Sunday, January 28, 2007,11:28 PM
Ένα μυστήριο!!!
Όπως λοιπόν σας είχα υποσχεθεί σήμερα ιστορία με μυστήριο! Είναι λίγο διαφορετική από τις συνηθισμένες μου ιστορίες αλλά την εχω συνέχεια στο μυαλό μου και κάπου τέλος πάντων πρέπει να την πω. Το πράγμα είναι λίγο τρελό και έχει να κάνει με την γειτονιά μου.

Σε γενικές γραμμές με την γειτονιά μου τα πάω καλά, άλλωστε δεν είμαι και ο μοναδικός ξένος. Δίπλα μου ζει ένας Γερμανός παντρεμένος με Ρωσίδα, απέναντι ένας πολύ αστείος Ιρανός και λίγο πιο κάτω μια οικογένεια Ρώσων. Το οικογένεια με την ευρύτερη έννοια γιατί ο αριθμός αυτών που κατοικούν στο ίδιο σπίτι αποτελεί μυστήριο και πρέπει να είναι οικογένεια με την διευρυμένη έννοια, συμπεριλαμβανομένων και ξαδέρφων τρίτης σειράς. με τους περισσότερους ανταλλάσσουμε ένα καλημέρα, με κάποιους ούτε κοιταζόμαστε, με κάποιους άλλους έχουμε ανταλλάξει επισκέψεις και με κάποιους άλλους έχουμε συμμετάσχει σε παιδικά πάρτι λόγω των παιδιών μας.

Με τους Ρώσους τα πάω αρκετά καλά γιατί μου αρέσουν ...τα πιροσκί και η μάνα της οικογένειας από ότι μου έχει πει κατάγεται από τη Γεωργία που ειδικεύονται στα πιροσκί. Γενικά και είναι κομμάτι της φιλανδικής νοοτροπίας, υπάρχει το συναίσθημα της κοινότητας και φροντίζουν να το κρατάνε ζωντανό με καλοκαιρινά μπάρμπεκιου που συμμετέχει όλη η γειτονιά, με συγκεντρώσεις στον κοινό χώρο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα ή με διάφορες αφορμές όπως η εθνική εορτή ή το μεσοκαλόκαιρο.

Έτσι μετά από λίγο καιρό ξέρεις σχεδόν όλους τους γείτονες σου τουλάχιστον ξέρεις ότι είναι γείτονες σου και για μερικούς ξέρεις και κάποια ποιο προσωπικά.

Πριν από δυο χρόνια και πρέπει να ήταν τέτοιος καιρός λίγο μετά τα Χριστούγεννα στη γειτονιά μας μετακόμισε μια γυναίκα. Την συνάντησα για πρώτη φορά ένα απόγευμα που έπαιζα με την Δάφνη στο χιόνι και συστήθηκε παρουσιάζοντας ένα μικρό κοριτσάκι που όπως είπε ήταν η ανιψιά της. Σε ένα τόσο μικρό χώρο φυσικά ...τα νέα ταξιδεύουν γρήγορα κι έτσι με ρώτησε για τη ζωή μου στη Φιλανδία και αφού γέλασε με τα φιλανδικά μου, μου πρότεινε να το γυρίσουμε στα αγγλικά. Τα αγγλικά της υπέροχα και όπως μου εξήγησε είχε ζήσει γύρω στα δέκα χρόνια στο Lincolnshire, έτσι εκτός από μερικές διακοπές που είχε κάνει στην Ελλάδα βρεθήκαμε να έχουμε αρκετά κοινά με αποτέλεσμα να μας επισκεφτεί και μερικά βράδια για κρασί και κουβέντα. Το όνομα της Leena!

H Leena είναι μια μικρόσωμη γυναίκα στη δύση των σαράντα αλλά με το προσόν που έχουν όλες οι μικροκαμωμένες γυναίκες να δείχνουν ....δεκαεξάρες, πολύ χαριτωμένη με ευχάριστο γέλιο, έξυπνο χιούμορ και ...εντυπωσιακά μόνη!!! Στα δυο χρόνια ποτέ δεν παρουσίασε κανέναν αν και έχουμε περάσει μαζί ακόμα και γιορτές και έχει φυσικά συμμετάσχει στα περισσότερα πάρτι μας. Μέχρι που ξαφνικά την άνοιξη του προηγουμένου χρόνου η Leena ... χάθηκε!!! Για ολόκληρη την άνοιξη η Leena ήταν εξαφανισμένη έτσι μετά από λίγο αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε τι της συνέβη και ακολουθώντας τους μη παραδοσιακούς φιλανδικούς τρόπους συμπεριφοράς, την πήραμε τηλέφωνο. Η Leena εξήγησε ότι ...ούτε που είχε καταλάβει που είχε πάει όλος αυτός ο καιρός και υποσχέθηκε το ίδιο βράδυ να μας γνωρίσει τον λόγο της εξαφάνισης της!!!

Διακοπή για τις συνηθισμένες σημειώσεις. Η Leena από τότε που επέστρεψε από την Αγγλία είχε μια πολύ καλή δουλειά σε μεγάλη εταιρία με πολλές επαφές με τη Μεγάλη Βρετανία και συχνά ταξίδευε εκεί, οικονομικά ανεξάρτητη και μάλλον σε καλή κατάσταση και έχοντας ξεφύγει από το παραδοσιακό - βγαίνω έξω για να μεθύσω, μπορεί να εκτιμήσει το καλό κρασί και μια έξοδο που δεν θα καταλήξει σε πονοκέφαλο.

Έτσι εκείνο το βράδυ μας ...εξέπληξε! Ήταν ... μεθυσμένη! Η Leena μεθυσμένη! Εμείς απλά κοιταχτήκαμε γιατί ήταν μεθυσμένη αλλά ...είναι δύσκολο να το εξηγήσω, ήταν μεθυσμένη και από κάτι άλλο. Το ξέρω ότι θα ακουστεί cliche αλλά κατά κάποιο τρόπο έλαμπε ...έρωτα! μπορούσες να το δεις από τον τρόπο που μπήκε στο σπίτι και από τον τρόπο που πολύ ντροπαλά μας σύστησε τον Jarmo. Όπου Jarmo μεταφράζεται σε ένα εξ ίσου χαριτωμένο παχουλό άντρα αναλόγου ύψους γύρω στα 55 με μια μακριά γενειάδα, και μαλλιά σε αλογοουρά, που λόγω της καράφλας που ξεκινούσε μπροστά όταν ο καιρός είναι καλός φοράει μόνιμα καπελάκι base-ball όταν ο καιρός αλλάζει ένα σκούφο μπλε που τον τραβάει βαθιά μέχρι τα αυτιά του.

Πολλές φορές του έκανα πλάκα γιατί ενώ εγώ δεν λέω να κάνω καράφλα κι εχω ασπρίσει σαν τον άγιο Βασίλη, εκείνος από την πλευρά του δεν είχε άσπρη τρίχα, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι η πλάκα μου μάλλον τον ενοχλούσε και το έκοψα. Είναι αστείο οι ευαισθησία που δείχνουν μερικοί με τρίχες!!!

Ο Jarmo συμπληρώνοντας τις συστάσεις μας τόνισε με πολύ επίσημο ύφος ότι είναι συγγραφέας και μας έδωσε μια σακούλα supermarket που περιείχε 12 κουτάκια μπίρας!!! Η γυναίκα μου έβαλε τα γέλια και ρώτησε αν η μπίρα είναι για την έμπνευση, περισσότερο κάνοντας πλάκα για να σπάσει τον πάγο που είχε φέρει η απότομη δήλωση παρά για όποιον άλλο λόγο αλλά από ότι αποδείχτηκε η συγκεκριμένη παρατήρηση μάλλον έκανε τα πράγματα ...πιο αμήχανα. Το βράδυ εξελίχτηκε σε ένα πολύ περίεργο βράδυ, όπου εγώ με τη γυναίκα μου πίναμε κόκκινο κρασί ενώ οι επισκέπτες μας ανάλωσαν όλες τις μπίρες που είχαμε στο ψυγείο αφού τελειώσανε με τις δικές τους και βέβαια φάγαμε μια ατέλειωτη αναφορά στο σύστημα και στα κυκλώματα που δεν αφήνουν τους πραγματικά ταλαντούχους καλλιτέχνες να αναδειχτούν. Τότε εγώ έκανα μια μικρή παρατήρηση ότι αυτό δεν είναι αναγκαία αλήθεια και ναι μεν πιθανώς και να υπάρχει κύκλωμα αλλά και τα ταλέντα βρίσκουν τον δρόμο τους αναφέροντας ονόματα γνωστών μου που έκδωσαν βιβλία τα τελευταία χρόνια και κατάφεραν να κάνουν και επιτυχία. Όλη αυτή την ώρα η Leena απλά κρεμόταν από τον ώμο του χωρίς να λέει λέξη, απλά τον άκουγε και τον θαύμαζε. Μετά από δέκα λεπτά από την ένταση της φωνής του ξύπνησε η Δάφνη με κλάματα και εγώ με κόπο κρατούσα το στόμα μου κλειστό έτσι αφού τους εξηγήσαμε ότι ήταν αργά και είχαμε πρόβλημα με την Δάφνη, τους είπαμε καληνύχτα και φύγανε. Ο Jarmo δεν μας είπε ούτε καληνύχτα απλά είπε κάτι στα φιλανδικά που εγώ δεν κατάλαβα και η γυναίκα μου είτε δεν το έπιασε είτε δεν θέλησε να μεταφράσει.

Φυσικά ζούμε στην ίδια γειτονιά και το σπίτι τους βλέπει στο κήπο μου, έτσι μπορούσαμε να τους δούμε όλο το καλοκαίρι, να ανταλλάσσουμε μερικές κουβέντες μιας και ο Jarmo είχε πια εγκατασταθεί στο σπίτι της Leena, στην αρχή έκανα εγώ την πλάκα με τα μαλλιά που γρήγορα κόπηκε και βέβαια κοπήκαν οι επισκέψεις. οχι ότι εμείς τουλάχιστον είχαμε ιδιαίτερο πρόβλημα, θεωρήσαμε ότι αυτό που συνέβη εκείνο το βράδυ ήταν αποτέλεσμα του αλκοόλ, αλλά από ότι φαίνεται μάλλον ο Jarmo μας απόφευγε.

Το καλοκαίρι αποδείχτηκε ...περίεργο για όλη τη γειτονιά μιας και η Leena με τον Jarmo αποφασίσανε να μην κρύβουν τον έρωτα τους σε σημείο που χρειάστηκε μια καλή κυρία να τους κάνει μια παρατήρηση ότι τέλος πάντων υπάρχουν μικρά παιδιά που παίζουν στον κοινό χώρο και τα αγοράκια της γειτονίας είχαν βαρέσει σύρμα κάθε φορά που συνέβαινε ...κάτι στην αυλή της Leena!!! Η παρατήρηση μου περί σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης δεν εισακούστηκε!!!

Την Leena εγώ την έβλεπα μια φορά στις δεκαπέντε στο κέντρο και πίναμε καφέ παρέα που φυσικά το όνομα του Jarmo δεν αναφερόταν. Μόνο που και η Leena είχε αρχίσει να αλλάζει.

Η χαριτωμένη μικροκαμωμένη γυναίκα είχε αρχίσει σιγά-σιγά να δείχνει συνέχεια κουρασμένη και βέβαια μπορούσες να καταλάβεις ότι το αλκοόλ δεν ήταν πια υπόθεση μιας βραδιάς αλλά γινόταν καθημερινή συνήθεια. Ξαφνικά το πόσες μπίρες ήπιε το προηγούμενο βράδυ η ότι δεν θυμόταν που είχε πάει και τι είχε κάνει είχε γίνει ξαφνικά ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο που μου είπε ότι είχε παραιτηθεί! Μου εξήγησε ότι είχε βρει δουλειά με καλύτερα λεφτά και με καλύτερες ώρες ώστε να μπορεί να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στον Jarmo και να τον βοηθήσει στο όνειρο του. Αξίζει να σημειώσω ότι η Leena αγαπούσε την δουλειά της με όλη τη σημασία της λέξης και δεν ήταν απλά γιατί δεν είχε άλλα ενδιαφέροντα αλλά γιατί η δουλειά της την γέμιζε και λόγο της μορφής της δουλειάς της ένιωθε ότι πρόσφερε κάτι στο γενικότερο καλό μιας και ήταν στο τομέα της υγείας.

Δεν είχα σκοπό να πω τίποτα σεβόμενος τις επιλογές της και επειδή πραγματικά πίστευα ότι αυτό που έλειπε από αυτή τη γυναίκα ήταν ένας έρωτας που θα της έδινε χαρά αλλά όταν μου είπε πια ήταν η καινούργια δουλειά της μάλλον τα έχασα ... και το έδειξα!!! Η Leena δούλευε σε bar σε μια γειτονιά που δεν θα χαρακτήριζα πέντε αστέρων!!! Τώρα είμαι σίγουρος ότι όλοι έχετε κάτι να πείτε στο τι θα έπρεπε να πω αλλά εγώ εκείνη τη στιγμή το μόνο που μπόρεσα να πω ήταν δυστυχώς ...νομίζεις ότι αξίζει το κόπο; Η ματιά που μου έριξε ήταν αρκετή για να καταλάβω ότι ...φυσικά αξίζει τον κόπο και ότι μάλλον έχασα μια φίλη που εκτιμούσα ιδιαίτερα.

Ο Νοέμβριος πέρασε και φυσικά τώρα πια δεν τους βλέπαμε καθόλου μιας και λόγω κρύου ο μόνος λόγος για να βγούμε ταυτόχρονα έξω ήταν για να κάνουμε τσιγάρο και βέβαια κυρίως ο Jarmo που καπνίζει περισσότερο από την Leena και ο οποίος πολύ επιδεικτικά πια μου έδειχνε ότι δεν είχε κανένα λόγο να ανταλλάξει έστω και μια καλησπέρα μαζί μου.

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου – οι ημερομηνίες αρχίζουν να αποκτούν τη σημασία τους, και ενώ φτιάχνω το δέντρο στο κήπο μας, η Leena εμφανίζεται με μια ρόμπα, εμφανώς ταλαιπωρημένη και μου λέει ότι θέλει να μιλήσουμε αλλά δεν μπορεί αυτή τη στιγμή και αν μπορούσα να συναντηθούμε το επόμενο πρωί στο γνωστό σημείο για καφέ. Παραδέχομαι ότι ανησύχησα πολύ και λόγο της έρευνας μου το μυαλό μου πήγε αμέσως σε κακοποίηση. Το ίδιο βράδυ επικοινώνησα με γνωστούς ώστε να προετοιμαστούμε αν χρειαστεί να επέμβουμε. Έτσι το επόμενο μεσημέρι όταν συναντηθήκαμε η πρώτη μου ερώτηση ήταν από πότε ξεκίνησε να την χτυπάει. Λάθος!!! Δεν την είχε χτυπήσει ποτέ! Ευτυχώς που η Leena παράμενε ακόμα φίλη και ήξερε ότι η ερώτηση ερχόταν από καθαρό ενδιαφέρον ώστε να γελάσει με την υποψία μου και να μου πει ότι ήταν κάτι άλλο ...πιθανώς χειρότερο!

Ο Jarmo ήταν παντρεμένος και της το είχε κρύψει! Πολύ χειρότερα, τα περίφημα ταξίδια του για ...έρευνα για το βιβλίο του ήταν για να πάει στη γυναίκα του που ζούσε με ένα παιδί στη κεντρική Φιλανδία και βέβαια κάποια λεφτά που του είχε δώσει είχαν μάλλον ....χαθεί! δεν τόλμησα να ρωτήσω πόσα αλλά μου έδωσε να καταλάβω ότι ο τραπεζιτικός της λογαριασμός ήταν μάλλον στα όρια του διψήφιου. Αυτά από μια Leena που έλεγε πάντα με σιγουριά ότι ένιωθε ασφάλεια χάρις στον τραπεζιτικό της λογαριασμό και ότι δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να τον αφήσει να ...χαμηλώσει απο ...εξαψηφιο αριθμο, η Leena είχε πουλήσει το σπίτι της στην Αγγλία!

Για το βιβλίο ...κουβέντα και βέβαια είμαι σίγουρος ότι εσείς πιστεύετε ότι από μένα ζητούσε βοήθεια για να απομακρυνθεί! Χα! Η Leena ήθελε να την συμβουλεύσω πως θα τα κατάφερνε να τον κάνει να πει την αλήθεια και να βρουν παρέα μια λύση για χάρη του βιβλίου του και της αγάπης τους.

Μια πολύ αγαπημένη φίλη που ζει στην Ελλάδα, εχω πολλά χρόνια να δω και μου λείπει πολύ κάποτε μου είχε πει ότι μια γυναίκα για να ωριμάσει και να ολοκληρωθεί πρέπει να κάνει σχέση με τρεις τύπους άντρα, ένα ψεύτη, ένα που θα της φάει τα λεφτά και ένα παντρεμένο! Η Leena είχε ψωνίσει και τα τρία σε συσκευασία του ενός!

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου. Την ώρα που πηγαίνουμε για την εκπομπή συναντάω στο metro την Leena και τον Jarmo σφιχταγκαλιασμένους. Ανταλλάσσουμε καλησπέρες και η Leena μου κλείνει το μάτι αφήνοντας με να καταλάβω ότι όλα είναι καλά και ότι έχουν συζητήσει τα πάντα και ψάχνουν να βρουν λύση. Ακόμη και ο Jarmo είναι ευγενικός και γνωρίζοντας την μικρή περιπέτεια που είχαμε με την Δάφνη αναλώνεται στο να ρωτάει για τη μικρή μου πριγκίπισσα, σε κάποιο σημείο μάλιστα αναφέρει και τον ...γιο του, πράγμα που σήμαινε ότι πραγματικά μιλήσανε! Και παραδέχομαι ότι το ενδιαφέρον του με συγκίνησε αλλά έτσι κι αλλιώς όλη η γειτονιά είχε ανησυχήσει με τις συχνές επισκέψεις του ασθενοφόρου! Σε σημείο που τους κάλεσα για φαγητό αλλά και που αρνήθηκαν ευγενικά γιατί τα βράδια τους ήταν γεμάτα για τις επόμενες μέρες. Η Leena μου λέει ότι πιθανώς να φύγουν για λίγο την περίοδο των γιορτών και έτσι αποφασίζουμε να κανονίσουμε κάτι με το νέο έτος.

Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου. Το μεταξύ καιρό που τους είδα για τελευταία φορά και Χριστουγέννων έλειψα και εγώ αρκετά για δουλειές και έτσι δεν ξέρω το έγινε και αν φύγανε αλλά η γυναίκα μου, μου είπε ότι υπήρχε συχνά φως στο σπίτι τους, ώσπου το βράδυ της συγκεκριμένης Πέμπτης και ενώ ήμουν στην αυλή κάνοντας τσιγάρο γύρω στις 12 το βράδυ βλέπω το Jarmo να περνάει από μπροστά και μπορούσα να ακούσω τα αναφιλητά του. Φαντάστηκα ότι μάλλον δεν είχε καταφέρει να κρατήσει τις υποσχέσεις του και μάλλον η Leena τέλειωσε τη σχέση τους.

Για να πω την αλήθεια δεν ένιωσα λύπη, χαρά ή ανακούφιση. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ξέρεις τι να πεις, πιθανώς και οι δυο τους είχαν δίκιο, και εκείνος αναζητούσε μια περιπέτεια, πιθανώς δεν περίμενε να την ερωτευτεί αλλά κι εκείνη από την πλευρά της είχε ζήσει την περιπέτεια κλείνοντας τα μάτια χωρίς να ενδιαφερθεί να δει τα σημάδια. Δεν ξέρω! Το σπίτι ήταν σκοτεινό!

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου. Το διαμέρισμα έχει παραμείνει σκοτεινό όλες αυτές τις μέρες αλλά λόγω δουλειάς, επισκέψεων και γιορτών φαντάζομαι ότι κάποιες στιγμές η Leena θα είναι εκεί απλά δεν την βλέπουμε εμείς. Πιθανώς και να πήγε να μείνει στην αδελφή της. 11 το βράδυ είμαι στον κήπο κάνοντας τσιγάρο όταν βλέπω τον Jarmo να βγαίνει από την μπαλκονόπορτα. Με το που με βλέπει γυρνάει και μπαίνει μέσα!

Διακοπή νούμερο δυο! Έχετε δει την ταινία του Alfred Hitchcock, Rear window; Στη ταινία ο James Stuart σε αναπηρική καρέκλα από ατύχημα και καθηλωμένος στο σπίτι του παρακολουθεί ένα έγκλημα να εξελίσσεται στο απέναντι παράθυρο! Αν μεταφέρουμε την αναπηρία στο μυαλό και στη τρέλα τότε κι εγώ εξελίχτηκα σε James Stuart!!!

Τετάρτη 10 Ιανουαρίου. Τα περισσότερα φιλανδικά σπίτια από ανάγκη και δίψα για φως έχουν πολύ λεπτές κουρτίνες, στο σπίτι της Leena εμφανίζεται κάτι καινούργιο. Τη μπαλκονόπορτα την σκεπάζει μια ...κουβέρτα που δεν αφήνει το φως να φύγει!

Κυριακή 14 Ιανουαρίου και αποφασίζω να κρατήσω σημειώσεις γιατί δυστυχώς η φαντασία μου αρχίζει να ...δουλεύει περίεργα! Κατά της 9 το βράδυ και ενώ εγώ βρίσκομαι στην συνηθισμένη μου θέση κάνοντας τσιγάρο βλέπω τον Jarmo να έρχεται κρατώντας μια μεγάλη πλαστική σακούλα που εξέχει ...πριόνι!!!

Δευτέρα 15 Ιανουαρίου, τηλεφωνώ στη Leena αλλά απαντάει ο τηλεφωνητής και της αφήνω μήνυμα!

Τρίτη 23 Ιανουαρίου, την ήμερα που έβαλα το προηγούμενο post! Την ώρα που γράφω το συγκεκριμένο post βγαίνω για τσιγάρο. Την ίδια στιγμή ο Jarmo περνάει από μπροστά με δυο μεγάλες μαύρες σακούλες σκουπιδιών. Σε δέκα λεπτά αποφασίζω ότι πρέπει να αδειάσουμε τα σκουπίδια του σπιτιού οπότε πακετάρω τις σακούλες και τρέχω στο μικρό κτίσμα για τα σκουπίδια. Δεν υπάρχουν πουθενά οι δυο μαύρες σακούλες!!! Το σπίτι συνεχίζει να είναι σκοτεινό!

Κυριακή 28 Ιανουαρίου. Ακόμα δεν έχουμε δει την Leena και ο Jarmo φαίνεται να ζει μόνιμα πια στο σπίτι της. Η κουβέρτα παραμένει στο παράθυρο και πριν από δέκα λεπτά που βγήκα για τσιγάρο ο Jarmo μπήκε μέσα! Αύριο θα ξαναδοκιμάσω το τηλέφωνο και το βράδυ θα πάω στο bar που υποτίθεται ότι δουλεύει η Leena. Την Τρίτη θα κάνω κάτι πολύ ...μη φιλανδικό! Θα χτυπήσω την πόρτα τους και θα βρω ένα τρόπο να μπω μέσα!!! Η ενημέρωση θα συνεχιστεί!

******************************

Η φωτογραφία είναι από την Λαπωνία, υπάρχει μια πιθανότητα τις επόμενες δυο βδομάδες να σας γράφω από τη Λαπωνία μιας και αν η Δάφνη είναι καλά σκέφτομαι να ξεκινήσω το ταξίδι για Nordkapp ξανά!

Labels: , , ,

 
Tuesday, January 23, 2007,12:54 AM
Μικρές Φιλανδικές ιστορίες!
Είχα σκοπό να σας γράψω για μια αστεία ...περιπέτεια που με έχει παρασύρει σε παρατηρήσεις μυστηρίου, τρόμου και γέλιου τις τελευταίες βδομάδες – πιθανώς ήρθε η ώρα για ένα post σε στιλ Hitchcock... όταν άλλα γεγονότα με προλάβανε. Αυτή η χρονιά από την αρχή της ήταν γεμάτη με μικρές και μεγάλες εκπλήξεις και εξελίξεις και οι περισσότερες από αυτές μάλλον ευχάριστες.

Έτσι λοιπόν κάθε φορά που αποφάσιζα να μεταφέρω από το γνωστό κίτρινο σημειωματάριο μου τα κείμενο στο κομπιούτερ κάτι συνέβαινε και έμενε μισοτελειωμένο... και αυτή τη στιγμή που γράφω μπορώ να το δω να με κοιτάζει ... παραπονεμένο από την προηγουμένη σελίδα, αλλά είπαμε όλο και κάτι συμβαίνει συνέχεια.

Λοιπόν και για να ξεκινάμε, τα γεγονότα δεν είναι σε καμιά χρονική η οτιδήποτε άλλο προτεραιότητα όπως σπουδαιότητας, είναι απλά όπως τα σκέφτομαι αυτή τη στιγμή αν και θα προσπαθήσω βάζω κάποιο χρονικό πλαίσιο.

Το πρωτο σημαντικό γεγονός ήρθε μέρες μετά από την πρωτοχρονιά όταν η Δάφνη μας ανακοίνωσε για πρώτη φορά τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει. Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για μας που ανακοινώθηκε με την ανάλογη επισημότητα και την απαραίτητη προσοχή από μέρους μας. Η Δάφνη στάθηκε όρθια στον καναπέ και είπε όσο πιο δυνατά μπορούσε: Huomio, huomio. Οι φιλανδομαθείς θα θυμούνται ότι huomio σημαίνει προσοχή, και ότι οι Φιλανδοί το χρησιμοποιούν συχνά και σαν ανακοίνωση, έτσι είναι μια λέξη που βλέπεις πολύ συχνά στα έντυπα ειδικά στις διαφημίσεις των εφημερίδων, στα περιοδικά ή ακόμη ακούς στη τηλεόραση. Έτσι λοιπόν μετά το huomio, huomio και αφού σιγουρεύτηκε ότι την παρακολουθούμε μας είπε ότι όταν μεγαλώσει θα γίνει ...καγκουρό!!!

Επειδή είμαι σίγουρος ότι μπερδευτήκατε και ψάχνετε να βρείτε τι δουλειά έχει η Φιλανδία με την Αυστραλία και αν η Νοκια μας ενώνει τόσο πολύ σας πληροφορώ ότι ένα μικρό καγκουρό είναι ένας από τους ήρωες του Winnie the Pooh, και επειδή αυτή είναι η περίοδος Winnie στο σπίτι μας, όπου ακόμα και τα μπισκότα που αγοράζουμε έχουν την μορφή των ηρώων του βιβλίου χωρίς να εξαιρούμε κούπες, πιάτα, μαχαιροπίρουνα και ρούχα. Τώρα θα μου πείτε τι μέλλον θα έχει ένα καγκουρό στη σύγχρονη Ευρώπη, δεν το εχω ψάξει αλλά από ότι εχω δει τα τελευταία χρόνια σίγουρα θα έχει καλύτερο μέλλον από όποιον σπούδασε δικηγόρος η κάτι παρόμοιο για να μην αναφερθώ σε άλλες ...θεωρητικές επιστήμες, αφήστε που η οικογένεια δεν έχει να επιδείξει κανένα ...καγκουρό!!!

Άλλο σημαντικό γεγονός έγινε πριν από μια βδομάδα, για την ακρίβεια την ώρα που περνούσα στο κομπιούτερ το κείμενο που ήθελα να βάλω σε αυτό το blog, χτύπησε το τηλέφωνο μανιασμένα.... καλά αυτό δεν το πιστεύετε αλλά παρ’ όλο ότι δεν εχω κανένα ιδιαίτερο ήχο για κανέναν στο τηλέφωνο μου, όταν με παίρνει τηλέφωνο ο γνωστός Κωνσταντής ....το καταλαβαίνω!!! Μετά τη συνηθισμένη ερώτηση... που είσαι αυτή τη στιγμή ακολούθησε το, έρχομαι να σε πάρω να πάμε για σουβλάκι, ο Yanos ο Εσθονός μάγειρας στο ελληνικό του εστιατόριο, έφτιαξε σουβλάκι ειδικά για σένα και πρέπει να τα πούμε. Το νέο το υποπτευόμουνα γιατί κάτι μου είχε ήδη πει αλλά είχα μιλήσει και με την κόρη του τις προηγούμενες μέρες και μόνο στη σκέψη των εκλογών είχε βγάλει σπυράκια!

Έτσι λοιπόν τρώγοντας σουβλάκι που το μόνο κοινό που έχει με το σουβλάκι που τρώτε στην Ελλάδα είναι το τζατζίκι κι αυτό χωρίς σκόρδο. Στο τραπέζι εκτός από εμάς τους δυο ήταν και κάποιος ακόμη!!! Η γυναίκα του Κωνσταντή!

Διάλειμμα τώρα για περιγραφή. Την πρώτη φορά που συνάντησα την γυναίκα του κωνσταντή με είχε προειδοποιήσει ότι είναι ...λίγο μεγαλύτερη του, αλλά δεν είχε προσδιορίσει αν αυτό το μεγαλύτερη του ήταν θέμα μηνών, ετών η αιώνων. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια εχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρόκειται μάλλον για αιώνες. Ο Κωνσταντής πιάνει τα 60 του χρόνου, η γυναίκα του πρέπει να τα έχει ποδοπατήσει – τα 60 – πριν γίνει η Φιλανδία κράτος!!! Και τις φαίνονται ...τα χρόνια!!! Είναι φανατική χριστιανή, ανήκει σε μια ομάδα με τις ρίζες της στην Αμερική που δεν παρακολουθούν τηλεόραση, δεν διαβάζουν εφημερίδες, κάνουν πολλά παιδιά, λένε τα πάντα στο εξομολόγο τους και όλα όσα μπορεί το διεστραμμένο μυαλό σας να φανταστεί. Αυτά στη θεωρία γιατί με τη δικαιολογία ότι ο Κωστής είναι ορθόδοξος περιορίστηκαν στα δυο παιδιά και έχουν και δορυφορική μόνιμα ανοιχτή στον antenna και τον alpha!!! Το χειρότερο ... κάποια στιγμή που το’χαμε ρίξει στα ούζα ο Κωστής μου έσκασε το παραμύθι, ας μην είχε μείνει έγκυος και δεν θα την παντρευόταν γιατί στο νησί τότε το 70 να σου οι Σουηδέζες, να οι Φιλανδές, να οι Νορβηγίδες και γενικά ο Κωστής ξέρει το σ’αγαπώ σε όλες τις γλώσσες!!! Και γενικά καταρρίφθηκαν κι άλλα πολλά...

Τέλος πάντων, την πρώτη φορά που την γνώρισα μου έκανε παρατήρηση γιατί στην ηλικία μου φοράω σκουλαρίκι και μετά μου είπε ότι τώρα που ήρθα στη Φιλανδία καλά θα κάνω να προσέχω γιατί εδώ υπάρχουν ...νόμοι!!! φαντάζεστε λοιπόν ότι οι σχέσεις μας δεν είναι και οι καλύτερες μιας και της απάντησα και για το σκουλαρίκι και για το που θα μπορούσε να βάλλει η Φιλανδία τους νόμους της. Στη συνέχεια προσπάθησε να μου μιλήσει για τη θρησκεία και βέβαια της απάντησα ότι δεν εχω να πω τίποτα με ...αιρετικούς οπότε από τότε παραμείναμε σε ένα απλό καλημέρα, καλησπέρα!!! Το χειρότερο ήρθε όταν μια μέρα ήρθαν στο σπίτι μου με τον κωνσταντη και απαιτήσανε να βρω κάποιον να μεταφράσει το βιβλίο της στα ελληνικά και να βοηθήσω να προβληθεί στην Ελλάδα.

Η γυναίκα του κωνσταντη τη περίοδο του πολέμου ήταν μέλος των Lotta! Τώρα σύμφωνα με την ιστορία η γυναίκεια οργάνωση των Lotta Svard φτιάχτηκε κάποια στιγμή το 1910 με σκοπό να βοηθήσει την ανεξαρτησία με εθελοντική εργασία σαν νοσοκόμες ή εκπαιδευτικοί για την εκμάθηση της φιλανδικής γλώσσας. Αλλά γίναν γνωστές και πήραν έκταση μετά το 39 όταν εξελίχτηκαν ουσιαστικά σε μίμηση της νεολαίας του Χίτλερ. Στη περίοδο του πολέμου δουλεύαν στο μέτωπο σαν νοσοκόμες αλλά επέκτειναν τις δραστηριότητες τους στην διαφώτιση και επιμόρφωση των στρατιωτών και όσων είχαν μείνει στα μετόπισθεν και σιγά σιγά γίναν μια γυναίκεια παραστρατιωτική φασιστική οργάνωση. Μετά τον πόλεμο η σύμμαχοι διάλυσαν την οργάνωση όπως και όλες τις παρόμοιες και απαγορεύσαν την ύπαρξη μουσείων η βιβλίων γι’ αυτές. Από την δεκαετία του 90 και την πτώση του σοβιετικού κράτους την αρχή δειλά και στη συνέχεια πιο έντονα ειδικά σε χωριά και πόλεις της δυτικής Φιλανδίας εμφανίστηκαν κάποια μικρά μουσεία και συλλογές για τις Lotta και μερικά βιβλία με ένα από τα πρώτα το 2000 το βιβλίο της γυναίκας του δύστυχου του κωνσταντη. Στο γάμο μου οι φίλοι μου είχαν στη κυριολεξία πάθει πλάκα όταν τους πήγαμε στο τοπικό μουσείο και βέβαια είδαν το καμάρι των ντόπιων μπροστά στους αγκυλωτούς σταυρούς και τα σηματάκια των SS! Μην ξεχνάτε ότι από τη δεκαετία του 80 και μετά οι Φιλανδοί βρήκαν την δικαιολογία που τους απαλλάσσει από οποίες τύψεις για το παρελθόν τους και τους δικαιώνει για τις μαζικές δολοφονίες Ρώσων, κομουνιστών Φιλανδών και εβραίων. Έπρεπε να διαλέξουμε ανάμεσα στο μεγάλο κακό, τη Ρωσία και να γίνουμε κομουνιστές και στη Γερμανία και να παραμείνουμε ανεξάρτητοι!!! Δυστυχώς η ιστορία ...τους δικαίωσε και έτσι σήμερα μπορούν να καμαρώνουν ότι είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης εκτός από την Αγγλία που δεν γνώρισε κατοχή και να στο λένε σαν απόδειξη ...γενναιότητας!!!

Οπότε φαντάζεστε την αντίδραση μου! Δηλαδή και πάλι ήπια ήταν, απλά της έδειξα μερικές φωτογραφίες από την Καλαμάτα και την κατοχή στην Ελλάδα με όλα αυτά τα πεινασμένα παιδιά που πέθαιναν στους δρόμους της Αθήνας και ...την διαολόστειλα!!! Φανταστείτε τώρα την έκπληξη μου όταν την είδα να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με εμάς και να με ρωτάει μελιστάλακτα τι κάνει η Δάφνη!!! Ένιωσα ρίγη στη σπονδυλική μου στήλη!!! Και έπαθα σοκ όταν μου ζήτησε να αναλάβω και να συντονίσω την εκλογική της καμπάνια!!! Όπως σας εχω ξαναπεί το Ελσίνκι στην πραγματικότητα είναι ένα πολύ μικρό μέρος και για την ανάλογη Ά περιφέρεια χρειάζονται περίπου 1,800 ψήφοι για να εκλεγεί κάποιος βουλευτής. Η εκκλησιά της λοιπόν που την ρώτησε πριν υπογράψει της είπε ότι ...εγκρίνει και θα την ψηφίσει, πράγμα που σημαίνει ότι όλα τα μέλη ψηφίζουν μονοκούκι και στις προηγούμενες εκλογές είχαν μια υποψήφιο που ήρθε δεύτερη επιλαχούσα με 1,650 ψήφους (το είχα γράψει επιλαχόν, αλλά με διόρθωσε ο ΑΑ, ευχαριστώ πολύ!).

Η γυναίκα του κωνσταντη εκτός από την εκκλησιά λοιπόν έχει και τις Lotta που την θεωρούν την σύγχρονη θεωρητικό τους. Σημαντικό η ίδια ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του μουσείου των Lotta χαρίζοντας στολές κλπ και η κόρη κωνσταντη δούλευε μέχρι πέρσι σαν διευθύντρια του μουσείου!!! Τώρα ασχολείται ...με την ελληνική τέχνη αλλά αυτό είναι άλλο ανέκδοτο!

Λοιπόν το καλαμάκι μου στάθηκε στο λαιμό και το ανύπαρκτο σκόρδο μου έκαψε τα μάτια και ευτυχώς με έσωσε ο Κωνσταντής λέγοντας ... σκέψου και κάνε το πρόγραμμα σου και σε μια βδομάδα μας λες. Και συμπλήρωσε ....και επειδή ξέρω τι θέλεις, τώρα που θα γίνουμε βουλευτές θα σε διορίσουμε εκπρόσωπο τύπου στο υπουργείο εξωτερικών!!!

Καλά εσείς στο ρουσφέτι μείνατε; Το ‘τώρα που θα γίνουμε βουλευτές’ δεν σας ακούστηκε ...κάπως; γιατί υπήρχε και δεύτερη έκπληξη!!! Μιας και θα κατέβει η γυναίκα του στις φιλανδικές εκλογές και μετά από τις παρακλήσεις πολλών συγχωριανών του ο Κωνσταντής θα κατέβει στις εκλογές στο νησί του – τις υπολογίζει για Μάιο – με την Νέα Δημοκρατία!!! Η με τον Καρατζαφέρη, εξαρτάται ποιο υπουργείο θα του δώσουν όταν εκλεγεί μιας και το έχει σίγουρο!!!

Πως πάτε; Εγώ πάντως δεν γέλαγα καθόλου!!!

Αλλά ας αφήσουμε τον κωνσταντη για λίγο μιας και θα μας απασχολήσει ...οικογενειακώς στο άμεσο μέλλον. Επόμενο που μου έτυχε, την προηγουμένη Τετάρτη με πήρε τηλέφωνο ένας κύριος ο οποίος μου συστήθηκε σαν ντετέκτιβ τάδε από το αρχηγείο της αστυνομίας και μου είπε ότι υπάρχει μια καταγγελία εις βάρος μου!!! Ο γνωστός σκηνοθέτης – εκδότης από την ιστορία που σας εχω ήδη γράψει με κατάγγειλε στην αστυνομία για α. Χρησιμοποίηση copyright υλικού στο Ovi και β. Για παρενόχληση από την ραδιοφωνική μου εκπομπή!

Έτσι βρέθηκα στην αστυνομική διεύθυνση σε αντιπαράθεση που έκρυβε πολύ γέλιο. Πραγματικά στο Ovi εχω χρησιμοποίηση μια φωτογραφία που στο παρελθόν είχα δώσει στο περιοδικό του, αυτό που ξέχασε να πει στην αστυνομία ήταν ότι εγώ την είχα δώσει αλλά είπε ότι την έκλεψα από το site του και βέβαια εγώ είχα μαζί μου όλα τα αποδεικτικά στοιχεία όπως συμβόλαιο με τη photo library που είχα αγοράσει το σχετικό υλικό και τους όρους χρήσης του, παράλληλα ο ίδιος δεν είχε καμιά απόδειξη ότι το αγόρασε η ότι δεν το ..έκλεψε από μένα μιας και είμαι ο μόνος ιδιοκτήτης της σχετικής φωτογραφίας.

Για το δεύτερο θέμα, πραγματικά σε μια εκπομπή που έφερε και απόσπασμα ακούγομαι να λέω ότι στη Φιλανδία υπάρχουν μερικοί ξένοι νονοί που εκμεταλλεύονται άλλους ξένους με μισθούς πείνας έχοντας τους να δουλεύουν σε απάνθρωπα ωράρια που αγγίζουν το 24 ώρες το 24ωρο, ενώ οι ίδιοι βγάζουν πακτωλούς μαύρων χρημάτων και σε ένα κράτος δικαίου πρέπει να αναζητηθούν και να τιμωρηθούν! Και είπε ότι αυτό ήταν απόδειξη ότι τον κατηγορώ ψευδά!!! Από ότι καταλαβαίνετε ακόμα και οι αστυνομικοί βάλανε τα γέλια γιατί η φυσιολογική μου ερώτηση ήταν αν είναι ένας από αυτούς και γιατί δείχνω αυτόν. Όπως καταλαβαίνετε έφυγε από το κτίριο βρίζοντας θεούς και δαίμονες στη γλώσσα του και ουρλιάζοντας ότι θα με κάνει να φύγω από τη Φιλανδία ακόμα και σε φέρετρο αν χρειαστεί. Οι αστυνομικοί ήταν εντυπωσιασμένοι με τόσο μίσος. Δυστυχώς έχει την βοήθεια του γνωστού συμβουλίου και την οικονομική υποστήριξη τους και των μέσων και μπράβων τους και έτσι εχω μπλέξει. Αφού λοιπόν δεν έκανε τίποτα η αστυνομία απεναντίας του έκανε υπόδειξη να μην απασχολεί την αστυνομία με προσωπικά του θέματα μου έκανε μήνυση και μπλέκω σε δικαστήρια και δικηγόρους, αυτό το κάνει υπολογίζοντας στο οικονομικό βάρος και βέβαια μετά μανίας ζητάει να κλείσω το Ovi!!! Το Ovi βέβαια δεν κλείνει και απεναντίας συνεχίζει έχοντας τώρα κι ένα έντυπο που υποστηρίζουμε στο Ελσίνκι, ένα δεύτερο που κυκλοφορεί μέσα στη βδομάδα και ένα τρίτο που θα βγει το καλοκαίρι. εχω μπλέξει σε περιπέτεια το ξέρω αλλά φαντάζομαι είναι κομμάτι του αγώνα που δίνω έτσι κι αλλιώς!

Ένα γλυκό νέο τώρα. Την προηγουμένη βδομάδα έμαθα ότι εγκρίθηκε από τη θεατρική ομάδα που φιλοξενεί αγγλόφωνα έργα να παίξουν το έργο που έγραψα μαζί με τον Asa, είναι κωμωδία και θα σας γράψω περισσότερα όταν πλησιάζει ο καιρός να το ανεβάσουμε, το σκηνοθετώ εγώ και βέβαια θα έχει πολύ χαβαλέ. Προσπαθούμε να κλείσουμε το μεγάλο δημαρχιακό θέατρο η το κλασικό το σουηδικό θέατρο του Ελσίνκι! Αρχές Μαρτίου θα παρουσιάσουμε το τελικό κείμενο και στόχος είναι να κάνουμε την πρεμιέρα στις αρχές του Σεπτεμβρίου. Και ναι ...κράτησα ρόλο και για τον εαυτό μου! Παίζω τον ...Έλληνα μάγειρα που ποτέ δεν εμφανίζεται αλλά ουρλιάζει μέσα από την κουζίνα.

Τέλος κάποιοι πολύ αγαπημένοι φίλοι μου κάναν ένα καταπληκτικό δώρο για τη γιορτή μου, διαβάζοντας παλαιότερο post για το θέατρο που μιλούσα για το πως άκουγα θέατρο το 60 από το ραδιόφωνο μου κάνανε δώρο μια καταπληκτική συλλογή με CDs από το θέατρο της κυριακής και της Τετάρτης από την ελληνική ραδιοφωνία με αποδώσεις που καλύπτουν από Έλλη Λαμπέτη μέχρι Κατράκη!!! Ευχαριστώ πολύ και δημόσια!!!

Και για να μην το ξεχάσω ....ευχαριστώ και ένα πολύ συγκινητικό ...μπλογκοτηλεφώνημα από Θεσσαλονίκη!!! Κι αυτό ήταν καταπληκτικό δώρο!!!

***********************************

Οι φωτογραφίες τώρα, επιτέλους ήρθαν τα χιόνια και παγώνει η θάλασσα ...σιγά σιγα αλλά όπου να ’ναι θα αρχίσουμε να κάνουμε βόλτες πάνω στη παγωμένη θάλασσα!

Στη συνέχεια μικρές Lotta μαθαίνουν να ...κεντάνε!!! και τέλος το σήμα των Lotta με αρκετά ...μηνύματα!!!


Labels: , , ,

 
Friday, January 12, 2007,8:46 AM
Καλημέρα ...In brief
Καλημέρα σε όλους σας. Επιτέλους ήρθε το κρύο!!! Στη Λαπωνία χιονίζει συνέχεια τις τελευταίες μέρες, η θερμοκρασία έπεσε κάτω από τους -20 και επιτέλους είδαμε και την πρώτη μας χιονοθύελλα για φέτος!!!

*****************

Για να μην ρωτήσετε, οχι εγώ δεν είμαι κανένας από τους φωτογραφιζόμενους. Ο τάρανδος έχει όνομα και λέγεται ...Ρούντολφ!!! :D

*****************

To επόμενο θεματικό τεύχος του Ovi magazine θα κυκλοφορήσει τέλος Ιανουαρίου με θέμα «media» όσοι θέλετε μπορείτε να συμμετάσχετε και πρέπει να μου στείλετε τα άρθρα σας μέχρι τις 20 του μηνός το αργότερο!!!

Labels: , , , , ,

 
Saturday, January 06, 2007,3:18 PM
Εάν...
Σας ευχαριστώ όλους και για τα συγχαρητήρια μηνύματα και για τα ενθαρρυντικά mails. Για μένα και για τον Asa όσο και να φανεί περίεργο το μηνύματα που πήραμε ήταν πολύ πιο συγκινητικά από την ίδια την υποψηφιότητα για την βράβευση. Άνθρωποι από όλο το κόσμο που ποτέ δεν είχαν αφήσει ούτε ένα comment στο ίδιο το περιοδικό η που ποτέ μέχρι τώρα δεν είχαν προσπαθήσει να επικοινωνήσουν μαζί μας μας στείλαν καταπληκτικά mails.

Πήραμε mails από Ελλάδα, Αγγλία, Γαλλία, Αμερική, Γερμανία φυσικά Φιλανδία αλλά ακόμη και ένα πολύ συγκινητικό από την Ζιμπάμπουε που κατέληγε ότι στηρίζουμε τον αγώνα τους κατά του Μουγκάμπε, όσο και να φανεί τρελό από το Ιράκ και πολλούς Κούρδους αλλά παράλληλα από το Ισραήλ, από την κίνα και την Ιαπωνία.

Και βέβαια είδαμε τις συνεργασίες μας με οργανισμούς και ινστιτούτα να αυξάνονται και ...αυτό το λέω κοκκινίζοντας είδα ξαφνικά δεκάδες έντυπα να ζητάνε να αναδημοσιεύσουν άρθρα μου σε γλώσσες που ούτε μπορούσα να φανταστώ ότι θα ήθελαν κάτι τέτοιο, όπως το τελευταίο μου άρθρο για την εκτέλεση του Σανταμ παρ’ όλο ότι είναι περισσότερο σε μορφή στήλης εκτός από το Europe & Us που το προωθεί στη Γαλλία, θα αναδημοσιευθεί και από Ιαπωνική εφημερίδα με ειδική μνεία στη δουλειά που κάνουμε στη Φιλανδία για τους ξένους, για τα παιδιά και την οικογενειακή βια.

Εδώ θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα ότι είσαστε όλοι καλεσμένοι να συμμετάσχετε, το Ovi project και το Ovi magazine όπως φαίνεται μπορούν να προωθήσουν τη δουλειά σας, αυτός άλλωστε ήταν και ένας από τους βασικούς στόχους, να δώσει ευκαιρίες, και μπορείτε να το κάνετε σε οποία γλώσσα, αν είναι στα αγγλικά, γαλλικά ή γερμανικά απλά διευρύνει το αναγνωστικό σας κοινό και φαντάζομαι ότι το καταλαβαίνετε όσοι θέλετε να δοκιμάσετε. Μπορείτε να συμμετάσχεται με άρθρα, σκίτσα, φωτογραφίες, ζωγραφιές, διηγήματα, ποιήματα ή οτι άλλο θέλετε ακόμη και με το προσωπικό σας portfolio σε ηλεκτρονική μορφή αν θέλετε να προωθήσετε τη δουλειά σας.

Τέλος και επειδή το σκέφτομαι συνέχεια τις τελευταίες ώρες και ξαναδιαβάζοντας την συζήτηση που δυστυχώς σταματήσαμε λίγο απότομα σε προηγούμενο post με τον Yannis_h, εχω μια ειλικρινή απορία και ειδικά από εσάς που ζείτε στην Ελλάδα. Θα είχα καταφέρει κάτι ανάλογο αν ζούσα ακόμη στην Ελλάδα; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, πραγματικά δεν ξέρω!

#####################

Πρωινή βόλτα όσο έχει ακόμη φως στη παραλία. Σαν να φαίνεται λίγο πάγος αλλά η θερμοκρασία συνεχίζει να παίζει την περισσότερη ώρα πάνω από το μηδέν!!!

#####################

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν αυτές τις μέρες και ειδικά σε τρεις Γιάννηδες πολύ στενούς φίλους και ...ολίγο Φιλανδούς!!! καλά... ο ένας είναι μαλλον μισός Φιλανδός!!! Kαι κάποιοι άλλοι να χαίρονται τους ...γιούς Γιάννηδες και τις κόρες Ιωάννες!!! :D

Labels: , , , ,

 
Thursday, January 04, 2007,1:21 AM
Η ηθική ικανοποίηση ότι κάτι κάνω σωστά!
Το προηγούμενο post είχα σκοπό να το κρατήσω για μέρες γιατί πραγματικά θα ήθελα να αναπτυχθεί μια συζήτηση μεταξύ μας, μιας και πολλοί από εμάς έχουμε την εμπειρία ξένων πανεπιστήμιων χωρίς απαραίτητα να έχουμε την ίδια εμπειρία από τα αντίστοιχα ελληνικά αλλά κάτι συνέβη που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.

Θα προσπαθήσω να το κάνω όσο πιο σύντομο γίνεται παρ’ όλη τη συγκίνηση που νιώθω αυτή τη στιγμή. Για τρία χρόνια το Ovi magazine έχει γίνει κομμάτι από την ζωή μου, πολύ μεγάλο που μου έχει προσφέρει πολλές συγκινήσεις και αντίστοιχα πολλά προβλήματα μερικές φορές δύσκολο να εξηγήσεις στον οποιοδήποτε που επηρέασαν ακόμη και την προσωπική μου ζωή. Δεν είναι εύκολο να στηρίζεις ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που πολλές φορές με ενέργειες του παίρνει και την μορφή NGO με ότι καλό ή κακό σημαίνει αυτό μαζί με τις απειλές που μερικές φορές γίναν ...οχι εύκολο να ξεπεράσεις.

Στις 31 Δεκεμβρίου πήρα ένα mail από πολύ γνωστό ευρωπαϊκό περιοδικό online το newropeans magazine που μου ανακοινώνανε ότι τους τελευταίους έξη μήνες γινόταν μια ψηφοφορία μεταξύ των 1,000 μελών – πανεπιστημίων, εκπαιδευτικών, οργανισμών, οργανώσεων, μελών της Ε.Ε. και άλλων από τις 25 χώρες μέλη της Ε.Ε. για μια σειρά από βραβεία και μετά την πρώτη επιλογή το Ovi magazine ήταν υποψήφιο για το κυρίως βραβείο για την προώθηση της δημοκρατικής πληροφορησης και μιας καλύτερης κοινωνίας.

Η ανακοίνωση των βραβείων θα γινόταν στις 3 Ιανουαρίου και μας ευχόντουσαν καλή τύχη.

Στις επτά ανακοινωθήκαν τα βραβεία και ναι μεν το Ovi magazine δεν πήρε το πρωτο βραβείο αλλά εγώ ακόμη τρέμω από τη συγκίνηση και σκέφτομαι συνέχεια ...τελικά κάνουμε κάτι σωστό!!! Για την προώθηση δημοκρατικής πληροφορησης; Τι περισσότερο θα μπορούσα να ζητήσω;

Στο Ovi magazine θα βρείτε πιο πολλές λεπτομέρειες γραμμένες από τον Asa μιας κι εγώ αδυνατούσα να συγκεντρωθώ για να γράψω οτιδήποτε. Βέβαια στη συνέχεια έχουμε κατακλυστεί από μια σειρά από mails για συνεργασίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο από όλες τις χώρες μέλη και οργανισμούς, οργανώσεις, πανεπιστήμια και απλά ... θα απαντήσω αύριο αν καταφέρω να κοιμηθώ! Και το μόνο που μπορώ να πω αυτή τη στιγμή είναι ότι ...τελικά κάνουμε κάτι σωστό!

****************************
Μικρέ Γιάννη (οχι yannis_h) βλέπεις τώρα που σου έλεγα ότι πρέπει να τελειώνουμε γρήγορα και να ετοιμάσεις τη βαλίτσα σου; ;D

Labels: , , , ,

 
Wednesday, January 03, 2007,1:17 PM
Το φιλανδικό εκπαιδευτικό μοντέλο ...χτυπά ξανά!
Ένα από τα πρώτα θέματα που αντιμετώπισα σε αυτό το blog όταν πρωτοξεκίνησα -και φαντάζομαι λογικό μιας και ζω στη Φιλανδία, ήταν η συζήτηση που γινόταν στην Ελλάδα σχετικά με το φιλανδικό μοντέλο εκπαίδευσης. Έτσι λοιπόν πλησιάζοντας προς τις φιλανδικές βουλευτικές εκλογές, η πληγή ξανάνοιξε ή καλύτερα και αγγλιστί ... I got news for you sunshine!

Το θέμα της παιδείας στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές είχε τεθεί σαν το βασικότερο θέμα μαζί με τα θέματα ανεργίας και το σύστημα υγείας και αν δεν είχε εμφανιστεί το σκάνδαλο των μυστικών εγγράφων που έγινε και η αιτία παραίτησης της τέως πρωθυπουργού, θα είχε εξελιχτεί στο κυρίως θέμα αντιπαράθεσης. Ο κυριότερος επικριτής του εκπαιδευτικού συστήματος τότε ήταν ο σημερινός πρωθυπουργός Matti Vanhanen.

Για το τι έγινε και παραιτήθηκε η τέως πρωθυπουργός θα σας πω στη συνέχεια σε άλλο post και σε έκταση μιας και εχω προσωπική εικόνα και την όλη ιστορία την έζησα από πολύ κοντά. Ο σημερινός πρωθυπουργός τότε, και μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για μόλις τέσσερα χρόνια πριν, ήταν απλός υποψήφιος του Keskusta – κεντρώου κόμματος – στην ευρύτερη περιοχή του Ελσίνκι, Vantaa. Το περισσότερο που περίμενε τότε ο Vanhanen ήταν το υπουργείο γεωργίας, λόγω της εμπειρίας του σε θέματα ευρωπαϊκής αγροτικής πολιτικής και των πετυχημένων επεμβάσεων που είχε κάνει όταν ήταν ευρωβουλευτής σε αγροτικά θέματα και που είχε πετύχει σειρά από πολύ καλές επενδύσεις για τα φιλανδικά γαλακτοκομικά προϊόντα. Το όνειρο του ήταν το υπουργείο παιδείας που νιώθει ότι έχει πολλές γνώσεις, το μακρινό του όνειρο το υπουργείο εξωτερικών και το πρωθυπουργικό γραφείο ήταν φιλοδοξία στα όρια που ο κάθε πολιτικός φιλοδοξεί την πρωθυπουργική καρέκλα.

Εδώ το τονίζω και πάλι και είναι πολύ σημαντικό, αυτή ήταν η κατάσταση πριν από τέσσερα χρόνια και η εκλογή του στη πρωθυπουργία ήταν έκπληξη και για τον ίδιο τον Matti.

Για να μην γίνεται καμιά παρεξήγηση με τις λέξεις, το κεντρώο κόμμα θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ένα πολυσυλλεκτικό συντηρητικό κόμμα και οχι ακριβώς ένα κεντρώο κόμμα αν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει κεντρώο κόμμα. Στις τάξεις του υπάρχουν από χριστιανοδημοκράτες μέχρι Θατσερικοί και νεοφιλελεύθεροι. Αν και οι ρίζες του βρίσκονται στο αγροτικό κόμμα και η μεγαλύτερη δύναμη του έρχεται από τις αγροτικές περιοχές της κεντρικής και δυτικής Φιλανδίας την τελευταία οκταετία και έχοντας συνειδητοποιήσει ότι ο αγροτικός πληθυσμός και κυρίως οι νέες γενιές στρέφονται προς τους σοσιαλδημοκράτες κάνει μια έντονη προσπάθεια προς τις μεγάλες πόλεις που είναι συντηρητικές με το Kokoomus τον κυρίως εκφραστή της δεξιάς στη Φιλανδία και προπύργιο τους το Ελσίνκι ή σοσιαλδημοκράτες με το SDP που κυριαρχεί στις ανατολικές περιοχές και στο Tampere, Turku τις μεγαλύτερες πόλεις της Φιλανδίας μετά από το Ελσίνκι.

Ο νεοφιλελεύθερος Vanhanen υπήρξε ένα από τα ισχυρά όπλα για αυτό το επιχείρημα και οι συχνά ριζοσπαστικά νέο-φιλελεύθερες ιδέες του βρίσκαν εύκολα ακροατήριο ανάμεσα στους αστούς και βολεμένους μικροαστούς των αστικών κέντρων. Αν και σε θέματα ...μεγέθους δεν μοιάζει καθόλου, ο Vanhanen πάντα μου θύμιζε έναν εκλεπτυσμένο ...Μάνο που έμαθα ότι έγινε και ...ΠΑΣΟΚ!!!

Έτσι λοιπόν μέσα στο γενικότερο Μάνος-ύφος, ελπίζω η παρομοίωση να δίνει μια καλύτερη εικόνα, στο pikku joulu του κόμματος έκανε ήδη μια αναφορά στη παιδεία δίνοντας ένα πρωτο στίγμα των εκλογών και επίσημα πια στη πρώτη του συνέντευξη για το νέο έτος σε εφημερίδα του Turku ανακοίνωσε ότι ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε σοβαρά με τη παιδεία.

Τώρα πως το εννοούσε αυτό το ‘σοβαρα’ είναι μια καινούργια ιστορία. Το 2002 ο Vanhanen κατηγορούσε τους σοσιαλδημοκράτες για τα κατάντια της παιδείας, για χαμηλό επίπεδο μόρφωσης και άχρηστους δασκάλους μέσα σε φτωχά σχολεία. Μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια δυο πράγματα αλλάξανε. Πρωτο από όλα οι σοσιαλδημοκράτες του προκύψαν υποχρεωτικά συγκάτοικοι στην πρωθυπουργία με ένα από τα υπουργεία ευθύνης τους το υπουργείο παιδείας, οπότε έπρεπε να μαζευτεί λίγο σε αυτά που έλεγε και παράλληλα να συμβιβαστεί μαζί τους στη συνέχιση της πολιτικής που είχαν χαράξει μέχρι εκείνη τη στιγμή αναβάλλοντας την μάχη για κάποια άλλη στιγμή μιας και είχε άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσει και άλλης μορφής ισορροπίες.

Το δεύτερο ήταν μια έρευνα που έκανε την εμφάνιση της στα τέλη του 2005 και προβλήθηκε ιδιαίτερα κυρίως από τη φιλανδική κυβέρνηση το 2006 και παρουσίαζε την Φιλανδία να έχει πιθανώς το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα του κόσμου. Αυτή η έρευνα όπως υποδείξανε πολλές κυβερνήσεις και ειδικά οργανώσεις καθηγητών και δάσκαλων κυρίως από τη μεγάλη Βρετανία στηρίχτηκε είτε σε στοιχεία δεκαετιών ή σε υποθέσεις μιας και οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν είχαν δώσει στοιχεία συμπεριλαμβανομένης τής Βρετανίας, της Γαλλίας της Γερμανίας κλπ. Βέβαια παρ’ όλες τις διαμαρτυρίες των άμεσα ενδιαφερομένων η έρευνα πήρε μια παγκόσμια προβολή κάνοντας τον Vanhanen να σιωπήσει τις όποιες του σκέψεις και να προτιμήσει να είναι ο τυφλός ανάμεσα στους τυφλούς αλλά με καλό P.R.!!!

Αυτό το P.R. είχε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα για την Φιλανδία, άρχισαν να έρχονται φοιτητές από τον τρίτο κόσμο και μεταπτυχιακοί από όλο τον κόσμο που ήθελαν να εκπαιδευτούν στο καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στο κόσμο.

Προσοχή, δεν θέλω να μειώσω το φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα και σαφώς σε πολλούς τομείς είναι πολύ καλύτερο από το ελληνικό, αλλά δεν είναι και το καλύτερο και είναι πολύ μακριά από το να αναφέρεται σαν μοντέλο. Αυτή τη στιγμή υπάρχει σοβαρό πρόβλημα προσωπικού και αιθουσών. Υπάρχουν σχολεία με 40 μαθητές ανά τάξη και θυμηθείτε ότι εδώ οι κλιματολογικές συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές με αυτές τις Ελλάδος, πράγμα που σημαίνει ότι τα παιδιά δεν βγαίνουν στο προαύλιο όταν η θερμοκρασία στους -25 και -30 βαθμούς Κελσίου η όταν έχει χιονοθύελλα. Υπάρχει σύμφωνα με το ίδιο τον Vanhanen πρόβλημα με την ύλη που παραδίδεται και με την μέθοδο που παραδίδεται που είναι ο ίδιος με τον ελληνικό, όλα τα παιδιά σε εθνικό επίπεδο διδάσκονται και ελέγχονται ακριβώς από το ίδιο βιβλίο και διδάχθεισα ύλη, έτσι δεν ενθαρρύνεται η άποψη αλλά η παπαγαλία και βέβαια πάλι σύμφωνα με τον Vanhanen οι δάσκαλοι και καθηγητές χρειάζονται καλύτερη, σύγχρονη εκπαίδευση και η οποία πρέπει να επαναλαμβάνεται κατά περιόδους πιο τακτικές από ότι γίνεται. Τέλος πολλά από τα βιβλία που χρησιμοποιούνται είναι από την δεκαετία του πενήντα σαν να λέμε λο λο Λόλα!!!! Αλλά είπαμε, ο Matti το ...εκλεισε και απλά περίμενε.

Άλλη σημαντική επισήμανση για κάτι που γίνεται πολύ λόγος στην Ελλάδα. Στη Φιλανδία υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια με πιο γνωστό το Helia και τα πτυχία του που περιορίζονται κυρίως σε manament, marketing, οικονομικά και άλλες παρόμοιες ειδικεύσεις και είναι μεν ισότιμα των κρατικών πτυχίων αλλά με τίποτα δεν έχουν την αίγλη ενός πτυχίου από το πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, του Tampere, του σουηδοφώνου Turku ή του πανεπιστημίου της Jyvaskyla και ναι μεν οι πτυχιούχοι του Helia θα βρουν δουλειά σε επιχειρήσεις αλλά ο πτυχιούχος του πανεπιστημίου του Ελσίνκι θα προσληφθεί στην ειδικότητα του στη Nokia.

Και ένα προσωπικό ανέκδοτο από μια από τις πρώτες μου συνεντεύξεις στη Φιλανδία για γνωστή εταιρία, αναφέρθηκα στο master μου από γνωστό πανεπιστήμιο της Αγγλίας και σε ένα διεθνές βραβείο που στην τριαντάχρονη ιστορία του κανένας Φιλανδός δεν το έχει πάρει παρά τις συνέχεις προσπάθειες που τώρα ξέρω ότι γίνονται και με κρατική βοήθεια, ο κύριος που έπαιρνε την συνέντευξη με πραγματική λύπη γύρισε και μου είπε ... ναι καλά όλα αυτά αλλά δεν έχετε πτυχίο από ...φιλανδικό πανεπιστήμιο!!! Και δεν ήξερα αν ήταν να κλαίω η να γελάω!!! Αλλά αυτό δείχνει την αίγλη που έχουν τα κρατικά πανεπιστήμια στη Φιλανδία.

Η εκπαίδευση στη Φιλανδία είναι δωρεάν και το δωρεάν εννοείται οχι όπως στην Ελλάδα, τα συγγράμματα πραγματικά είναι δωρεάν και οι βιβλιοθήκες, οχι μόνο οι πανεπιστημιακές αγγίζουν το όριο του τέλειου.

Και από εκεί αποφάσισε ο αγαπητός Matti να αρχίσει τις αλλαγές του. Κι έτσι είπε ότι αφού έχουμε το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο και αφού όλοι θέλουν να έρθουν στα πανεπιστήμια μας γιατί να είναι δωρεάν; Και φυσικά για να πάει το πράγμα μαλακά ας αρχίσουμε πρώτα από τους φοιτητές που έρχονται από χώρες εκτός Ε.Ε.

Οι πρώτοι που φυσικά αντιδράσανε ήταν οι ξένοι φοιτητές που απλά προειδοποιήσανε ότι αν σκοπεύουν να βάλουν ταρίφα στις σπουδές τότε γιατί να έρθουν στην Φιλανδία και να μην πάνε Αμερική η Αγγλία που τουλάχιστον δεν θα έχουν πρόβλημα και με την γλώσσα. Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και η νεολαία του απαντήσανε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτούν κάτι τέτοιο οπότε ο καλός Matti τους ενημέρωσε με όλη την αλαζονεία του ...νικητή (ακόμη δεν τον είδαμε, Γιάννη τον βαφτίσαμε), ότι στην επομένη κυβέρνηση δεν θα τους δώσει το υπουργείο παιδείας γιατί ήρθε ο καιρός για μερικές σημαντικές αλλαγές.

Αυτοί που καταλάβανε πραγματικά που το πάει και το φωνάξανε από την πρώτη στιγμή ήταν οι του αριστερού συνασπισμού οι οποίοι μιλήσανε για το τέλος της δωρεάν ανώτερης και ανωτάτης παιδείας αλλά και πάλι ο καλός ο Matti προτίμησε να μην απαντήσει αφήνοντας κάποια υπονοούμενα για αριστερή μονολιθική λογική που δεν λέει να ακολουθήσει το ρεύμα της εποχής!!!

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Κάτι από ελληνικό μοντέλο; Οι επόμενοι δυο μήνες θα είναι πολλοί ενδιαφέροντες όσο πλησιάζουμε τις εκλογές και θα σας ενημερώνω συνέχεια ξεκινώντας άμεσα με μια γνωριμία σας με τα φιλανδικά κόμματα. Το ευτύχημα εφέτος είναι ότι δεν θα εχω άμεση σχέση με τις εκλογές και έτσι θα μπορέσω να το απολαύσω περισσότερο από ότι στο παρελθόν. Το πιθανότερο είναι απλά να με τρέχουν τις δυο τελευταίες βδομάδες αλλά μέχρι τότε είμαι απλά παρατηρητής.

Και κάτι τελευταίο που το κράτησα σαν ...κερασάκι! μαντέψτε ποιος κατεβαίνει για υποψήφιος!!! Οοοοοοοχι! Όχι ο Κωνσταντής αλλά ... η γυναίκα του!!!
****************************

Στη φωτογραφία, τα παγοθραυστικά περιμένουν να έρθει το χιόνι, αλλά η θερμοκρασία συνεχίζει να παραμένει πάνω από το 0!!!

Labels: , , , ,

 
Monday, January 01, 2007,11:38 AM
Καλή χρονιά σε όλους σας!!!

Έτσι για να θυμηθώ κι εγώ κάποια ...άλλη χρονιά που δούλευα για πρωινή ... πολύ πρωινή εφημερίδα και γνωστό ...τρωκτικό!!!

Καλή χρονιά να έχετε όλοι σας, οι οικογένειες σας και όλοι όσοι αγαπάτε!

Οι ευχές και από το Ovi magazine και από τους ... It’s all Greek to me!!!

Καλή χρονιά!!!



Labels: , , , ,