Wednesday, February 21, 2007,7:55 PM
Φιλανδικές εκλογές από το ...κέντρο! Μέρος Α!
Εδώ και δυο εβδομάδες σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσω να γράφω για τις φιλανδικές εκλογές όπως άλλωστε σας είχα υποσχεθεί από την περίοδο που γινόντουσαν οι δημοτικές εκλογές στην Ελλάδα.

Αυτό που θα με ενοχλούσε ήταν η απλή αναφορά των κομμάτων και οι ιδεολογικές τους διαφορές διανθισμένη με μερικά ‘ανέκδοτα’ όταν η δική μου θέση μου στην πολιτική ζωή της Φιλανδίας είναι λίγο ...ιδιόρρυθμη και μερικές φορές ...προνομιακή. θα ξεκινήσω από το προνομιακή, μερικές φορές και ειδικά όσο πλησιάζουν οι εκλογές νιώθω ότι κάθομαι στο θεωρείο ενός θεάτρου και παρακολουθώ μια θεατρική παράσταση που άλλες φορές μπορώ να προβλέψω την επομένη ‘ατάκα’ ενώ άλλες βλέπω κάτι που οι υπόλοιποι θεατές δεν μπορούν να δουν μιας και από τη θέση μου εχω πρόσβαση και πίσω από τα φωτεινά σκηνικά. Και εδώ δένει το ιδιόρρυθμη, μιας και δουλεύω ή εχω δουλέψει για τα περισσότερα κόμματα άρα εχω εικόνα του τι συμβαίνει στα παρασκήνια.

Εδώ χωράει η συνηθισμένη σημείωση. Την περίοδο που ζούσα στην Αγγλία και είναι μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής μου, υπήρξα δραστήριο μέλος του εργατικού κόμματος και λόγο σπουδών βρέθηκα να δουλεύω δίπλα σε μια από τις μεγάλες μορφές του εργατικού κόμματος για το τέλος του 20ου αιώνα και έναν άνθρωπο που του οφείλω πολλά όσον αφορά τις γνώσεις μου για το πως δουλεύουν τα πολιτικά κόμματα στη μεγάλη Βρετανία, τον Neil Kinnock. Τον Neil τον γνώρισα όταν ήταν στην αντιπολίτευση με την Margaret Thatcher, δούλεψα μαζί του και έζησα την πίκρα της πρώτης αντιπαράθεσης καθώς και τον ξεσηκωμό των συνδικάτων στο Yorkshire και την κόντρα με τον Arthur Scargill τον συνδικαλιστή των ανθρακωρύχων. Μαζί του έμαθα ότι το να έχεις κόκκινα μαλλιά δεν ενδείκνυται για να γίνεις πρωθυπουργός και ότι δεν έχει σημασία αν ο αντίπαλος σου λέει ψέματα, αν τα λέει δυνατά είναι ο μόνος που ακούγεται. Ίσως φαίνεται εδώ η πίκρα μου για το τι έγινε τότε αλλά σας βεβαιώνω ότι ήταν ένα καταπληκτικό μάθημα που απομυθοποίησε πολλούς μηχανισμούς ή καλύτερα αποκάλυψε μηχανισμούς που υποτιμούσα ή αγνοούσα την ύπαρξη και την δύναμη τους. Ξέρω ότι κάποιοι από εσάς έχετε ήδη άποψη για τον Neil και συμφωνώ ότι μερικές από τις πράξεις του τα τελευταία χρόνια στην ευρωπαϊκή κοινότητα δεν δικαιολογούν την ιστορία του αλλά εδώ υπάρχουν δυο πράγματα που πρέπει να θυμόμαστε. Πρώτον, από ένα σημείο και ύστερα ο Neil ήταν ένας νικημένος κατά κράτος αρχηγός, κουβαλώντας πολύ πίκρα και για τους συντρόφους του που δεν τον υποστήριξαν και αυτή η προσωπική πίκρα τον έκανε να αλλάξει και κάποιες ιδέες του και από την άλλη η προσωπική του υστεροφημία έγινε πιο σημαντική γι αυτόν από τις ιδέες του. Γι αυτό και η μετέπειτα υποστήριξη του προς τον Tony Blair ακόμα και όταν ο συντηρητικός Blair ήρθε σε ρήξη με όλες τις παραδοσιακές δυνάμεις του εργατικού κόμματος.

Αυτό όμως που δυσκολεύει εμένα να τον κρίνω είναι η διαπροσωπική σχέση που αναπτύχθηκε σε αυτά τα χρόνια που τον γνώρισα. Βλέπετε για μένα δεν ήταν μόνο ο οργισμένος Kinnock που χτυπούσε το τραπέζι διαβάζοντας το υπόμνημα που του έδινε ένα βράδυ ο Scargill αγνοώντας τον σαν αρχηγό του κόμματος και αρνούμενος να συζητήσει μαζί του πιστεύοντας ότι η αρχηγία του ανήκει και αυτά ενώ η Thatcher τους έκανε κομματάκια στέλνοντας όλο το Yorkshire στην ανεργία αλλά ήταν και ο Neil που ένα βράδυ σε ένα μικρό τοπικό pub στην Ουαλία μου έλεγε για το πως τον μάλωνε ο πατέρας του κάθε φορά που αργούσε να κοιμηθεί γιατί διάβαζε! Βλέπετε στη δουλειά μου εχω την τιμή να γνωρίζω την ανθρώπινη πλευρά όλων αυτών των πολιτικών και πολλές φορές αυτή η ανθρώπινη πλευρά στα δικά μου μάτια υπερνικά τον πολιτικό.

Έτσι λοιπόν αντί για να σας παρουσιάσω στεγνά τα κόμματα αποφάσισα να σας παρουσιάσω τους πολιτικούς που εχω γνωρίσει από το κάθε κόμμα και μου κάναν εντύπωση, αρνητικά η θετικά και μέσα από αυτό ίσως καταλάβετε καλύτερα το κάθε κόμμα και για να ξεκινάμε το κόμμα που κατέχει την πρωθυπουργική καρέκλα έρχεται πρωτο, το Keskusta ή κεντρώο κόμμα.

Τον Matti τον γνώρισα ένα πρωινό στο καινούργιο τότε εμπορικό κέντρο, το Iso Omena. Εδώ χρειάζεται μάλλον άλλη μια παρένθεση για το όνομα του εμπορικού κέντρου. Iso Omena στα φιλανδικά σημαίνει, μεγάλο μήλο η καλύτερα το alias της Νέας Υόρκης, Big Apple. Όταν ψάχνανε για όνομα για το εμπορικό κέντρο και σκεφτόμενοι ότι κατασκευάσανε κάτι πολύ μοντέρνο και ... glamorous, αποφασίσανε να ζητήσουν από την διαφημιστική τους εταιρία ένα όνομα που θα έδειχνε αυτό ακριβώς το όραμα τους. Αυτός που ανέλαβε τον λογαριασμό για την διαφημιστική εταιρία δεν ξέρει λέξη αγγλικά αλλά λατρεύει τις ταινίες με γκάγκστερ έτσι το Big Apple του ήρθε αυτόματα και βέβαια ...’σιγά μην ζητήσουν τα δικαιώματα τα αμερικάνακια, σιγά μην ξέρουν τι σημαίνει Iso Omena!!!’ έτσι για να δείτε ότι η θεωρία με τους κουτόφραγκους υπάρχει κι ...αλλού!

Η δουλειά μου εκείνο το πρωινό ήταν να σιγουρευτώ ότι είχε στηθεί η σκηνή στη μέση του διαδρόμου, ότι υπήρχαν έντυπα του κόμματος, οι μικροφωνικές δουλεύαν και ότι οι υποψήφιοι που έπρεπε να είναι εκεί είτε είχαν έρθει είτε είχαν στείλει τους αντιπροσώπους τους. Παράλληλα είχα κι εγώ δυο υποψήφιους που έπρεπε να τους ‘σπρώξω’ λίγο πιο μπροστά. Το ‘πρόγραμμα’ άρχιζε στις 11 και στην αρχή ο τοπικός γραμματέας στη Uusima (σαν να λέμε λοιπό Αττικής) θα έκανε μια μικρή εισαγωγή μιλώντας για τους στόχους του κόμματος και μετά θα ακολουθούσαν οι υποψήφιοι που θα έπρεπε να πουν ότι μπορούσαν σε τρία λεπτά ο καθένας. Έτσι λοιπόν αφού έκανα τον έλεγχο μου και σιγουρεύτηκα ότι ένας μου υποψήφιος μιλούσε πρώτος και ο άλλος τελευταίος κάθισα σε μια γωνία παρακολουθώντας αντιδράσεις από τον κόσμο και κρατώντας σημειώσεις. Αυτό που ξέχασα να σημειώσω είναι ότι αυτό δεν ήταν πανελ αλλά εκδήλωση ενός κόμματος, έτσι όλοι τους ήταν υποψήφιοι του ίδιου κόμματος στην ίδια περιφέρεια. Αυτό σημαίνει ότι σε μερικές περιπτώσεις τα μαχαίρια είχαν μέγεθος ...δόρατος. ένα ακόμα πράγμα που δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα! Η εκδήλωση ήταν προγραμματισμένη να τελειώσει στις μια το μεσημέρι οπότε τη θέση θα την έπαιρνε το ...επόμενο κόμμα, στη περίπτωση εκείνης της μέρας το δεξιό κόμμα, το Kokoomus.

Ο Matti ήταν πέμπτος στη σειρά να μιλήσει και αυτό που με έκανε να τον παρατηρήσω ήταν ότι όση ώρα στεκόντουσαν όρθιοι ήταν με διάφορα ο πιο ψηλός, πιο προσεκτικά ντυμένος και δεν είχε καθόλου ...body language! Ενώ οι υπόλοιποι δείχναν την νευρικότητα τους παίζοντας με τις σημειώσεις που οι περισσότεροι κρατούσαν, η αλλάζοντας συχνά το βάρος του σώματος τους από το ένα πόδι στο άλλο, ο Matti στεκόταν ακίνητος κοιτάζοντας ευθεία μπροστά του με τα χέρια δεμένα μπροστά του αλλά χωρίς τη παραμικρή κίνηση. Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι φαινόταν να είναι ο μόνος που άκουγε τι λέγαν οι υπόλοιποι μιας και οι άλλοι υποψήφιοι ήταν χαμένοι σε αυτά που ήθελαν να πουν.

Ο κόσμος τέτοια ώρα ήταν πολύ λίγος άλλωστε, ήταν εργάσιμη μέρα και εκτός από δεκαπεντάχρονα και μεσήλικες δεν υπήρχε και κανένα μεγάλο ακροατήριο. Ήταν κάτι σαν πρόβα για τον μήνα που θα ακολουθούσε. Αφού οι υποψήφιοι τέλειωσαν κατέβηκαν από τη διαμορφωμένη σκηνή και άρχισαν να μιλάνε με τον κόσμο δίνοντας παράλληλα και τα έντυπα τους. Ο Matti αντάλλαξε μερικές κουβέντες με τους συνυποψήφιους του και ήρθε και κάθισε μαζί μου ξαφνιάζοντας με! Οι υποψήφιοι μου και το κόμμα με είχαν ενημερώσει ότι η εκλογή του ήταν σίγουρη και ότι η μια από τις δυο έδρες που το κόμμα κέρδιζε στην περιοχή ήταν σίγουρα δική του, οι υπόλοιποι πάλευαν για την άλλη! ίσως σε αυτό να οφειλόταν και η σιγουριά του στις κινήσεις και ο τρόπος που αντιμετώπιζε την όλη ιστορία, σαν να βαριόταν και να έπρεπε απλά να κάνει την υποχρέωση του. Του συστήθηκα και του είπα τι κάνω εκεί και μου είπε ότι είχε ενημερωθεί ήδη από τον υπεύθυνο της εκλογικής του εκστρατείας για το ποιος είμαι και συνέχισε με τη συνηθισμένη ερώτηση που ξεκινάει κάθε μου γνωριμία στη Φιλανδία, πως και αποφάσισες να έρθεις στη Φιλανδία!

Οι δυο μου υποψήφιοι φαινόντουσαν να γλεντάνε την επαφή τους με τους ...συνταξιούχους και έτσι του είπα ότι είχα σκοπό να πάω για καφέ οπότε μπορούσαμε να πάμε παρέα. Έτσι σε λίγο βρέθηκα να πίνω καφέ με τον υποψήφιο για την εκλογική περιφέρεια της Uusima, τον Matti Vanhanen. Η πρώτη μου αυτή γνωριμία με τον μελλοντικό πρωθυπουργό με άφησε μάλλον με περισσότερα ερωτηματικά παρά απαντήσεις. Σε ένα έλεγχο στα βιογραφικά των υποψήφιων που είχα κάνει ήξερα ότι ο Matti είχε έρθει σε σύγκρουση με το κόμμα του όταν έγινε η συζήτηση για πέμπτο πυρηνικό εργοστάσιο (τι τραγελαφικό, ο ίδιος σαν πρωθυπουργός υπέγραψε για την δημιουργία του έκτου!) και μιας και δεν υπήρχε περίπτωση να βρούμε άλλο κοινό πολιτικό σημείο έστρεψα την συζήτηση σε αυτό το σημείο.

Η αλήθεια ήταν ότι περίμενα μια παθιασμένη συζήτηση για το περιβάλλον και αυτό που μου ήρθε ήταν ...μια βιβλιοθήκη στο κεφάλι με αναφορές σε αποφάσεις της ΕΕ για την ενεργειακή πολιτική, αριθμούς και στατιστικές και στο τέλος δεν καταλάβαινα γιατί μιλούσε άπλα τον παρακολουθούσα. Για δέκα λεπτά ο άνθρωπος μιλούσε και δεν είχε κουνήσει ούτε μια φορά τα χέρια του για να δώσει τόνο η έμφαση σε αυτά που έλεγε. Ήταν ο πιο βαρετός πολιτικός που είχα συναντήσει στη ζωή μου και ήταν ικανός να με κάνει να υποστηρίζω την πυρηνική ενέργεια μόνο και μόνο για να υπάρξει κάποια σπίθα σε αυτή τη συζήτηση.

Από ότι καταλαβαίνετε για τον επόμενο μήνα έτυχε πολλές φορές να διασταυρωθούν οι δρόμοι μας και στο τέλος ο καφές και η βιβλιοθήκη που μου ερχόταν στο κεφάλι μας έγιναν συνήθεια. Κάναμε την υποχρέωση μας και οι δυο για το κόμμα και μετά καθόμασταν σε ένα καφέ όπου εγώ θα έκανα την ερώτηση και ο Matti θα μου ανέπτυσσε την απάντηση απνευστί για τα επόμενα 10 λεπτά.

Ένα βράδυ μετά από μια συνάντηση του κόμματος σε μια μικρότερη πόλη έξω από το Ελσίνκι με πήρε μαζί του για να με πάει στο κοντινότερο σταθμό τρένου ώστε να επιστρέψω στο Ελσίνκι έτσι αποφασίσαμε να σταματήσουμε σε ένα pub για μια μπίρα. Την μπίρα την ήπια εγώ, ο Matti ήπιε καφέ σκέτο και βέβαια αυτό που σκέφτηκα ήταν μακάρι και κάποιος από τους υποψήφιους μου να καταλάβαινε ότι δεν μπορεί να μιλάς για νόμους και μετά να μου οδηγείς τύφλα στο μεθύσι. Πικρές ιστορίες που θα σας πω σε άλλο επεισόδιο. Εκεί για πρώτη φορά ο Matti έγινε λίγο πιο ανθρώπινος και μου μίλησε για τον αυστηρό καθηγητή πάτερα του με θαυμασμό αλλά και λίγο τρόμο μπροστά σε έναν πεισματάρη ακαδημαϊκό που έχει άποψη για τα πάντα και τον έχει βάλει συχνά σε μπελάδες ακόμα και τώρα που είναι πρωθυπουργός με δηλώσεις του. Μιλήσαμε για παλιές αγάπες και όνειρα και εκείνο το βράδυ μου είπε πόσο ήθελε να γίνει πρωθυπουργός και πόσα θα μπορούσε να προσφέρει στη Φιλανδία. Ήταν η πρώτη φορά μετά από ένα σχεδόν μήνα που κούνησε τα χέρια του δίνοντας έμφαση στα λογία του σε σημείο που αστειεύτηκα ότι κάτι έχουν βάλει στο καφέ του. Τότε ήταν που μου είπε ότι δεν πίνει ποτέ του!!!

Πριν συνεχίσω μου φαίνεται ότι πρέπει να κάνω μερικές σημειώσεις ακόμη. Όπως εχω πει πολλές φορές όλες οι απόψεις είναι καθαρά δικές μου και φυσικά οι προσωπικές μου ιδέες και απόψεις ορίζουν ένα πλαίσιο που κινούμαι η γράφω και βέβαια ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν ότι δεν υπάρχει το αντικειμενικό στην εξιστόρηση ή την δημοσιογραφία τουλάχιστον όταν είσαι στον ίδιο χώρο και χρόνο, ακόμη και στην ιστορία υπάρχει το ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές και περνάνε αιώνες πολλές φορές μέχρι να μάθουμε την πραγματικότητα.

Η επομένη σημείωση αφορά το κεντρώο κόμμα η καλύτερα το Keskusta. Το κεντρώο κόμμα έχει τις ρίζες του στη περιφέρεια και καλύτερα στην αγροτική Φιλανδία και ξεκίνησε περισσότερο σαν αγροτικό συνδικάτο το 1906 για να γίνει κόμμα Agrarian Party το 1908. από την αρχή του ήταν ένα κόμμα που πίστευε στην αποκέντρωση και αυτό του στοίχησε όταν άρχισε η εσωτερική μετανάστευση τη δεκαετία του 70 αφήνοντας στις πόλεις χώρο για το συντηρητικό Kokoomus. Μέχρι την δεκαετία του 40 και πριν το πόλεμο και ειδικά μέχρι την δεκαετία του 30 το αγροτικό κόμμα ήταν ο υπερασπιστής της αγροτιάς και πολλές φορές συγκρούστηκε με την δεξιά των λευκών χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι συμμεριζόταν τον αγώνα των κόκκινων. Τις περιόδους της τρομοκρατίας από τους λευκούς και όσους τους υποστήριζαν πολλά μέλη της αριστεράς και του κομουνιστικού κόμματος βρήκαν καταφύγιο στο Keskusta συμπεριλαμβανομένων και επιφανών προσωπικοτήτων και συνδικαλιστών του αριστερού κινήματος.

Το 1965 άλλαξε από Αγροτικό Κόμμα σε Κεντρώο Κόμμα, Keskusta αποκτώντας πρόσβαση και στον πληθυσμό των πόλεων. Το μεταμορφωμένο κόμμα ήταν ένα από τα πρώτα ευρωπαϊκά κόμματα που μίλησε στο καταστατικό του για περιβαλλοντολογική επαγρύπνηση και επικεντρώνει τις δυνάμεις του στον ανθρώπινο παράγοντα, παράλληλα βέβαια δεν ξέχασε τις αρχές του υποστηρίζοντας την αποκέντρωση και την ενίσχυση του αγροτικού πληθυσμού. Βέβαια τα τελευταία δέκα χρόνια έχει μεταβληθεί σε ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα με όσα κακά και όσα καλά σημαίνει αυτό και η αγροτική του δύναμη έχει περιοριστεί σε ποσοστά του 7-9%. Μια από τις μεγαλύτερες μορφές και ο μακροβιότερος πρόεδρος της Φιλανδίας ήταν ο Urho Kekkonen που σηματοδότησε και την σύγχρονη Φιλανδία και την αλλαγή στο κόμμα του, κατ’ εμένα μια από τις πιο μεγάλες μορφές της σύγχρονης φιλανδικής ιστορίας που κάποια στιγμή θα έπρεπε να του αφιερώσω ένα post.

Το Keskusta σήμερα είναι το κόμμα με έναν πολύ οργανωμένο κομματικό μηχανισμό που φιλοξενεί και αρκετούς ξένους η Φιλανδούς δεύτερης γενιάς, το κόμμα με τον μεγαλύτερο αριθμό εγγεγραμμένων και δραστήριων μελών σε όλη τη Σκανδιναβία και η μεγάλη δύναμη του αντλείτε από τις κυρίως παραδοσιακά αγροτικές περιοχές στη κεντρική και δυτική Φιλανδία. Ο Matti Vanhanen αντιπροσωπεύει την καινούργια γενιά, φιλελεύθεροι και υπέρμαχοι της παγκοσμιοποίησης και μιας πιο ανταγωνιστικής κοινωνίας. Ο ίδιος αν και μερικές φορές παρουσιάζει σκεπτικισμό είναι οπαδός της ενωμένης Ευρώπης με όλη τη σημασία της λέξης με κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική αλλά πιστός και στις αρχές του κόμματος που υπήρξε και αρχηγός της νεολαίας στις αρχές της δεκαετίας του 80 πιστεύει στην αποκέντρωση της εξουσίας και την ανάγκη περισσότερων ελευθεριών στα κράτη-μέλη όσο άφορα θέματα εσωτερικού ενδιαφέροντος όπως η φορολογία, η παιδεία κλπ.

Και για να επιστρέφουμε σε εκείνο το βράδυ στο pub, από τότε μας συνέδεσε με τον Matti μια περίεργη φιλία, αν θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω έτσι. Θέλω να πιστεύω ότι τον καταλαβαίνω καλύτερα και είμαι από τους λίγους που καταλαβαίνει πότε κάνει πλάκα μιας και το χιούμορ του, όπως θα λέγανε οι πολλοί είναι ...ανύπαρκτο. η πρώτη του πρωθυπουργική δήλωση ήταν ότι οι Φιλανδοί πρέπει να ξαναγυρίσουν στη φύση να αφήσουν την τηλεόραση, να περνάνε περισσότερες ώρες στο δάσος και να κάνουν πιο πολλά παιδιά. Φαντάζεστε ότι γέλασε ο κάθε πικραμένος, αλλά ο Matti που δεν καπνίζει, δεν πίνει και τρώει με μέτρο και λίγο, έχει τη θεωρία ότι τραπέζι χωρίς πατάτα βραστή δεν έχει φαγητό, κοιμάται νωρίς, ξυπνάει νωρίς, κάνει καθημερινά πεζοπορία για γυμναστική και τα Σαββατοκύριακα ποδήλατο, ενώ παράλληλα το χειμώνα κάνει μεγάλες αποστάσεις cross country ski. Η λογική πάμε το Σάββατο στο pub απλά δεν υπάρχει γι αυτόν.

Οι Φιλανδοί το ξέρουν ότι είναι βαρετός και ότι πολλές φορές δεν τον καταλαβαίνουν αλλά θα τον ψηφίσουν και θα τον ξαναψηφίσουν γιατί είναι όπως ακριβώς ο μέσος Φιλανδός, λέει λίγα και μόνο όταν έχει να πει κάτι, οι σιωπές του είναι τέτοιες ώστε να αφήνουν τους άλλους να πιστεύουν ότι κάτι άλλο υπάρχει και ξέρει αυτός τι κάνει και βέβαια δεν θα κάνει καμιά ξαφνική αλλαγή ούτε θα προσπαθήσει να ταράξει τα νερά.

Όπως είπα, δεν καπνίζει, δεν πίνει, δεν τρώει και επειδή ξέρω πόσο πονηρό είναι το μυαλό σας, το άλλο το κάνει!!! Πριν από τρία χρόνια κυκλοφορήσαν φωτογραφίες του με την σημερινή υπουργό πολιτισμού και τέως μοντέλο, την Tanja Karpela αλλά οποία σχέση διαψεύσθηκε αμέσως και το πιστεύω γιατί ξέρω και την Tanja αρκετά καλά και ξέρω ότι παρ’ όλη τη συμμετοχή της στο Keskusta η καρδιά της χτύπαγε για πολύ μεγάλο διάστημα σε άλλο ...κόμμα!

Πριν από ενάμιση χρόνο ο Matti τελείως ξαφνικά και αφού για τόσο διάστημα μιλούσε για την οικογένεια και για το πως πρέπει να είναι μια σύγχρονη φιλανδική οικογένεια ...χώρισε. Η ανακοίνωση του χωρισμού έγινε μέσω ανακοινώσεων στον τύπο τονίζοντας ότι είναι καθαρά προσωπικό τους θέμα και δεν ήθελαν να πάρει δημοσιοποίηση για χάρη των μικρών παιδιών τους και εκεί ομολογώ ότι από τον τόνο των ανακοινώσεων κατάλαβα ότι η γυναίκα του τον ..έπιασε στα πράσα. Ο τύπος το σεβάστηκε ...για ένα μήνα, μέχρι που άρχισαν να βγαίνουν τηλεφωνικά μηνύματα προς διάφορες κυρίες οι οποίες φυσικά τα δημοσιοποιήσανε οι ίδιες με την ανάλογη αμοιβή. Το θέμα περιορίστηκε σε ανάλογες σκανδαλοθηρικές εφημερίδες αλλά βέβαια έκανε πολλούς Φιλανδούς να ανακουφιστούν, εντάξει δεν πίνει, δεν καπνίζει δεν τρώει αλλά τουλάχιστον ...γμει!!! Για να δείτε ότι αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα!

Πριν τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ένα βράδυ σε μια εκδήλωση του κόμματος ο Matti μου έκανε ένα μεγάλο δώρο, μου σύστησε την καινούργια αρχηγό του κόμματος, την Anneli Jaatteenmaki με την οποία έζησα από πολύ κοντά το δράμα που παίχτηκε πριν από τέσσερα χρόνια και θα σας εξιστορήσω στο επόμενο επεισόδιο!

******************************

Στις φωτογραφίες ο Matti πριν γίνει πρωθυπουργός από επίσκεψη στη γενέτειρα του την Jyvaskyla και από επίσκεψη για ομιλία στο πανεπιστήμιο του Oulu. Το σήμα του κόμματος δεν έχει να κάνει με τίποτα με παγκόσμια γνωστή ποδοσφαιρική ομάδα!!! ;)

******************************

Από τώρα και μέχρι τις εκλογές θα βάζουμε όλο και πιο συχνά άρθρα για τις φιλανδικές εκλογές στο Ovi magazine, οπότε όσοι ...αγγλομαθείς προσέλθετε!!!

Labels: , , ,

 
Monday, February 19, 2007,4:48 PM
Μια αποκαλυπτική ...πυραμίδα!
Τον τελευταίο καιρό προσπαθώ να γράφω ένα post την εβδομάδα και αυτό οχι απαραίτητα με επιτυχία, έτσι τους τελευταίους μήνες έχασα μια σειρά από επεισόδια που συμπεριλαμβάνανε θεωρητικούς blog-καβγάδες, πυραμίδες των πέντε και αποχωρήσεις.

Για τους blog-καβγάδες δεν εχω να πω τίποτα, στο παρελθόν έμπλεξα κι εγώ σε δυο τρεις και μάλλον απογοητεύτηκα περιμένοντας συζήτηση και αντιμετωπίζοντας μονολόγους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τους κρίνω αρνητικά, απεναντίας αποδεικνύουν πόσο ζωντανή είναι η blog-σφαίρα και παράλληλα μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω και κάποιους πολύ αξιόλογους ανθρώπους που σταδιακά από alias πήρανε μορφή, γίνανε πρόσωπα με όνομα που συνεχίσαμε την συζήτηση μας ή καλύτερα την γνωριμία μας σε πιο προσωπικό επίπεδο και αυτό τουλάχιστον ανταμείβει εμένα για την συμμετοχή μου στον κόσμο των blogs.

Λιγότερο από ένα χρόνο μετά το πρωτο μου post περιμένω τους πρώτους επισκέπτες – ο Derek δεν μετράει, ήταν Ovi πριν το blog – στις αρχές του Μάρτη, που θα χαρώ πολύ να τους γνωρίσω την Φιλανδία μου, - το ‘μου’ απαραίτητο γιατί ο καθένας μας έχει διαφορετική εικόνα από την κάθε χώρα ακόμα και από αυτήν που καταγόμαστε. Και θα συνεχιστεί με δυναμική ‘Βελγίδα’ και στο τέλος σκέφτομαι μήπως πρέπει να οργανώσουμε μια blog-συνάντηση στο Ελσίνκι!

Και μιας και μιλάμε για φίλους στην τελευταία βόλτα που έκανα στα blogs φίλων ανακάλυψα απουσίες ή καλύτερα αποχωρήσεις και συνδυάζοντας το με την ‘πυραμίδα’ που χτίζεται με τα ‘πέντε πράγματα που δεν ξέρατε για μένα’ δεν μπορούσα να αποφύγω από το να σκεφτώ ότι κάποιοι από αυτούς στη πραγματικότητα ξεγυμνώσαν την ψυχή τους δίνοντας και πέντε και δέκα στοιχεία από τη ζωή τους. Μιλάω για τον gelial και ότι συνέβηκε που τον οδήγησε στη απόφαση του να κλείσει το blog ‘από το γραφείο’, μιλάω για την γλυκιά siegmundshof που κάποια βράδια κάναμε το blog της chat-room βγάζοντας τις πιο κρυφές σκέψεις και επιθυμίες μέσα από ταινίες και μουσική, μιλάω για το μοναδικό μορτάκι που με το τρόπο της έγινε η αίτια να γράψω post και άρθρο στο Ovi magazine, μιλάω για την αγαπημένη μου φίλη το Ηλιόδεντρο που με τους στοίχους της μίλησε στα όνειρα μου.

Βλέπετε έβαλα ήδη τέσσερα από τα πέντε ονόματα από φίλους που δώσανε παραπάνω από πέντε στοιχεία από τον εαυτό τους και βρέθηκαν δυστυχώς αντιμέτωποι με αυτές ακριβώς τις αλήθειες τους που ‘εκδοθήκανε’ και στρεβλωθήκανε με το χειρότερο τρόπο από άλλους.

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στα πέντε στοιχεία που ζητάτε από εμένα. Στους δέκα μήνες που γράφω αυτό το blog καθώς και στη συμμετοχή μου σε αλλά blogs κατά κάποιο τρόπο εχω ‘αποκαλυφθεί’, όλοι ξέρετε τι σημαίνει για μένα η οικογένεια μου και ποσό χαζομπαμπάς είμαι, μάλλον ο πιο χαζομπαμπάς που υπάρχει στη γη. Ξέρετε πόσο αγαπώ τη δουλειά μου και τη ζωή μου στη Φιλανδία που μου δίνει την ευκαιρία να κάνω πράγματα που αγαπώ όπως μου δίνει τις κατάλληλες συνθήκες να ασχοληθώ με το γράψιμο, το διάβασμα, τη ζωγραφική και την μουσική. Ξέρετε ότι αγαπώ το θέατρο και το σινεμά. Ξέρετε ότι αγαπώ τα ταξίδια, από μικρός ψυχή φευγάτη, ότι αγαπώ τους ανθρώπους με Νιτσεϊκή διαστροφή και ότι παθιάζομαι με ότι κάνω.

Κάποιοι από εσάς πέρα από τα comments έχουν αποκτήσει και μια πιο προσωπική σχέση μαζί μου μέσω και πέρα των mails – που προσπαθώ να απαντώ όσο πιο γρήγορα μπορώ! – και ξέρουν ότι πέρα από το alias Ovi που οφείλεται στο περιοδικό Ovi magazine, ο Θάνος είναι ακριβώς το ίδιο πρόσωπο. Έτσι προσπαθώντας να βρω πέντε πράγματα που ΔΕΝ ξέρετε για μένα, κατέληξα στα πέντε πράγματα που δεν συνηθίζω να λέω για μένα και έχουν να κάνουν με αυτά που αγαπώ.

Και για να ξεκινάμε ανάποδα, όπως είπα αγαπώ το θέατρο και το σινεμά, αλλά ... αντιπαθώ την τηλεόραση, βλέπω πολύ σπάνια τηλεόραση και αυτό μόνο για να δω ειδήσεις, παρ’ όλα αυτά εχω μια σεβαστή συλλογή από ταινίες σε DVD και VHS που παρακολουθώ συνήθως μετά τις 2 τα ξημερώματα. Η συλλογή μου έχει τα πάντα από κλασικές ταινίες μέχρι σύγχρονες ταινίες δράσης και επιστημονικής φαντασίας, φυσικά συλλογή ολόκληρη από Bugs Bunny και συλλογές από Marx Brothers, Buster Keaton κ.α Αυτά βέβαια υπάρχουν σε μια καλά διαμορφωμένη video-θήκη. Στο γραφείο μου όμως σε μια πολύ εκλεκτή θέση και μακριά από τα μάτια των πολλών υπάρχει ....The complete star trek! Τα πάντα, από ταινίες μέχρι τα επεισόδια όλων των τηλεοπτικών σειρών, από το “original series” μέχρι το τελευταίο “enterprise” και ευτυχώς που κυκλοφορήσαν σε DVD και πιάνουν λίγο χώρο μιας και μιλάμε για τα περί 200 DVD!

Άλλη μου μεγάλη αγάπη είναι η μουσική. Νιώθω πολύ περήφανος για τη συλλογή μου σε βινύλιο και CDs που απαριθμεί σε μερικές χιλιάδες με δίσκους συλλεκτικούς και ηχογραφήσεις από συγκροτήματα η εκτελεστές πριν καν γίνουν γνωστοί, κάποιοι από αυτούς τους δίσκους δεν κυκλοφορήσαν ποτέ ή έχουν τραγούδια περισσότερα η διαφορετικά από αυτά που είχαν στην τελική τους μορφή. Όσοι έχετε ακούσει και το πρόγραμμα στο Ovi ξέρετε ότι συχνά παίζω και κομμάτια φίλων από όλο τον κόσμο. Οι μουσικές μου προτίμησης είναι γύρω από την Jazz, R&B, rock,, κλασική μουσική και ελληνική μουσική με μεγάλη αγάπη στον Χατζηδάκη, ο ίδιος δε παίζω φλάουτο και κιθάρα.

Την περίοδο λοιπόν που υπηρέτησα στον στρατό λόγο του φλάουτου με μαζέψανε στη μπάντα και έπαιζα ...κλαρίνο! Όχι ότι είχα ιδέα από πριν περί κλαρίνου, αλλά χάρις σε μερικά παιδιά και ειδικά σε έναν υπέροχο μπουζουξή τον Νίκο τον Τράκη που ψιθύριζε στο αυτί μου τον τόνο βρέθηκα να παίζω σε δεξιώσεις αξιωματικών!!! Το χειρότερο ήρθε όταν ένας ταξίαρχος είχε γνωρίσει την ... Πίτσα Παπαδοπούλου και όταν έμαθε ότι ο κλαρινίστας της την είχε εγκαταλείψει πήρα τη διαταγή να παίζω κάθε βράδυ σε σκυλάδικο στον Έβρο ...κλαρίνο συνοδεύοντας την!!! Έτσι στον πρωτο της δίσκο και στο τραγούδι «Μαρία» ο υποφαινόμενος ...παίζει κλαρίνο!!!

Πολλοί ξέρουν τις περιπέτειες που μου έχει χαρίσει η δουλειά μου και τα μέρη που εχω ταξιδέψει όλα αυτά τα χρόνια, αυτό που λίγοι ξέρουν είναι το πως εχω μπλέξει σε κάποιες από αυτές τις περιπέτειες. Έχω μηδενική αίσθηση προσανατολισμού. Είμαι ικανός να χαθώ μέσα στη γειτονιά μου και είμαι τυχερός που εχω φωτογραφική μνήμη και βάζω σημάδια. Η γυναίκα μου μερικές φορές λέει ότι κάποιο βράδυ θα βγω για βόλτα στο δάσος και θα με βρουν στη Ρωσία. Στις αρχές της δεκαετίας του 80 βρέθηκα σε κρατητήριο χώρας της ανατολής γιατί ...είχα περάσει κατά λάθος τα σύνορα!!! Και άντε να τους πείσεις μετά ότι δεν έκανα ...κατασκοπεία!!! Στα δε γεγονότα που ξεκίνησαν τον εμφύλιο στο Σουδάν και το βραβείο που μου φέρανε οι φωτογραφίες, έγινε γιατί έχασα τον δρόμο από το ξενοδοχείο που έμενα προς το κυβερνείο και βρέθηκα στη μέση των πρώτων αψιμαχιών!!! Έτσι λοιπόν όταν είσαστε μαζί μου καλύτερα να εμπιστευτείτε το... ένστικτο σας!!!

Κάτι που έχει γίνει πολλές φορές ο λόγος για να μου κάνουν πλάκα φίλοι και στη φοιτητική μου ζωή και έγινε η αιτία για πολλούς μπελάδες μιας και κανένας δεν με πιστεύει είναι ότι είμαι αλλεργικός στη μέντα! Και φανταστείτε ότι σπούδασα στην Αγγλία που η μέντα πάει ...παντού. Έτσι μέχρι και η οδοντοπάστα που χρησιμοποιώ είναι ...παιδική με γεύση κανέλα, ποτέ δεν μάσησα τσίχλα και δεν έφαγα σοκολάτα με μέντα. Η μέντα μου δημιουργεί την παράξενη αίσθηση της ναυτίας σε πολύ άσχημη μορφή. Φαντάζεστε λοιπόν ότι όλα τα ποτά μου σε όλα τα πάρτι στην αρχή της φοιτητικής μου ζωής είχαν μέσα .. μέντα. Έτσι χρειάστηκε να με κουβαλήσουν μερικές φορές στο νοσοκομείο μέχρι να σταματήσουν την πλάκα. Φανταστείτε την γυναίκα μου όταν την πρωτογνώρισα και της είπα ότι το ...φιλί αποκλείεται όσο μασάει ...τσίχλα!!!

Τέλος κάτι για την μεγάλη μου αγάπη. Βρέθηκα από πολύ μικρή ηλικία μόνος μου με ότι σημαίνει αυτό, το σοκ του θανάτου και της εγκατάλειψης και μου πήρε πολύ καιρό να συμβιβαστώ με μερικά από αυτά τα συναισθήματα. Όταν έμαθα ότι η γυναίκα μου ήταν έγκυος τρόμαξα, ή καλύτερα πανικοβλήθηκα γιατί όταν γεννήθηκε η Δάφνη ήμουν για τα κάλα πάνω από τα σαράντα και ότι και να κάνω ξέρω ότι οι στατιστικές υπερνικάνε στο τέλος τις επιθυμίες, πολύ περισσότερο για κάποιον σαν κι εμένα που πεισματάρικα έκανε μια ζωή αυτό που ήθελε περιμένοντας απλά ότι κάποια στιγμή θα πλήρωνε το αντίτιμο. Η σκέψη ότι αυτό το πλασματάκι που έπλενα στα χέρια μου λίγα λεπτά μετά την γέννηση της και που την έσφιγγα τόσο σφιχτά υπήρχε περίπτωση να ακολουθήσει τους περίεργους δρόμους που συχνά ακολούθησα με τρόμαξε και υπάρχουν στιγμές που ακόμη με τρομάζει. Γι αυτό περνάω μαζί της όλο μου το χρόνο. Ίσως ακουστεί εγωιστικό αλλά θέλω να νιώσω μαζί της αυτό που μου έλειψε εμένα και να είμαι σίγουρος ότι γι αυτήν ο πατέρας δεν θα είναι μια μορφή στην ομίχλη όπως είναι στη δική μου περίπτωση. Και θέλω να είναι σίγουρη ότι ακόμη και μέσα από τις ιστορίες μου και τις ζωγραφιές μας, ότι και να συμβεί ένα μεγάλο μου κομμάτι θα είναι για πάντα μαζί της.

Αυτά τα πέντε στοιχεία λοιπόν που ζητήσατε από μένα και δεν ξέρατε, ελπίζω να συμπληρώσανε στο παζλ που έχετε σχηματίσει για το ποιος είμαι.

Και τώρα οι πέντε δικές μου επιλογές κατά πως λένε οι οδηγίες του παιχνιδιού!!! Κάνοντας μια βόλτα στα blogs είδα ότι οι περισσότεροι έχετε ήδη μπει για τα καλά στο παιχνίδι, έτσι αποφάσισα να σας συστήσω πέντε λίγο πιο σιωπηλά blogs που με τους συγκεκριμένους bloggers συζητάω συχνά και αξίζουν να τους δείτε.

Η Citronella – η τίτλος new hope του blog της είναι απόλυτα δικαιολογημένος!

Φιλοσοφικοί αντικατοπτρισμοί - όπως λέει και ο ίδιος ... ακτή προσωπικής έκφρασης.

Αρνούμαι – η πιο συγκινητική ομολογία που εχω διαβάσει ποτέ!

Advocatus Diaboli – γιατί μας συνδέει συχνά ο ίδιος θυμός!

Και τέλος έναν Σουμέζο, τον και προσωπικό φίλο, τον Yannis_h (τον άλλο τον έκλεισε η Oistros!)

*******************************

Ευχαριστώ όλα τα mail που με ενημερώνουν για καινούργια blogs και ο κατάλογος των my favorites έχει επικίνδυνα γιγαντωθεί αλλά θυμηθείτε ότι συμμετέχω μόνο όταν εχω να πω κάτι και βέβαια με τιμά που ζητάτε την γνώμη μου για τα blog σας, αλλά τα blog έχουν κάτι το πολύ προσωπικό και δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να έχει σημασία η γνώμη του άλλου και ειδικά η δική μου. Πάντως σας ευχαριστώ πολύ για την ενημέρωση και από ότι βλέπετε από τα stats που οι περισσότεροι έχετε όταν μπορώ επισκέπτομαι τα blog σας.

*******************************

Μιας και μιλάμε για blogs, όπως εχω ξαναπεί στο Ovi magazine υπάρχει σελίδα με blogs που δέχεται αρκετές επισκέψεις ημερησίως. Δεν ξέρω αν οδηγεί στα blog αυτό είναι κάτι που εσείς που είσαστε εκεί μπορείτε να μου πείτε αλλά είσαστε όλοι ευπρόσδεκτοι να βάλετε τα στοιχεία του blog σας αρκεί να μου στείλτε μια φωτογραφία και το απαραίτητο εισαγωγικό σημείωμα.

*******************************

Η φωτογραφία είναι από κάποιους που πεισματικά αρνούνται να φύγουν για τον νοτιά και παραμένουν ...βόρεια. Αφιερωμένο για διαφορετικούς λόγους που εκείνοι καταλαβαίνουν στη Salome και τον Phivos

*******************************

Εδώ δεν υπάρχει βέβαια ...Καθαρή Δευτέρα αλλά καλή Σαρακοστή σε όλους σας! Πιείτε μια ρακί και για μας!!! :)


Labels: , , ,

 
Friday, February 16, 2007,4:49 PM
Φιλανδικός χειμώνας και ένας πρησμένος καρπός!
Από την αρχή αυτού του blog, και φαντάζομαι αρκετά συχνά εχω επαναλάβει πόσο πολύ μου αρέσει αυτή η χώρα το χειμώνα. Αυτό δεν αποκλείει δυο πράγματα, ότι δεν παραπονιέμαι για το κρύο, το λασπωμένο χιόνι, τον πάγο στους δρόμους που μου έχει χαρίσει αρκετές τούμπες και τον αριθμό των ρούχων που χρειάζεται να φοράω κάθε φορά, η για το πόσο εκνευρίζομαι κάθε φορά που ξεχνάω το καπέλο μου στο σπίτι.

Από την άλλη το ότι μου αρέσει εμένα ο χειμώνας δεν μειώνει την ομορφιά όλων των άλλων εποχών, πρώτα από όλα γιατί ακριβώς τις καταλαβαίνεις, τις νιωθεις τις αλλαγές. Το φθινόπωρο εδώ είναι πραγματικά φθινόπωρο και η βόλτα στο δάσος είναι πραγματική απόλαυση, ή άνοιξη είναι σαν παραμύθι με όλα τα λουλούδια να μπουμπουκιάζουν και τώρα πια οι δραπετεύεις μου στο εξοχικό το καλοκαίρι δίπλα στη λίμνη δεν τις αλλάζω με τίποτα.

Ο χειμώνας για μένα όμως είναι κάτι μαγικό και έχει να κάνει με πολλά μικρά και μεγάλα πράγματα και είναι κρίμα ότι οι περισσότεροι φίλοι μου που με έχουν επισκεφτεί και όσοι σχεδιάζουν να με επισκεφτούν, συμπεριλαμβανομένων και φίλων bloggers, τυχαίνει να έρθουν πάντα καλοκαίρι ή προς το τέλος της άνοιξης, οπότε χάνουν αυτή τη μαγεία.

Βέβαια το καταλαβαίνω ότι το άκουσμα των θερμοκρασιών τρομάζει παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις μου ότι με το κατάλληλο ντύσιμο δεν είναι τίποτα ή τουλάχιστον είναι πολύ πιο άνετα στους -30 εδώ από όσο είναι στους +40 στην Αθήνα! Και βέβαια θα μου μείνει αξέχαστη μια επισκέπτης πριν από μερικά χρόνια που όταν είδε στο θερμόμετρο ότι η θερμοκρασία ήταν -27 αρνήθηκε να βγει από το σπίτι για τρεις μέρες!

Την τελευταία βδομάδα έλειψα εκτός Ελσίνκι και μέχρι τις εκλογές θα λείπω κατά περιόδους – το ταξίδι στη Λαπωνία αναβλήθηκε υποχρεωτικά για μετά τις εκλογές – προς το παρόν περιορίζομαι σε ταξίδια στη νότια Φιλανδία δουλεύοντας για υποψήφιους των κομμάτων. Σε αυτές τις εκλογές δεν ασχολούμαι πια με μεμονωμένους υποψήφιους αλλά με τα κόμματα γιατί η αλήθεια είναι ότι βαρέθηκα να κάνω τη babysitter στα καπρίτσια και στα εγώ του κάθε υποψήφιου. Σε λίγες μέρες θα ξεκινήσω μια σειρά από άρθρα στο Ovi magazine για τις φιλανδικές εκλογές και παράλληλα θα περάσω κι εδώ μια σύντομη εισαγωγή για τα φιλανδικά κόμματα.

Έτσι λοιπόν αυτή τη βδομάδα βρέθηκα από το δυτικό σε όλη τη σημασία Turku, μέχρι το ανατολικό Kuopio, φημισμένο για τα πιο καλά makara (λουκάνικα) της Φιλανδίας και το ...ψαρόψωμο! εδώ σας μπέρδεψα λιγάκι αλλά φανταστείτε ότι αντί για ελιόψωμο η τυρόψωμο, ψωμί σε σχήμα καρβελιού, παραγεμισμένο με μικρά ψάρια από τις λίμνες.

Δυστυχώς και λόγω δουλείας που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην πρώτη της φάση, δεν είχα την ευκαιρία να κάνω τίποτα περισσότερο από το να συμμετάσχω σε σειρά από συμβούλια, φαγητό με τοπικούς τομεάρχες των κομμάτων και τέλος μπίρα το βράδυ σε τοπικά pubs που θυμίζουν ταινίες του Kaurismaki. Επειδή οι επισκέψεις μου θα συνεχίσουν τις επόμενες εβδομάδες μέχρι τις εκλογές θα σας γράψω περισσότερες λεπτομέρειες. Στο θέμα 'γράφω' αυτη τη στιγμη αντιμετωπίζω και μια ...αντικειμενική δυσκολία που θα εξηγήσω παρά κάτω.

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο επιστρέφοντας με περίμενε μια έκπληξη που μάλλον βγάζει αληθινό τον αγαπητό Μαύρο Γάτο και την πρόβλεψη που άφησε στο τελευταίο post και εμένα με άφησε μπαταρισμένο στο αριστερό μου χέρι μια ολόκληρη εβδομάδα και σχεδόν ανίκανο να κάνω πολλά πράγματα γιατί είμαι αριστερόχειρας. Επιστρέφοντας από την συνηθισμένη μου βραδινή βόλτα στο δάσος βρέθηκα αντιμέτωπος με έναν μαινόμενο Jarmo που χωρίς να πει τίποτα πετάχτηκε από πίσω μου και με χτύπησε με ένα κλαδί στο αριστερό πλευρό. Ώσπου να καταλάβω τι συμβαίνει έφαγα το δεύτερο χτύπημα στο καρπό του αριστερού μου χεριού καθώς προσπαθούσα να φυλαχτώ. Την ίδια στιγμή και επειδή ούρλιαζε βγήκε έξω ένας γείτονας και τον ακινητοποιήσαμε. Σε λίγο ήρθε η αστυνομία και με τη βοήθεια του αστυνόμου γείτονα επιτέλους πέσαν οι ανάλογες μηνύσεις και από ότι έμαθα σήμερα που επέστρεψα το δικαστήριο είναι την τρίτη. Εγώ βέβαια την πάτησα με ένα έντονο πρήξιμο αλλά η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος ήταν να τον λυπάσαι και βέβαια αυτή του τη βλακεία πρόκειται να την πληρώσει πολύ ακριβά. Εμένα με πήγαν στο νοσοκομείο για να δούνε τι έγινε και τον ίδιο τον οδηγήσανε αμέσως στο τμήμα. Ο γείτονας αστυνόμος μου είπε αργότερα που ήρθε να με δει ότι έκλαιγε συνέχεια φωνάζοντας ότι τον καταστρέψαμε και θα μας εκδικηθεί. Η αστυνομία ειδοποίησε την γυναίκα του η οποία εξήγησε ότι τον έχει διώξει από το σπίτι από τον Νοέμβριο που έμαθε ότι ζει με μια άλλη γυναίκα. αρνήθηκε να κάνει οτιδήποτε για να τον βοηθήσει και παρέπεμψε στον πατέρα του ο οποίος ακόμα ζει σε ένα μικρό χωριό στην ανατολική Φιλανδία. Παράλληλα και με υποκίνηση του γείτονα αστυνόμου, η αστυνομία ήρθε σε επικοινωνία με την Leena η οποία έπαθε ένα μικρό σοκ ακούγοντας τις εξελίξεις και του έκανε μήνυση που συμπεριλαμβάνει από κακοποίηση μέχρι κλοπή και καταστροφή περιουσίας.

Για την κλοπή δεν νομίζω ότι θα συμβεί τίποτα γιατί έτσι κι αλλιώς η ίδια τον έβαλε στον τραπεζιτικό της λογαριασμό αλλά επειδή εδώ Σκανδιναβία και το θέμα οικογενειακή βια έχει πάρει διαστάσεις τα τελευταία χρόνια νομίζω ότι θα την βρει από κει αν προσθέσουμε και την επίθεση του προς έμενα. Η Leena φυσικά δεν έχει σταματήσει να ζητάει συγνώμη παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις μου ότι αυτό που έγινε δεν έχει σχέση με την ίδια αλλά με την τρέλα ενός ανθρώπου που δυστυχώς η ίδια την πλήρωσε πολύ πιο ακριβά, παράλληλα νομίζω ότι αυτό που έγινε απομυθοποίησε και τα τελευταία σημάδια του που είχε μέσα της.

Και τώρα άλλα νέα. Με την επιστροφή μου με περίμενε ένα γράμμα από το αμερικάνικο περιοδικό, Poets and writers το οποίο μου κάνει την τιμή να κάνει μια μικρή παρουσίαση σε μένα και τη δουλειά μου τονίζοντας τα όσα εχω κάνει τα τελευταία χρόνια για την διάδοση της φιλανδικής λογοτεχνίας και ποίησης. Και μέχρι εδώ όλα καλά και υπέροχα μέχρι που παρατήρησα ότι με θεωρούν ...Φιλανδό!!! έτσι το σκέφτομαι σοβαρά να κάνω την χάρη σε κάποιους φίλους που με δουλεύουν για πάνω από δεκαετία τώρα και να αλλάξω το όνομα μου σε ...Thanassen! Ξέχωρα από αυτό, η τιμή είναι μεγάλη και από ότι βλέπω αυτή θα είναι μια ...πολύ καλή χρονιά, και το έχει δείξει από την 1η Ιανουαρίου.

Το περιοδικό FREE! έβγαλε χτες το δεύτερο τεύχος του και το Agenda ετοιμάζει πυρετωδώς το καινούργιο με τον Asa να χρειάζεται μόνιμα ...οξυγόνο!!!

Η Δάφνη ζωγράφισε ...κάτι, που μου είπε ότι αυτό είναι το σπίτι μας, αυτό είναι ο ήλιος και αυτό είναι ο μπαμπάς ...καγκουρό και αφού μου το έκανε δώρο, το έβαλε στο σακίδιο της!!! Όταν την ρώτησα γιατί δεν μου το δίνει αφού το ζωγράφισε για μένα η απάντηση ήταν αφοπλιστική, το ζωγράφισα για σένα αλλά είναι ...δικό μου! Σε δέκα μέρες αρχίζουν οι χειμερινές διακοπές στα σχολεία κι έτσι της πήραμε σκι, ανάλογα του μεγέθους της και σας πληροφορώ ότι κάνει πρακτική ακόμα και στο κρεβάτι μας βάζοντας όλα τα μαξιλάρια να κάνουν ...λόφο!

*************************************

Οι σημερινές φωτογραφίες είναι από το Ελσίνκι σήμερα το μεσημέρι που είχα μια δουλειά στο κέντρο. Αυτή είναι η μαγεία που σας λέω και δεν νομίζω ότι χρειάζονται λόγια...

*******************************

Τέλος θα ήθελα να πω ένα αντίο σε ένα πολύ γλυκό άνθρωπο που έφυγε, μητέρα πολύ αγαπημένης φίλης που για κάποιο δικό της λόγο μου έδειξε πολλές φορές την αγάπη της και με σκεφτόταν ακόμα κι όταν η Alzheimer της είχε στερήσει το δικαίωμα στην ανάμνηση και να την ευχαριστήσω εκεί που βρίσκεται όταν ακόμα και στο έλος της αρρώστιας της θυμόταν την ...τελευταία μου επιθυμία!


Labels: , ,

 
Thursday, February 01, 2007,2:22 AM
Ένα μυστήριο, επίλογος και ένα ελληνικό τρελό!!!
Πριν ξεκινήσω να σας γράφω για τη συνάντηση μου με την Leena και τι μου είπε, νομίζω ότι θα ήταν καλό να σας πω κάτι ακόμη γι’ αυτή τη κοπέλα. Χωρίς να κάνω γενικότητες οι περισσότεροι από αυτούς που ξέρω και δουλεύουν στο τομέα της υγείας σε όποια θέση είναι άνθρωποι με τετράγωνη λογική. Φαντάζομαι ότι το απαιτεί και η δουλειά τους και όσα πρέπει να αντιμετωπίσουν καθημερινά.

Αυτό δεν απορρίπτει ότι είναι και ευαίσθητοι άνθρωποι, απεναντίας, απλά είναι πολλοί πιο ψύχραιμοι στην αντιμετώπιση ανθρώπων και καταστάσεων και όπως και να το κάνουμε έχουν δει τα πάντα. Η Leena είναι στον διοικητικό τομέα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι σε μια γυάλα αδιάφορη για ότι συμβαίνει στο χώρο της και με το χαρακτήρα της και την ανάγκη της να προσφέρει ξέρω ότι πολλές φορές όταν χρειάστηκε ‘βρόμησε τα χέρια της’ με όλη τη σημασία των λέξεων.

Στο βιβλίο που έχουμε γράψει με τον Asa, το ‘Nightshift’ πολλές από τις πληροφορίες για τις νοσοκόμες και τη ζωή στα νοσοκομεία μου της έδωσε η Leena και η ίδια έχει εμπνεύσει ένα άλλο χαρακτήρα του βιβλίου.

Αλλά ας επανέλθουμε στην ίδια την Leena, χτες το απόγευμα βρήκα την αδελφή της στη δουλειά της, δουλεύει σε κεντρικό βιβλιοπωλείο στο Ελσίνκι. Στην αρχή ξαφνιάστηκε που με είδε, προσπάθησε να με αποφύγει αλλά φαντάζομαι οι ... μη φιλανδικοί τρόποι μου την υποχρέωσαν να μου μιλήσει. Στην αρχή δεν ήξερε γιατί της μίλαγα, στη συνέχεια δεν ήξερε που ήταν η αδελφή της που είχε μήνες να την δει και στο τέλος αφού κατέληξα στην απειλή της αστυνομίας μου ζήτησε να την περιμένω όταν σχολάσει.

Από φόβο μη δοκιμάσει να φύγει χωρίς να με δει στήθηκα στην έξοδο του βιβλιοπωλείου και περίμενα και σας βεβαιώνω στους -10 και με χιόνι δεν είναι η καλύτερη ιδέα και το τσιγάρο δεν ...ζεσταίνει μάλλον πονοκέφαλο προκαλεί. Τέλος πάντων βγήκε και από ότι φαίνεται είχε σκοπό να με δει. Η πρώτη ερώτηση που μου έκανε ήταν αν ο Jarmo ήξερε τίποτα και χρειάστηκε να της δώσω το λόγο μου ότι είχα να του μιλήσω μήνες και ότι με αποφεύγει συστηματικά. Στην επομένη ερώτηση άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι αγγίζαμε τα όρια του παράλογου. Η ερώτηση όσο μπορώ σε ακρίβεια ήταν, ‘μήπως σε πλησίασε πιο κοντά από ένα μέτρο; Μήπως τον είδες να ακουμπάει το τοίχο του σπιτιού σου;’ Επειδή σε τέτοιες ερωτήσεις δεν ξέρω πως να αντιδράσω απάντησα ότι σίγουρα δεν με είχε πλησιάσει στο ένα μέτρο και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι δεν πήδηξε τους θάμνους για να ακουμπήσει τον τοίχο του σπιτιού μου.

Σημειωτέο ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε μια στοά λίγα μέτρα μετά την είσοδο του βιβλιοπωλείου και με την κοπέλα να κοιτάζει μόνιμα γύρω της και εγώ να εχω φρικάρει τελείως προσπαθώντας να καταλάβω τι γίνεται. Φαντάζομαι ο εκνευρισμός μου φάνηκε γιατί έβγαλε το τηλέφωνο της από την τσέπη της πάτησε το πλήκτρο και μου το έδωσε. Και επιτέλους ακούω τη φωνή της Leena!

Είναι καλά, ζει από την πρώτη του Γενάρη με μια παιδική της φίλη στη Vantaa, σαν να λέμε στα Μεσόγεια, αλλά δεν μπορεί να μου πει λεπτομέρειες. Να μου πεις τι λεπτομέρειες; Έφυγες από το σπίτι σου και τώρα μένει κάποιος άλλος, έχουμε ανησυχήσει σαν τρελοί τον τελευταίο μήνα, κόντεψα να τρέχω σε αστυνομίες για να καταγγείλω ...φόνο και δεν μπορείς να μου πεις λεπτομέρειες; Τρελή είσαι; Έχεις υποχρέωση να μου πεις λεπτομέρειες! Η Leena τώρα πια κλαίει και δεν ξέρω για σας αλλά εμένα με συγκλονίζει όταν κάποιος κλαίει στο τηλέφωνο, με κάνει να νιώθω τόσο αδύναμος να κάνω οτιδήποτε. Μου λέει ότι θα με πάρει τηλέφωνο σε λίγο που θα ηρεμίσει. No f#$@ing way!!! Η αδερφή σου δεν φεύγει από δω αν δεν μάθω που είσαι και τι συμβαίνει και ξέρεις καλά την τρέλα μου!!! Το κλείνει αλλά αμέσως χτυπάει το δικό μου τηλέφωνο και μπορώ να δω ένα αριθμό που δεν υπάρχει στη μνήμη, ήταν η Leena και μου υπόσχεται ότι θα με πάρει αργότερα τηλέφωνο, να πάω σπίτι και να αφήσω την αδερφή της, μόνο θέλει μια χάρη. Να σιγουρευτώ ότι δεν θα με πλησιάσει ο Jarmo!!!

Στις μια η ώρα και αφού κοντεύω να πάρω τηλέφωνο με παίρνει τηλέφωνο και μετά από πέντε λεπτά αναφιλητών και μπερδεμένων κουβέντων που δεν καταλαβαίνω τίποτα αποφασίζουμε να συναντηθούμε ...σήμερα σε μια μικρή πιτσαρία που ξέρει ότι συχνάζω.

Τα όσα άκουσα και μετά από 10 ώρες δυσκολεύομαι να τα πιστέψω και εντάξει κι εγώ την εχω πατήσει για μια γυναίκα και εχω φτάσει σε κάποια άκρα και φαντάζομαι όλοι μας έχουμε κάνει κάτι ανάλογο αλλά η Leena ξεπέρασε ότι θα μπορούσα να θεωρήσω λογικό – ακόμα και στον έρωτα υπάρχει το συναίσθημα της αυτοσυντήρησης, τουλάχιστον έτσι πιστεύω εγώ – και βέβαια ο κύριος Jarmo έχει να λογοδοτήσει για πολλά. Πολλές φορές σε περιπτώσεις οικογενειακής βιας η ψυχολογική βια είναι πολύ χειρότερη από τη σωματική και δυστυχώς οι νομοθεσίες δεν καλύπτουν αυτές τις περιπτώσεις.

Όταν αναφέρομαι στη ψυχολογική βια δεν αναφέρομαι στη σχέση θύμα και θύτη ή στην εξάρτηση που δημιουργεί αυτή η βια ούτε στην απολαβή της σαν μορφή ενδιαφέροντος αλλά στη καθαρή ψυχολογική βια και στην πλύση εγκεφάλου που δεν συνοδεύεται απαραίτητα από σωματική βια. Η σχέση απόλυτης εξάρτησης που δημιουργείται στηριγμένη στην ανάδειξη φοβιών από το υποσυνείδητο. Δυστυχώς στις περισσότερες χώρες όπως είπα και πάρα πάνω η αστυνομία στηρίζεται σε ορατές αποδείξεις για να αποδώσει κατηγορίες.

Αλλά για να επιστρέψουμε στη Leena και στον Jarmo η κατάσταση έχει ως έξης. Στην αρχή όλα ήταν ήρεμα και καλά συμπεριλαμβανομένου καλού σεξ και πάθους. Ο Jarmo συγγραφέας σε περίοδο που γράφει βιβλίο και άνεργος και η Leena έτοιμη να ερωτευτεί και να την ερωτευτούν χρηματοδοτεί. Το βιβλίο σύμφωνα με τον Jarmo όταν κυκλοφορήσει θα κάνει επανάσταση στη λογοτεχνία και θα του δώσει τουλάχιστον το Nobel. Αλλά δεν θέλει να πει το θέμα και κρατάει τα χειρόγραφα μέσα στη τσάντα του και τα δουλεύει μόνο αργά το βράδυ η όταν η Leena φεύγει για δουλειά. Κατά περιόδους χρειάζεται να φύγει και να περάσει το χρόνο του στη φύση χωρίς τηλέφωνα κλπ. για να συγκεντρωθεί μακριά από τον πολιτισμό που τον ενοχλεί. Φυσικά computers δεν το συζητάμε. Το κύκλωμα τον μισεί χρόνια και τον φοβάται γιατί γράφει ΤΟ βιβλίο και προσπαθούν μόνιμα να τον σταματήσουν προωθώντας ατάλαντους νέους που γράφουν χυδαία πράγματα.

Εντάξει μέχρι εδώ, με τον ένα η με τον άλλο τρόπο αυτό το τροπάριο το εχω ξανακούσει αρκετές φορές και από ανθρώπους που είχανε λίγο μυαλό. Στη συνέχεια και μετά από κάποια δαχτυλιδάκια και άλλα δωράκια σαν απόδειξη αγάπης και ότι αυτή είναι η γυναίκα της ζωής του την βάζει στο τραπεζιτικό του λογαριασμό και στην ασφάλεια του και φυσικά η Leena κάνει ...το ίδιο. Με μια μικρή διάφορα. Ο λογαριασμός του έχει ποσό διψήφιο ενώ ο δικός της ...εξαψήφιο!!!

Η Leena επιστρέφοντας στη Φιλανδία είχε πουλήσει το σπίτι της στην Αγγλία και για όσους ξέρουν καταλαβαίνουν, όσοι δεν ξέρουν φαντάζονται. Ένα σπίτι δυο υπνοδωματίων στην Αγγλία δεν στοιχίζει όσο ένα τριάρι στη Κυψέλη γιατί αφ’ ενός δεν είναι τα ίδια τετραγωνικά, αφ’ ετέρου είναι διαφορετικό κόστος ζωής.

Μετά από λίγο η Leena ανακαλύπτει τυχαία από κάποιο τηλεφώνημα ότι ο Jarmo είναι παντρεμένος με την εξέλιξη που ανέφερα στο προηγούμενο post, παράλληλα ανακαλύπτει ότι ο λογαριασμός της μειώνεται με ταχύτητα αλλά στην αρχή φαντάζεται ότι φταίνε κάποια ταξίδια που κάνανε ή ότι κάθε βράδυ ήταν έξω. Όταν τα ποσά που λείπουν μεγαλώνουν ρωτάει τι συμβαίνει και τότε αρχίζει ένα καινούργιο παιχνίδι. Ο Jarmo έχει ιδιαίτερες δυνάμεις και μπορεί να σε κάνει ότι θέλει, να διαβάζει τις σκέψεις σου η να σε κάνει να κάνεις πράγματα ακόμα και να αυτοκτονήσεις αν θέλει μόνο με την δύναμη του μυαλού του.

Έχετε πάθει πλάκα, εγώ πάντως είχα πάθει! Δεν ήξερα αν έπρεπε να τον θαυμάσω τον τυπά με το παραμύθι που πούλησε η να γυρίσω πίσω και να τον πλακώσω στις κλοτσιές! Ξέχασα να πω ότι ο λόγος που άλλαξε δουλειά ήταν γιατί ο Jarmo την ήθελε να είναι το πρωί μαζί να ξυπνάνε μαζί για ...να της καθαρίζει το μυαλό γιατί στη δουλειά της, της το ...βρομίζανε και μετά το βράδυ ήθελε να γράψει και ήθελε να είναι μόνος του, οπότε η δουλειά στο μπαρ ήταν καλή γιατί ξεκίναγε κατά τις 7 και επέστρεφε μετά τις 2!!!

Τα Χριστούγεννα τα πράγματα χειροτερέψανε γιατί άρχισε να την απειλεί ότι την είχε κάνει υπνοβάτη και το βράδυ που κοιμότανε θα την έκανε να τυλίξει το σεντόνι στο λαιμό της και να αυτοκτονήσει. Και οι ιστορίες άρχισαν να ξετυλίγονται η μια μετά την άλλη κάνοντας με να φρικάρω κάθε λεπτό και πιο πολύ. Πήγαινε το βράδυ την ώρα που σχόλαγε και ξαφνικά πεταγόταν μπροστά της λέγοντας ότι ‘υλοποιήθηκε εκεί’ ...κάτι σαν startrek. Ένα πράγμα που σίγουρα δεν μπορείς να του καταλογίσεις είναι έλλειψη φαντασίας.

Η Leena ήδη πολύ αδύνατη έχει αδυνατήσει πολύ περισσότερο, είναι χλωμή και πολύ γερασμένη. Παίρνει ηρεμιστικά για να αντέξει και βέβαια σπάνια βγαίνει από το σπίτι μήπως ο Jarmo πιάσει τα ...εγκεφαλικά της κύματα!!! Η ανησυχία της ήταν μη με πλησιάσει ο Jarmo και διαβάσει το μυαλό μου και την βρει και ακόμα ότι μπορούσε να κάνει κακό σε μας και τη Δάφνη που ξέρουμε που βρίσκεται. Δεν υπήρχε καμιά σημασία τι έλεγα και καμιά λογική δεν την καταλάβαινε και ηρέμισε μόνο όταν της είπα ότι κι εγώ εχω ανεπτυγμένες δυνάμεις και μπορώ να αντισταθώ. Είναι από αυτές τις στιγμές που δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάς η να κλαις!!!

Τελικά την κατάφερα μετά από δυο ώρες να δεχτεί ότι πρέπει να κάνουμε κάτι να φύγει ο Jarmo από το σπίτι της και από τη ζωή της και πιθανώς η καλύτερη λύση να είναι να μετακομίσει. Έτσι με την βοήθεια ενός πολύ στενού φίλου στη τράπεζα πρώτα από όλα μπλοκάραμε το λογαριασμό της που έχει μείνει με τετραψήφιο αριθμό πια και πριν από μια ώρα με τη βοήθεια δυο άλλων φίλων πήγαμε στο σπίτι της και αλλάξαμε κλειδαριές.

Το σπίτι είναι σε άθλια κατάσταση με βρόμικα ρούχα και κατεστραμμένα πράγματα πιθανώς από κάποια έκρηξη θυμού. Λείπουν πάρα πολλά πράγματα, όπως κάτι καταπληκτικά διακοσμητικά που είχε φέρει από ένα της ταξίδι στην Ινδία και βιβλία, δίσκοι. Το στερεοφωνικό είναι σπασμένο όπως και φωτογραφίες και ένας πινακας-ποστερ. Δεν προχωράω σε λεπτομέρειες αλλά φαντάζεστε.

Ένας γείτονας είναι αστυνομικός έτσι τον βρήκα και του εξήγησα πως έχει η κατάσταση, ο άνθρωπος φυσικά φρικάρισε αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν η Leena δεν κάνει καταγγελία και φυσικά η Leena δεν πρόκειται να κάνει τίποτα γιατί φοβάται τον ...εγκέφαλο! το φυσικό είναι αν έρθει ο Jarmo αφού δει ότι δεν μπορεί να ανοίξει την πόρτα να προσπαθήσει να το κάνει με βια οπότε το σχέδιο είναι να το πιάσει ο γείτονας για ...κλοπή! και από κει και πέρα να τον οδηγήσει σε κάποια ομολογία ή τέλος πάντων βλέποντας και κάνοντας αν και πιστεύω ότι άτομα σαν αυτόν είναι θρασύδειλα και θα εξαφανιστεί απλά με τον φόβο της τιμωρίας.

Θα περιμένουμε λίγες μέρες και μετά θα βάλουμε πωλητήριο στο σπίτι γιατί η Leena δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγυρίσει εκεί μέσα, η κοπέλα θα κάνει κανένα χρόνο για να συνέλθει από όλο αυτό το χαμό και βέβαια αυτό με τη βοήθεια κάποιου επαγγελματία.

Προς το παρόν λοιπόν όλοι μας είμαστε άγρυπνοι, μίλησα και με δυο-τρεις ακόμα από τη γειτονιά και περιμένουμε μήπως εμφανιστεί ο Jarmo! Όχι τίποτα βίαιο, σκοπός μας είναι απλά να συλληφθεί και να τρομάξει. Το πριόνι δεν το βρήκα γιατί πραγματικά ήμουν περίεργος ούτε είδα τίποτα παράξενο μέσα στο σπίτι που να είχε κοπεί με πριόνι, πιθανώς να ήταν κομμάτι του γενικότερου show του με την Leena και βέβαια πρέπει να πίστευε ότι η Leena θα ξαναγύριζε κάποια στιγμή.

Σήμερα νιώθω ότι εχω γεράσει δέκα χρόνια με όλα αυτά! Για τυχών εξελίξεις θα σας ενημερώσω!

*******************************

Επειδή όμως τρελά πράγματα που με αγγίζουν δεν συμβαίνουν μόνο στην εδώ, ορίστε ακόμα ένα τρελό. Πριν από δυο μέρες διάβαζα τα δελτία του BBC και έπεσα σε ένα από την Ελλάδα για κάτι παγανιστικές τελετές και βέβαια μετά βρήκα και ανάλογα άρθρα σε ελληνικές εφημερίδες. αυτό που έκανε να κοιτάξω ήταν ένα όνομα.

Την τρυφερή εποχή που δούλευα στην Αυγούλα, μια μέρα με κάλεσε πολύ αγαπημένος φίλος υπεύθυνος του πολιτιστικού που δυστυχώς έχει φύγει, και μου πέταξε ένα βιβλίο με γαλάζιο εξώφυλλο. Ήταν μια συλλογή με ποιήματα γραμμένα από μια νέα κοπέλα υπό την προστασία μεγάλου σύγχρονου ποιητή και μου ζήτησε να γράψω κάτι για το βιβλίο και για την ποιήτρια τονίζοντας μου ότι έπρεπε να είμαι ...θετικός!

Τα ποιήματα δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσιάσανε οχι γιατί δεν ήταν καλά αλλά γιατί ήταν πολύ έντονη η παρουσία του μέντορα της, και φυσικά εκτιμώ περισσότερο το πρωτότυπο, αλλά όταν γνώρισα την ίδια παραδέχομαι ότι εντυπωσιάστηκα. Μια αδύνατη ψηλή κοπέλα με έντονη προσωπικότητα, σιγουριά για το ταλέντο της που φρόντιζε να στο τονίσει και πεισματάρα. Με αγάπη στις γρήγορες μηχανές και στον αποκρυφτικισμό και φυσικά βγήκαμε μερικές φορές και το βιβλίο της είναι ακόμα κάπου ανάμεσα στο χαμό των βιβλίων που υπάρχουν εδώ μέσα. Μια κοπέλα πολύ ζωντανή και πρόσχαρη γεμάτη δίψα για ζωή και όνειρα που ήταν και ο πρώτος άνθρωπος που γνώριζα και που έπαιρνε στα σοβαρά μαγείες κλπ. φαντάζομαι ότι η άρνηση μου να την πάρω στα σοβαρά έγινε η αίτια για το τέλος αυτής της σύντομης σχέσης. Η συγκεκριμένη είναι σήμερα μεγάλο-ιέρεια η κάτι τέτοιο και δίνει συνεντεύξεις σε εφημερίδες και κανάλια μέχρι το BBC world!!!

Με αυτά που συμβαίνουν με την Leena τις τελευταίες μέρες φυσικό είναι ότι με έπιασε ...υστερία στα γέλια και σκέφτομαι πρωτο να κάνω σπονδή με koskenkorva στους μόνους θεούς που πιστεύω, Τουτάτη και λοιπά από τον Αστερίξ, δεύτερο να πλύνω το στόμα μου αδιάκοπα με σαπούνι γιατί εχω μια παράξενη δωδεκάθεη γεύση και τρίτο να της στείλω το τηλέφωνο του Jarmo, που ξέρεις μπορεί να τα βρουν!!!

*******************************

Η φωτο από την θάλασσα στη γειτονιά μας ... λίγος πάγος!!!

*******************************

Ευχαριστώ τα τρία τηλέφωνα ενδιαφέροντος για την Leena από Ελλάδα, μετέφερα τα μηνύματα και τους στοίχους από το τραγούδι.

Το ‘κι εμείς αγαπήσαμε αλλά ...’ δεν νομίζω ότι είναι έτοιμη για να το ακούσει ...ακόμη!!!


Labels: , , ,