια mail και στη συνέχεια με κάποια post να διορθώσω τα πιο κραυγαλέα λάθη τουλάχιστον. Καλά, πάλι σε online version εφημερίδας είδα ότι ο πρωθυπουργός της Φιλανδίας λέγεται Φανχανέν, μικρό παράδειγμα και έτσι κατάλαβα ότι ... δεν διορθωνόμαστε με τίποτα! Και άδικα κουραζόμουνα, στο τέλος θα με περνάνε και για γραφικό!!!

Το πολιτειακό σύστημα της Φιλανδίας λοιπόν αν και κατ’ όνομα μοιάζει με το αντίστοιχο της Γαλλίας στην ουσία δεν έχει καμιά απολύτως σχέση. Τόσο η κυβέρνηση όσο και ο/η πρόεδρος εκλέγονται απ’ ευθείας από τον λαό σε εθνικές εκλογές που συμμετέχουν όλοι όσοι έχουν φιλανδική υπηκοότητα σε οποιοιδήποτε μέρος του κόσμου. Οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια εκτός αν προκύψει κάτι απρόβλεπτο και οι προεδρικές κάθε πέντε.

Εδώ πρέπει να κάνουμε μια μικρή αναφορά στη φιλανδική ιστορία. Μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου η Φιλανδία έζησε μια μακρά περίοδο που παρ’ όλο η ουδετερότητα της ήταν δηλωμένη παντού κινδύνευε σχεδόν καθημερινά από τη Ρωσία. Όλοι οι ηγέτες της ΕΣΣΡ μέχρι και την εποχή του Cherenko του για ένα χρόνο προκάτοχο του Gorbachev απειλούσαν σε κάθε ευκαιρία τη Φιλανδία με εισβολή και μεγάλος αριθμός ρωσικών στρατευμάτων ήταν πάντα στα σύνορα με τη Φιλανδία για κάθε ενδεχόμενο. Παράλληλα η δύση ..σφύριζε αδιάφορα πιστεύοντας ότι η Φιλανδία ήταν απλά ένας δορυφόρος της ΕΣΣΡ και στη πρώτη κανονιά θα προσχωρούσε στο σύμφωνο της Βαρσοβίας. Από κει και όρος Finlanization που ταλαιπωρεί και ενοχλεί ακόμα και σήμερα τους Φιλανδούς.

Κατά τη περίοδο αυτή στη Φιλανδία και λόγω της λεπτότητας των συνεχών διαπραγματεύσεων δεν είχαν χρόνο για μακρόχρονες συνεδριάσεις, συζητήσεις στο κοινοβούλιο και διχασμούς, ήταν θέμα επιβίωσης, την ευθύνη των διαπραγματεύσεων την πήρε ο ίδιος ο πρόεδρος και συγκεκριμένα μετά τον πόλεμο ο Juho Kusti Passikivi και ο οποίος χάραξε ουσιαστικά τον νομοθετικό δρόμο που θα ακολουθούσε κάθε πρόεδρος στη συνέχεια. Για να σας δώσω να καταλάβετε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του μήνες ολοκλήρους τους πέρναγε στη Μόσχα διαπραγματευόμενος με τον Στάλιν και μια εποχή που το ταξίδι Ελσίνκι Μόσχα το χειμώνα με το σιδηρόδρομο κράταγε μέρες.

Έτσι ενώ η κυβέρνηση είχε την ευθύνη όλων των υπουργιών στη περίπτωση της εξωτερικής πολιτικής την ευθύνη διαπραγματεύσεων και συνεννοήσεων με τις μεγάλες δυνάμεις την είχε ο ίδιος ο πρόεδρος, τα υπόλοιπα ο ανάλογος υπουργός εξωτερικών. Η δύναμη του προέδρου από τότε είναι τέτοια ώστε αφ’ ενός να έχει βέτο σε αποφάσεις της κυβέρνησης όσο αφορά την εξωτερική πολική αφ’ ετέρου μπορεί να χαράξει δική του γραμμή αδιαφορώντας για την πολιτική της κυβέρνησης και η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει χωρίς δικαίωμα βέτο!

Αυτό βέβαια συνεχίστηκε και κατά τη περίοδο του Urho Kekkonen, ενός από τα πιο φωτισμένα πολιτικά μυαλά της Ευρώπης που κάποια στιγμή θα αναφερθώ ιδιαίτερα και χαλάρωσε λίγο στη διάρκεια του Koivisto παρ΄ όλο ότι εκείνη τη περίοδο η Ρωσία διαλυόταν, περίοδος Gorbachev και Yeltsin, και αυτό ωφείλετο περισσότερο στον άβουλο χαρακτήρα του παρά στην αλλαγή της κατάστασης. Ο Koivisto υπήρξε το δεξί χέρι του Kekkonen αλλά χωρίς το αφεντικό του εξαφανίστηκε κάτω από το μύθο του. Tη συγκεκριμένη στιγμή και μπροστά στις αλλαγές που γινόντουσαν στη Ρωσία, με αμφίβολο αποτέλεσμα, φαινόταν σαν ο πιο καλός υποψήφιος. Ο Ahtisaari, άλλη ιδιαίτερη περίπτωση, ήρθε τη περίοδο που η Φιλανδία ξέφευγε επιτέλους από τη ρωσική κηδεμονία, γινόταν μέλος της ΕΟΚ άρα για άλλη μια φορά οι ιδιαίτερες εξουσίες του προέδρου ήταν απαραίτητες. Και φτάνουμε στη σημερινή πρόεδρο την κυρία Tarjia Halonen.

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και έχοντας ξεπεράσει τις φοβίες και την ανάγκη εθνικής ενότητας στις προεδρικές εκλογές όπου υποψήφιοι ήταν σχεδόν υπερκομματικοί παρ’ όλες τις κομματικές τους ρίζες και τις περισσότερες φορές δεν είχαν αντίπαλο η έναν αντίπαλο, περάσαμε στη περίοδο που οι προεδρικές εκλογές ήρθαν σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τις βουλευτικές όπου οι υποψήφιοι είναι καθαρά κομματικά στελέχη και στο προεκλογικό αγώνα λέγονται τα πάντα ακόμα και γίνονται προσωπικές επιθέσεις. Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές όλοι οι Φιλανδοί νιώσανε αυτή την αλλαγή βλέποντας τους δυο κυρίως υποψήφιους, Tarjia Halonen από το SDP Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και τον Sauli Niimisto από το Kokoomus το συντηρητικό κόμμα να καταλήγουν σε προσωπικές προσβολές και ταυτόχρονα να κυκλοφορούν ιστορίες για την προσωπική τους ζωή που τουλάχιστον προσβάλανε. Και μην ξεχνάμε και την απρόβλεπτη βοήθεια που δέχτηκε η Tarjia Halonen από έναν Αμερικάνο τηλεοπτικό star talking show αλλά γι αυτό θα πούμε σε επόμενο επεισόδιο.

Αυτή τη στιγμή η Φιλανδία έχει κυβέρνηση συνασπισμού με το κεντρώο κόμμα Keskusta να ηγείται και τους σοσιαλδημοκράτες του SDP να βοηθάνε πράγμα που σημαίνει ότι όσον αφορά τουλάχιστον την εξωτερική πολιτική το χαμηλών τόνων και καθαρά φιλοδυτικό Keskusta δεν συμφωνεί απόλυτα με την σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο. Όταν λοιπόν η πρόεδρος εξαγριώθηκε με τη δολοφονία του Φιλανδού κυανόκρανου στο Λίβανο, όλοι περιμέναμε τη συνέχεια.

Η πρόεδρος λοιπόν την πέμπτη το βράδυ ανακοίνωσε ότι καμιά ειρηνευτική δύναμη δεν θα ξεκινήσει με συμμετοχή της Φιλανδίας αν το Ισραήλ δεν διατάξει την άμεση κατάπαυση του πυρός. Αυτό τώρα δούλεψε μέσα στην ΕΕ σαν ντόμινο. Αυτομάτως οι υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες αρνηθήκανε και συνταχτήκανε με τη Φιλανδή πρόεδρο. Η φιλανδική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να ακολουθήσει ακόμα και εάν δεν συμφωνούσε πλήρως η καλύτερα δεν ήταν ενημερωμένη για την απόφαση της προέδρου αν και την περίμενε, και η ΕΕ μούδιασε. Αν δεν συμφωνούσε η χώρα που κρατούσε αυτή τη στιγμή την προεδρία και έβαζε όρους τότε οι όποιες προσπάθειες και υποσχέσεις στην ουσία ναυαγούν γιατί κατά τη γνωστή λογική οι περί Solana Άγγλοι Γερμανοί κλπ ψάχνουνε μια ήπια φόρμουλα που θα ικανοποιήσει αρχικά τους Ισραηλινούς.

Από την Παρασκευή λοιπόν ο ουρανός έχει σκοτεινιάσει οχι από σύννεφα αλλά από τα liar jet που πηγαινοφέρνουν υπουργούς, σύμβουλους και διαμεσολαβητές προσπαθώντας να βρουν μια λύση και η πρόεδρος πολύ φιλανδικά έχει δηλώσει, εγώ ότι είχα να πω το είπα!

Όσο για τον Γιωργάκη που μας τίμησε σήμερα, σε αντίθεση με την ελληνική κυβέρνηση το παλικάρι που έχει ζήσει και στη γειτονιά μας πολλά χρόνια ξέρει πολύ καλά τι παιχνίδι παίζεται εδώ αυτές τις μέρες και που ουσιαστικά είναι μια μεγάλη δοκιμασία για τη συνοχή της κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, γι’ αυτό ήρθε και καλώς και έξυπνα έκανε. Τουλάχιστον όσο αφορά το γενικότερο παιχνίδι και αδιάφορα στο τι θα πουν οι ελληνικές εφημερίδες τις επόμενες μέρες με το συνηθισμένο τους επιφανειακό κριτικό τρόπο και ασχετοσύνη το παλικάρι μόλις κέρδισε κάποιους πόντους.

Αυτά λοιπόν τα σημερινά και γι’ αυτό τρέχουμε όλοι!!!

**********************************************

Στη φωτο ο Urho Kekkonen και στη δεύτερη η Tarjia Halonen με τον Αμερικάνο star Conan OBrien



, , , &
 
posted by ovi
47 comments