Monday, July 31, 2006,9:49 AM
An answer to an IP from Kuopio

Ζητώ συγνώμη από τους φίλους μου ...αλλά δυστυχώς πρέπει να προσθέσω το παρακάτω ...στα αγγλικά. Οι αγγλόφωνοι θα καταλάβουν. Τι να κάνουμε, παιδάκια υπάρχουν παντού!

Once again I have to deal with a personal attack because of my stand against the godfathers and other similar species in Finland. Somebody using the anonymity you can get in the internet tries to block my blog just like s/he/they tried to do with the magazine. Oddly enough I’m not doing any use of the same advance and it is so easy to find who I am that the same person was able to track me in a language s/he doesn’t speak.

Living in Finland you learn the word SISU and what it means. Most of the people who live in Finland have SISU … some have SUSHI.

You are not going to stop me doing what I think best or loving this country using childish games like this and the ones you did before! I know your IP and …this is Finland pal!

Συγνωμη και πάλι παιδιά!!!

Υ.Γ. Αν κάποιος μπορούσε να πει πως αφαιρώ το header από το blog θα βοηθούσε πολύ, αυτο με το φλαγκ κλπ. Ευχαριστώ

 
Sunday, July 30, 2006,8:45 PM
Δυο Έλληνες στο ... φιλανδικό ραδιόφωνο!!!

Και έτσι δύο Έλληνες τσοπαναρέοι, αφού διαβήκανε πλαγιές, ραχούλες, ποταμάκια και λιμνούλες εμφανιστήκαν στο φιλανδικό ραδιόφωνο και με μουσική επένδυση από τους μοναδικούς Νιαβέντ χάρις στην θεία Σοφία ....ταράξανε το Ελσίνκι!!! Σε τέτοιο σημείο που άρχισα να παίρνω μηνύματα από κάποιους που ήθελαν να σιγουρευτούν ότι πραγματικά ήμουν εγώ και ότι πραγματικά αυτό ήταν το πρόγραμμα!!!

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να το κατεβάσουν από:

http://www.yousendit.com/transfer.php?action=download&ufid=49E7CB0C1279859E

Συγνώμη αν ...σκότωσα μερικά ονόματα!!! Κάποια στιγμή θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω και live μαζί σας από το πρόγραμμα!!!



, , , &
 
,4:40 AM
Ένας blog-επισκέπτης στο Ελσίνκι
Από το καιρό που έγινα μέρος της blog-σφαίρας και σε αρκετές περιπτώσεις έχω διαβάσει σε blog άλλων για συναντήσεις που οργανωθήκαν μέσα στο ιντερνέτ και δεν το κρύβω ότι ένιωθα παράξενα μιας και από ότι φαντάζομαι είναι πιο εύκολο να διοργανωθεί μια αντίστοιχη συνάθροιση στο Λονδίνο παρά στη μακρινή Φιλανδία.

Η αίσθηση ότι ζω ...εκεί πάνω και το μαγευτικό ότι ο βόρειος πόλος είναι απλά ... μερικά χιλιόμετρα μακριά δίνει μια αίσθηση μοναδικότητας και απομόνωσης ταυτόχρονα. Φυσικά με έχουν επισκεφθεί πολλοί φίλοι αλλά στο Παρίσι όλο και κάποιος θα πάει και θα πει, μιας και πάω εκεί δεν συναντάω και το Φοίβο; Ή τη θεία Σοφία στο Λονδίνο;

Στη Φιλανδία πως να έρθεις; Συγνώμη αγάπη μου πετάγομαι μέχρι το Ελσίνκι να πάρω το τελευταίο ΝΟΚΙΑ και έρχομαι; Έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα είναι φθηνότερα. Ή αφού χρειαζόμαστε καινούργιο πάτωμα στο καθιστικό γιατί δεν πεταγόμαστε μέχρι τη Φιλανδία να πάρουμε τα ραμποτέ; Μα στην Ελλάδα το αποκαλούν σουηδικό ξύλο κι ας έρχεται από τη Φιλανδία. Άσε που ακόμα και οι Lordi τώρα πια περιοδεύουν σε όλο το κόσμο πλην Φιλανδίας και ο Raikonen έχει γίνει μόνιμος κάτοικος Monaco!

Αλλά ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Γιώργος alias Derek έχει πια κλείσει πάνω από 10 ώρες στη Φιλανδία από τις οποίες περάσαμε τις τελευταίες εννιά συζητώντας. Όπως είπα και προηγουμένως τον γνώρισα από το blog όταν ζητούσε πληροφορίες για τη Φιλανδία σχεδιάζοντας να έρθει εδώ για σπουδές με το πρόγραμμα Erasmus και με βρήκε από το περιοδικό. Και η αλήθεια είναι ότι σε όλη την επικοινωνία μας ακόμα και όταν έγινε τηλεφωνική δυσκολεύτηκα να απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις του. Σαφώς πολλές ήταν επιβεβαιώσεις σε όσα είχε βρει στο internet και για τα ελληνικά δεδομένα του είχαν φανεί τουλάχιστον κουφές. Του φάνηκε για παράδειγμα τρελό ότι οι φορολογικές μας δηλώσεις είναι δημόσιο έγγραφο στη διάθεση του καθενός με φοβερή ευκολία ή ότι το πρόστιμο που πληρώνεις για οδική παράβαση είναι ανάλογο της φορολογικής σου δήλωσης.

Όταν μελετούσε ένα χάρτη της ευρύτερης περιοχής του Ελσίνκι μου δήλωσε ότι είναι αδύνατο όλα αυτά τα πράσινα ‘τετραγωνάκια’ να είναι πάρκα, είναι πιο πολλά από τα γκρι που δηλώνουν κατοικίες ήταν η δήλωση του. Πριν από λίγες ώρες προσπαθούσα να του εξηγήσω ότι σε αναλογίες Αθήνας που είμαι πιο εξοικειωμένος, αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε κάπου στο Παγκράτι προς νέο Παγκράτι και ναι αυτό που βλέπει γύρω του είναι δάσος και οχι ...παρκάκι! όταν αργότερα περπατούσαμε στη γειτονιά μου, του έκανε εντύπωση ότι τα πεζοδρόμια δεν είχαν διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα και ότι υπήρχαν διάδρομοι για πεζούς και ξεχωριστοί για τα ποδήλατα, ότι υπήρχε μια γενικότερη ηρεμία που δεν δικαιολογούσε οχι σαββατόβραδο, ούτε δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα και πολύ περισσότερο αφού αυτό το Σαββατοκύριακο και οι τελευταίοι επιστρέφουν από τις διακοπές, τα σχολεία ανοίγουν σε δέκα μέρες. Ύστερα δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η θάλασσα που έβλεπε μπροστά του παγώνει και στην επιφάνεια της περπατάμε και κάνουμε cross country ski – αυτό θα το εξηγήσω άλλη φορά, και έχει να κάνει με το ότι στη Φιλανδία δεν υπάρχουν βουνά, ούτε λόφοι.

Μετά περπατήσαμε στο παιδικό σταθμό της Δάφνης, που είναι να ... στα εκατό μέτρα από το σπίτι ....μέσα στο πράσινο. Και με ρώτησε που είναι η αυλή, αφού του εξήγησα ότι ο φράχτης που έβλεπε είναι για το mini γηπεδάκι χόκεϊ και πατινάζ που το χρησιμοποιούν τα παιδιά της γειτονιάς. Και πως να του εξηγήσεις ότι εδώ Φιλανδία είναι φυσιολογικό στη γειτονιά να έχουμε χώρο για πατινάζ και χόκεϊ. Οσο για την αυλή, ποιά αυλή; Κοίταξε γύρω σου, όλα είναι μιά 'αυλή'!

Εντάξει έπαθε λίγο σοκ με το ψωμί, εδώ ψωμί μαύρο, σίκαλης και πρέπει να σας βγάλω φωτογραφίες για να καταλάβετε αλλά και πάλι πως μια φωτογραφία να σου δώσει τη γεύση, πως να καταλάβετε γιατί του φάνηκε ...διαφορετική η σούπα σολομό και τα καναπεδάκια με ωμό σολομό. Και το πως ένιωσε με το σπιτικό τηγανητό τυρί όταν το μυαλό σας πάει στο σαγανάκι και δεν έχει καμιά απολύτως σχέση. Και παράλληλα αντί για cola πίναμε σπιτικό χυμό από μπλε μούρα μαζεμένα από την πεθερά μου από το δάσος που είναι πίσω από το σπίτι της και το αποκαλεί ... ο κήπος μου!

Άσε που κάθε τόσο πεταγόταν να δει αν είναι ακόμα μέρα και όταν του είπα ότι είναι 11 τότε αποπροσανατολίστηκε τελείως μιας και μπορούσε να δει τον ήλιο στον ορίζοντα πεισματικά να μη θέλει να δύσει. Ανακουφίστηκε γύρω στις 1,30 όταν ο ουρανός είχε πάρει ένα βαθύ μπλε χρώμα και ο ήλιος είχε κάπως κρυφτεί. Τώρα στις 3,30 είναι ...σαν πρωί στην Ελλάδα.

Η Φιλανδία δεν έχει Ακρόπολη, δεν έχει Αψίδα του Θριάμβου ούτε παλάτια και κάστρα έχει τη φύση της και τους ανθρώπους της που είναι δημιούργημα αυτής της φύσης. Που ναι είναι λιγομίλητοι όπως είπε πολύ πετυχημένα ο BadlyDrawnBoy (καλώς ήρθες ταξιδιώτη) με τα ανέκδοτα του. Λιγομίλητοι και αφοσιωμένοι στην καθημερινότητα τους που για πολλούς μπορεί να φαίνεται μίζερη αλλά αυτή είναι. Πόσοι Φιλανδοί νομίζετε ότι είναι μεγαλοστελέχη της ΝΟΚΙΑ, αυτά τα μεγαλοστελέχη είναι Αμερικάνοι, Γάλλοι, Γερμανοί ακόμα και Ινδοί. Οι περισσότεροι από αυτούς τον ελεύθερο χρόνο τους πηγαίνουν στο Παρίσι και στο Λονδίνο και ούτε που κατάλαβαν ποτέ ότι ζουν στη Φιλανδία, κι αν τους δείτε στο Ελσίνκι, πάνε στα συγκεκριμένα εστιατόρια, στα συγκεκριμένα club που ανήκουν στη ΝΟΚΙΑ και ούτε καταλαβαίνουν πως φυτρώνει η σίκαλη και με τι κόπο την μαζεύουν οι Φιλανδοί. Αυτός που έφτιαξε το Linux γλυκιά μου Εργοτελίνα (η μόνη ‘εγκυκλοπαίδεια’ με ψυχή που με τρόμαξε) μετακόμισε στη Florida, USA και από τότε δεν ξαναγύρισε πίσω. Εκπλήρωσε το όνειρο του κάθε Φιλανδού, τα έπιασε και έφυγε για ένα μέρος που έχει ζέστη όλο το χρόνο. Και ναι συμφωνώ απεριόριστα και με τους δυο σας και με τη πρόσθεση της sauna, για τί άλλο μπορεί να ξέρεις τι Φιλανδία;

Σκεφτείτε τώρα, όλοι μας ζούμε σε μεγαλουπόλεις. Πόσοι από σας θα μπείτε σε ένα δάσος στα εκατό μέτρα από το σπίτι σας; Και εννοώ δάσος οχι το Boi de Boulogne phivos (φίλε μου, αυτό τα λέει όλα) άλλωστε εσύ ξέρεις καλύτερα από όποιον άλλο τι εννοώ, εσύ μου είπες για την ανάμνηση σου που πήγες με αυτοκίνητο από τη Φιλανδία στη Σουηδία οδηγώντας πάνω από τη παγωμένη θάλασσα!!! Πριν από λίγες ώρες ο Γιώργος μου έλεγε με θαυμασμό για την εκδρομή που έκανε με την Παυλίνα σε ένα δάσος και πόσο καταπληκτικά ήταν και την ίδια στιγμή περπατάγαμε μέσα στο δάσος ...

Γλυκιά μου oistros (post με Καζαντζάκη; Και περίμενες ότι δεν θα με συγκινήσεις;) δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσο διαφορετική εμπειρία είναι η φιλανδική sauna αν δεν βρεθείς μέσα στους +80 και μετά δεν τρέξεις στη παγωμένη λίμνη που είναι στους -20 και πάλι πίσω στους +80. αυτό πρέπει να το ζήσεις. Όπως πρέπει και να ζήσεις τη μοναδική γεύση που έχει η koskenkorva μετά τη sauna. Αλλά όπως λένε και οι Φιλανδοί, η sauna στο σπίτι μας ‘τρέχει’ πάντα για τους φίλους μας.

Όσον αφορά τη Δάφνη pwlina, (ακόμα θαυμάζω τα έργα σου, και καλύτερα να μην σου πω τι σχολή έχω τελειώσει!!!) η κατάσταση είναι ...Παυλίνα τρέμε. Αφού πέρασε η πρώτη δύσκολη ώρα μετά αποφάσισε να δείξει στον Γιώργο όλα τα Μummin που έχει, φιλανδικό cartoon, και να επιδείξει για άλλη μια φορά τα καινούργια της γυαλιά.

Πως μπορώ να σας περιγράψω τι αισθάνθηκα πριν από μήνες όταν με μόνη συντροφιά έναν ντόπιο βρέθηκα μερικά χιλιόμετρα από το Βόρειο Πόλο μετά το NordKapp, παντού γύρω μου χιόνι και σε θερμοκρασία που άγγιζε τους -40. πως να σας περιγράψω το ουρλιαχτό μου στη σιωπή και την ελευθερία που με έπνιγε;

Αυτά για σήμερα, ελπίζω ο Γιώργος να είναι απλά ο πρώτος γιατί όπως προσπάθησα να σας πω, η Φιλανδία δεν αποκαλύπτεται, πρέπει να την ανακαλύψεις και χρειάζεσαι βοήθεια για να την δεις.

Αύριο ο Γιώργος είναι καλεσμένος στην εκπομπή μου, μια εκπομπή αφιερωμένη σε όλους εσάς και για να μην το ξεχάσω και σε μια ψυχή από τη Κύπρο που με ξάφνιασε και με λύπησε απεριόριστα. Κάποια στιγμή το βράδυ θα ‘περάσω’ την εκπομπή και στο blog ολόκληρη με όλα τα τραγούδια αλλά λόγω δικαιωμάτων κλπ. δεν θα την αφήσω για πάνω από δυο μέρες.

Και φυσικά θα ακούσετε και την Θεία Σοφία σε μία μοναδική live εκτέλεση του ‘Μεσ’ του Αιγαίου’ που συνοδεύεται από ..βήχα και μουρμούρα για το αν τραβάει πολύ ακόμα αυτό τα τραγούδι!!!

Σας ευχαριστώ όλους σας για τη φιλιά σας, όπως έχω πει και παλιότερα εγώ στη Ελλάδα όλων αυτών των ντεμέκ (Δυστυχώς με ενημέρωσε ο Γιώργος) δεν πρόκειται να γυρίσω εύκολα αλλά εσείς φέρατε την Ελλάδα που αγαπώ πιο κοντά μου.

***************************************

Η φωτογραφία είναι χθεσινή ‘η μάλλον προχθεσινή και είναι η θάλασσα που λέγαμε που παγώνει το χειμώνα και είναι γύρω στα τρακόσια μέτρα από το σπίτι μου.


, , ,
 
Saturday, July 29, 2006,1:17 AM
Κάψαμε τη sauna
Επειδή σας βλέπω λίγο πεσμένους σήμερα, θα σας πω τι κάναμε εμείς. Σήμερα κάψαμε την sauna. Η έκφραση είναι φιλανδική και σημαίνει ότι η θερμοκρασία μέσα στη sauna ήταν μεταξύ +60 με +80 βαθμούς.

Δεν σας έχω μιλήσει ακόμα για τη φιλανδική sauna και υπόσχομαι να καλύψω το κενό σύντομα. Φυσικά όπως κάθε φιλανδικό σπίτι έχουμε κι εμείς sauna, λεπτομέρειες είπαμε αργότερα μιας και υπάρχουν πολλά είδη saunas, η φιλοσοφία βέβαια παραμένει η ίδια αδιάφορου του τύπου.

Λίγα λεπτά μέσα μετά γρήγορα έξω, αν υπάρχει λίμνη κοντά βουτάς, όσο παγωμένη και να είναι για την ακρίβεια όταν είναι παγωμένη είναι και καλύτερα, πίνεις δυο γουλιές παγωμένη μπίρα και ξανά μέσα. Αυτό επαναλαμβάνεται αρκετές φορές, μάλλον όσες φορές αντέχεις. Αν δεν υπάρχει λίμνη, έξω στο χιόνι και τώρα το καλοκαίρι έξω στη δροσιά, για να σας δώσω να καταλάβετε γύρω στις οκτώ που ήμασταν στην sauna η θερμοκρασία έξω ήταν στο Helsinki 16 βαθμούς. Μην τρομάζετε, το συναίσθημα αυτής της εναλλαγής είναι φανταστικό ...αφού το συνηθίσεις!!! Είπαμε περισσότερες λεπτομέρειες έπονται.


Εγώ αντέχω ... κάποια λεπτά, η Δάφνη άνετη, είπαμε έχει και φιλανδικό αίμα! Η φωτογραφία είναι μετά τη sauna όταν χαλαρωμένη και ...cool ετοιμάζεται για ύπνο. Αυτά τα γυαλιά τα διάλεξε μόνη της και δεν λέει να τα ..βγάλει, παρ΄ όλα τα επιχειρήματα!!! Τώρα βέβαια εχει ακόμα ήλιο ... οπότε τι να πεις!!!

Αλλά τι σας λέω τώρα, εσείς μου έχετε αράξει σε παραλιακό ουζερί και βλαστημάτε τη ‘φυσική’ sauna που ζείτε κάθε μέρα!!!



,
 
Friday, July 28, 2006,1:28 AM
Hliodendron ... ? ... :(
 
,1:06 AM
Ένας κυανόκρανος Φιλανδός έφερε το Λίβανο πιο κοντά
Η Φιλανδία είναι πολύ μακριά από τα πάντα, οι Φιλανδοί νιώθουν ότι ζουν σε ένα νησί στη μέση ενός ωκεανού από παγωμένα νερά και τα πάντα συμβαίνουν κάπου αλλού. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια το να φύγεις από τη Φιλανδία εθεωρείτο μεγάλο πράγμα και ένας ξένος στη Φιλανδία ήταν τουλάχιστον τρελός.

Οι ειδήσεις στη τηλεόραση κρατάνε άντε 15 λεπτά και το σημείο των ειδήσεων που παρακολουθούν ανελλιπώς όλοι οι Φιλανδοί είναι η πρόγνωση του καιρού και γι’ αυτό οι παρουσιαστές του δελτίου καιρού είναι στη κυριολεξία εκκεντρικοί σταρ. Κατά τα άλλα τα πάντα γίνονται πολύ μακριά από εδώ.

Μετά το 80 κι όταν η κηδεμονία της Ρωσίας χανότανε στο χάος που επικρατούσε εκεί και στην οικονομική παράλυση οι Φιλανδοί άρχισαν να δημιουργούν στρατό ξεγλιστρώντας από τις απαγορεύσεις που τους είχαν επιβληθεί με το τέλος του πολέμου. Αν δεν είχαν έρθει οι πολιτικοί πρόσφυγες από τη Σομαλία με εντολή του ΟΗΕ κανένας Φιλανδός δεν θα ήξερε που βρίσκεται η Σομαλία και τη συμβαίνει εκεί. Κάτι ανάλογο έγινε με τους Κούρδους και τους Αφγανούς. Αλλά και πάλι όλα αυτά τα μέρη φαίνονται για τους Φιλανδούς τόσο μακρινά. Εδώ οι χειμώνες είναι μεγάλοι και σκληροί και το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δεν είναι μεγαλοστελέχη της ΝΟΚΙΑ αλλά απλοί καθημερινοί άνθρωποι και αν και φαίνεται τραβηγμένο για μια χώρα σχεδόν αρκτική είναι κυρίως ψαράδες και αγρότες.

Ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει είναι φιλανδικό και ξεκινάει με τη βιβλική εισαγωγή: «Στην αρχή ήταν ο βάλτος, η τσάπα και ο Jussi.» αυτή είναι η Φιλανδία των πολλών. Χειμώνες στον παγωμένο βάλτο, χωρίς ήλιο, με πολύ χιόνι και θερμοκρασίες που φτάνουν το -35 και το καλοκαίρι ένας απέραντος βάλτος που αναβλύζει από την εποχή των παγετώνων, με τους Φιλανδούς να προσπαθούν με τη τσάπα να υποτάξουν το θεριό. Αυτό που οι άλλοι θεωρούν μιζέρια οι Φιλανδοί το θεωρούν ζωή και παλεύουν με τη φύση αιώνες τώρα. Που χρόνος λοιπόν να νιώσουν πόσο κοντά τους μπορεί να είναι η Σομαλία ή ο Λίβανος.

Ύστερα ήρθε το 90, α αστυφιλία, οι βιομηχανίες, η ΝΟΚΙΑ, η ΚΟΝΕ, η UPM και τα ναυπηγεία, οι εταιρίες υπηρεσιών και η αύξηση των αυτοκτονιών. Που να αντέξει αυτή η ψυχή τους τέσσερις τοίχους του γραφείου, το έριξε στον αλκοολισμό. Σαν να μην έφτανε αυτό ήρθε και η οικονομική κρίση. Η αστυφιλία και ταυτόχρονα η αποδέσμευση των τραπεζών από τον κρατικό έλεγχο έφερε την υπερχρέωση των μικρών επιχειρήσεων που προσπαθούσαν να ανταγωνισθούν τα μεγαθήρια εγχώρια και εισαγόμενα και παράλληλα τα νοικοκυριά οδηγώντας στον οικονομικό αφανισμό, την ανεργία και τις πτωχεύσεις. Δεν έχω γνωρίσει καμιά φιλανδική οικογένεια που να μην έχει κάποιο δυστυχισμένο μέλος της που πέρασε η ακόμα και πέθανε, θύμα αυτής της περιόδου. Το τραγικό, σύμφωνα με την φιλανδική νομοθεσία οι τράπεζες χρειαζόντουσαν δυο εγγυητές για να δώσουν δάνειο, με αποτέλεσμα οι χρεοκοπίες να γίνονται ντόμινο και να καταστρέψουν ολόκληρες οικογένειες.

Την ίδια στιγμή ο ΟΗΕ έδωσε μια λύση, η Φιλανδία δεν μπορούσε να έχει στρατό αλλά μπορούσε να συμμετάσχει σε ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ. Αυτό έδωσε την απάντηση σε δεκάδες προβλήματα και εκατοντάδες η καλύτερα χιλιάδες Φιλανδοί υπηρετούν κυανόκρανοι σε διάφορα μέρη της γης τα τελευταία 15 χρόνια. Στη Κύπρο, στη Βοσνία, στο Αφγανιστάν, στη Σομαλία, στη Νιγηρία, στο Λίβανο παντού όπου υπάρχουν στρατεύματα του ΟΗΕ.

Για πάνω από 15 χρόνια οι Φιλανδοί στρατιώτες υπηρετούν από μάχιμες μονάδες του ΟΗΕ μέχρι απλοί παρατηρητές και για πάνω από 15 χρόνια δεν έχει ακουστεί τίποτα άσχημο γι’ αυτούς ακόμα κι όταν ξεσπάγανε τα σκάνδαλα ανάμεσα στους κυανοκράνους και ειδικά στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Το μόνο που μπορεί να τους καταμαρτυρήσει κανείς είναι ατελείωτα μεθύσια και που στο τέλος το κλάμα για το κορίτσι που είχαν αφήσει σε κάποιο χωριό της Φιλανδίας. Κι όλα αυτά μέχρι πριν από τρεις ήμερες.

Στην αρχή όλοι ήταν μουδιασμένοι. Η Φιλανδία είναι χώρα ανεξάρτητη και αμέτοχη σε συρράξεις, αυτή είναι η κληρονομιά και η κατάρα που τους άφησε ο Kekonen και ο ΟΗΕ τους ταιριάζει. Και κάποιοι τολμήσανε και χτυπήσανε το παρατηρητήριο του ΟΗΕ σκοτώνοντας ένα Φιλανδό κυανόκρανο. Η λέξη ‘τόλμησε’ είναι απόλυτα ακριβής. Με κόπο συγκρατήθηκε η Φιλανδή πρόεδρος μπροστά στον πρέσβη του Ισραήλ. Οι λέξεις και οι εκφράσεις που χρησιμοποίησε πριν και μετά τη συνέντευξη δεν μεταφράζονται. Μην παρεξηγηθεί η έκφραση αλλά η αγωνία της ήταν ‘πως θα το πω τώρα στο λαό μου;’

Το Ισραήλ έκανε ένα λάθος που θα το πληρώσει, οι Φιλανδοί έχουν μια έκφραση που μοιάζει με αντίστοιχη ελληνική αλλά όταν την λένε την εννοούν, οι Φιλανδοί δεν έχουν χιούμορ, ‘μόνο ο θεός συγχωρεί!’

Για τους επόμενους μήνες ίσως και χρόνια θα είναι σιωπηλοί αλλά θα έρθει η στιγμή εκείνη ακριβώς που θα πονάει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και θα πάρουν το αίμα τους πίσω, οι Φιλανδοί δεν ξεχνάνε. Και αυτό θα γίνει αδιάφορο του ποιος θα κυβερνάει εκείνη τη στιγμή. Όταν οι Φιλανδοί λένε κάτι και το έχω πει πολλές φορές, επειδή είναι πολύ προσεκτικοί με τις λέξεις ειδικά όταν μιλάνε ξένες γλώσσες το εννοούν απόλυτα. Όταν η πρόεδρος είπε ότι το Ισραήλ είναι υπεύθυνο για το θάνατο του Φιλανδού κυανόκρανου και ότι η επίθεση ήταν προγραμματισμένη ήξερε τι έλεγε και το εννοούσε. Εκείνη τη στιγμή ο πρέσβης του Ισραήλ πρέπει να ένιωσε τι πάει να πει φιλανδικός χειμώνας.

Τις επόμενες μέρες και μήνες τα φιλανδικά μέσα θα ακολουθήσουν την επικαιρότητα όπως και όλα τα άλλα μέσα σε όλο το κόσμο, ο μέσος Φιλανδός θα ενδιαφερθεί με το τρόπο του πιο πολύ για το Λίβανο και για το ότι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή, ο Φιλανδός κυανόκρανος δεν θα ξεχαστεί αλλά θα παραμείνει ο θάνατος του σιωπηλός όπως το κάθε τι που κάνουν οι Φιλανδοί και πάλι το δελτίο καιρού θα είναι το κομμάτι που οι Φιλανδοί παρακολουθούν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στη τηλεόραση. Και θα περιμένουν ....

Και μη μου πείτε ότι αυτό περιμένανε και δεν βλέπουνε τα παιδάκια που πεθαίνουν στη Βηρυτό. Αν και θα φανώ κυνικός δεν άκουσα να μην πηγαίνουν διακοπές στην Ελλάδα, να μην άδειασε η Αθήνα, να ερήμωσε η Άνδρος, η Σαντορίνη και η Χαλκιδική, όσο για τα ουζερί στις παραλίες μια χαρά δουλεύουν και είναι και γεμάτα. Και ναι, έχουν γίνει και εδώ οι ανάλογες πορείες και διαμαρτυρίες. Τώρα απλά ο Λίβανος έφυγε από τις οθόνες της τηλεόρασης και μπήκε για τα καλά στα σπίτια τους.



, , ,
 
Thursday, July 27, 2006,5:14 PM
Ραδιοφωνικά
Πριν από τέσσερις μήνες και με την ευκαιρία ενός διεθνούς forum για το ραδιόφωνο που έγινε στο Helsinki, κάναμε ένα αφιέρωμα για το ραδιόφωνο στο Ovi magazine και παράλληλα έκανα μια ομιλία με θέμα τις παιδικές μου αναμνήσεις από το ραδιόφωνο. Τώρα αυτά που είπα ήταν για να τα ακούσουν μη Έλληνες όποτε ήταν κυρίως προσωπικά ανέκδοτα και ο ‘ιστός της άραχνης’ για όσους ακούγανε ράδιο προδικτατορικά στην Ελλάδα.

Με το ραδιόφωνο έχω μια έντονη σχέση που συνεχίζεται. Χρειάστηκε προσπάθεια κάποια στιγμή το 96 για να με πείσουν να αποχωρισθώ μια 11 ιντσών μαυρόασπρη τηλεόραση που είχα και να περάσω στη 16 έγχρωμη. Η θεωρία μου ήταν, αφού εγώ μόνο ραδιόφωνο ακούω τι να τη κάνω τη τηλεόραση. Τώρα η γυναίκα μου προσπαθεί ένα χρόνο να με πείσει να περάσουμε στις 21 ίντσες αλλά... θα δούμε!

Κάποια στιγμή μετά τη μεταπολίτευση μια καταπληκτική φιλόλογος ιστορικός που είχα, και να με συγχωρέσει που αναφέρω το όνομα της, η κυρία Λαδά για κάποιο μυστήριο λόγο πίστευε ότι έπρεπε να ταχτώ στο γράψιμο και έτσι εκτός από μια λίστα βιβλίων που φρόντιζε συχνά να ανανεώνει και να ελέγχει ότι διάβασα, εκτός του ότι με έμαθε πως να ‘μαζεύω’ τις σκέψεις μου για να μεταχειριστώ την ορολογία της, στη τελευταία τάξη στο γυμνάσιο μου έμαθε και την κυρία Μαριάννα Κορομηλά που τότε ξεκινούσε ορμώμενη από μιας μορφής συναδερφική αλληλεγγύη αλλά και εκτίμηση στις γνώσεις της κυρίας Κορομηλά.

Όλα αυτά μου τα θύμισε η Oistros με το post της που δημοσίευσε προχθές. Για δυο μέρες προσπαθούσα να σκεφτώ ένα comment αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα. Απλά δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική της απόλυσης της και για να καταλάβετε τι εννοώ σας παρακαλώ διαβάστε ολόκληρο το post στο blog της Oistros μαζί με την επιστολή απάντηση της κυρίας Κορομηλά προς την ΕΡΑ.

Τελικά τι συμβαίνει στην Ελλάδα; Καταστρέφει ότι θα έπρεπε να την κάνει περήφανη; Με κόπο προσπαθώ να μην γίνω κακός αλλά πολύ φοβάμαι ότι ακόμα και αυτό το φανταστικό αρχείο των 31 ετών θα έχει καταστραφεί ή θα έχει χρησιμοποιηθεί για να γραφτούν Greeklish σαχλοτράγουδα για την Eurovision. Ελπίζω η ίδια η κυρία Κορομηλά να το έχει και μιας και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι κανένας από την ΕΡΑ δεν θα κάνει τίποτα για να την επαναφέρει, προς θεού αυτή τη στιγμή τολμάμε να συγκρίνουμε τον Καρβέλα με τον Μότσαρτ και δεν θυμάμαι πως λέγανε την άλλη κοπελίτσα που ευτυχώς μας έκανε γνωστούς διεθνώς μιας και η Μαρία Κάλας δεν κουνιότανε αρκετά, με μια ιστορικό θα ασχολούμαστε;

Κυρία Μαριάννα Κορομηλά, αυτό που μου άρεσε περισσότερο στην επιστολή σας είναι η υπογραφή ... ‘ιστορικός’ Είσαστε τιμή για κάθε άνθρωπο του ραδιοφώνου, γιατί είσαστε περισσότερο ραδιόφωνο από όσο θα ονειρευτεί ο καθένας να γίνει. Σας ευχαριστώ πολύ για όλα.

Τώρα όσον αφορά τις διοικήσεις και λοιπά ανέκδοτα της ελληνικής πολιτείας ένα μόνο έχω να πω, τώρα είμαι σίγουρος ότι η εκπαιδευτική σας μεταρρύθμιση θα πετύχει, αρχίσατε ήδη, γιατί πως να φτιάξεις εργάτες-σκλάβους όταν μορφές σαν την Μαριάννα Κορομηλά τους βοηθάνε να σκέφτονται και να μαθαίνουν από που έρχονται και τι κληρονομήσανε.

Oistro, σε ευχαριστώ πολύ για τη γρήγορη ενημέρωση, ευχαριστώ γιατί αυτό το ραδιόφωνο πολύ με πονάει.

**************************

Μιας και μιλάμε για ραδιόφωνο ...Μάνο μου λείπεις! Ένας λιλιπούτειος!

**************************

Τη φωτογραφία την βρήκα στο ίντερνετ και ας με συγχωρέσει η κυρία Κορομηλά.



, , ,
 
Wednesday, July 26, 2006,10:01 PM
Το φιλανδικό μοντέλο ...again!!!
Τις τελευταίες τρεις μέρες συνέβησαν πολλά στο χώρο μου εδώ στη Φιλανδία και δεν ξέρω από που να αρχίσω. Έχω περάσει τρεις μέρες στο κέντρο προσφύγων και μάλλον θα περάσω πολλές ακόμα γιατί κάθε μέρα βλέπω και κάτι καινούργιο που με κάνει να ντρέπομαι για τους συνανθρώπους μου, ασχέτου γλώσσας, θρησκείας η χρώματος.

Τρία χρόνια τώρα δίνω αγώνα εναντίον όλων αυτών των ‘ξένων’ νονών με φιλανδικά διαβατήρια που εκμεταλλεύονται συμπατριώτες τους και με κόπο προσπαθώ να κρατήσω την αηδία μου από το να γίνει βίαιο ξέσπασμα, τελευταία με φέρνουν στα όρια μου.

Παράλληλα και από χτες το βράδυ η Φιλανδία ένιωσε το πόλεμο στο Λίβανο να έρχεται πιο κοντά. Κανένας δεν το επιβεβαιώνει βέβαια, άρα ακόμα δεν μιλάμε γι’ αυτό, αλλά ο τέταρτος του ΟΗΕ που σκοτώθηκε στο Λίβανο είναι Φιλανδός. Και για να σας εξηγήσω τι σημαίνει αυτό χρειάζομαι ένα ολόκληρο post. Οπότε περιμένω την επιβεβαίωση.

Θα ήθελα να γράψω κάτι γι’ αυτή τη πανέμορφη blogoπαρέα. Για τον Φοίβο, τη Oistros, τη Jane, τη Σοφία, το Γιώργο, το Δημήτρη, τη Pwlina, τη καπετάνισσα, τη γλυκύτατη Κυπριοτοπούλα και θα μπορούσα να γεμίσω ένα σεντόνι με ονόματα. Παιδιά σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου. Σαν να μου φέρατε την Ελλάδα πιο κοντά και είναι η Ελλάδα που αγαπώ και οχι αυτή η ντεμέκ που αρνούμαι να επιστρέψω. Ασε που η θεία Σοφία την έφερε και multimedia!!!

Αλλά μιας και μιλάμε για φίλους, ένας φίλος που αγαπώ και σέβομαι με πήρε τηλέφωνο σήμερα και αφού ξεπεράσαμε τα γνωστά μου είπε ότι το περιοδικό ‘Τα Αντιτετράδια της εκπαίδευσης’ θα απαντήσει σε αυτά που έγραψα για το φιλανδικό μοντέλο εκπαίδευσης και μη μου πείτε τώρα ότι εδώ ο κόσμος χάνεται ... γιατί χρειάζομαι κι εγώ ένα ευχάριστο διάλειμμα άσε που το να απαντάει ένα περιοδικό στο post μου είναι μεγάλη τιμή για μένα!!!

Λοιπόν ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο συγκεκριμένος φίλος είναι η λαμπρή εξαίρεση εκπαιδευτικού που επιβεβαιώνει τον κανόνα, πολλές φορές είπε οχι δεν θα βγω έξω γιατί πρέπει να προετοιμαστώ για αύριο και αν και καθηγητής πάνω από είκοσι-πέντε χρόνια αφιέρωνε και αφιερώνει έξη ώρες διάβασμα για να ετοιμάσει ύλη που θα παρέδιδε σε μια. Είναι ο άνθρωπος που θα κάνει δωρεάν μαθήματα σε μαθητές που χρειάζονται βοήθεια, είναι αυτός που αρνείται να έχει μαθητή κάτω από 15 γιατί τα μαθηματικά είναι έρωτας και πρέπει αυτό το πάθος να μεταδίδεται. Αρνήθηκε παρ’ όλη τη συσσώρευση γνώσεων και πτυχίων να πάρει όποια άλλη θέση αλλά παραμένει καθηγητής γυμνασίου γιατί πιστεύει ότι εκεί διαμορφώνονται τα μυαλά άρα εκεί είναι ο αγώνας. Ο άνθρωπος έμαθε εμένα τον άσχετο τι είναι αρνητικός λογάριθμος και το κατάλαβα ... τέτοιο μυαλό!!!

Τα ‘Αντιτετράδια της εκπαίδευσης’ είναι τριμηνιαίο περιοδικό των εκπαιδευτικών. Προοδευτικό! Αυτό το έβαλα ξεχωριστά γιατί έχω πρόβλημα με τη λέξη. Τι σημαίνει ‘προοδευτικό’; Μήπως ορίζει πολιτική η κομματική ταμπέλα; Έχω γνωρίσει καραδεξιούς που ήταν προοδευτικοί και έχω γνωρίσει αριστερούς που ήταν φασίστες του κερατά. Το να μου κάνεις τον επαναστάτη το πρωί παίζοντας με τα ΜΑΤ και το βράδυ να κοπανάς τη γυναίκα σου δεν μου φαίνεται και πολύ προοδευτικό αλλά είπαμε ... έχω πρόβλημα με τη λέξη. Άσε που δεν μου φαίνεται και πολύ επαναστάτης γνωστός αντιτετραδιακός που γλύπτει τον Λαμπράκη και μου τρέχει όπου δει μικρόφωνο και παράθυρο για να του πάρουν συνέντευξη.

Αλλά το πιο σοβαρό, βρε παλικάρια και κοπελιές, σε μένα θα απαντήσετε; Γιατί; Σας είπε κανείς ότι είμαι υπουργός παιδείας; Σας είπε κανείς ότι εγώ υποστηρίζω το φιλανδικό μοντέλο; Εγώ προσπάθησα επανηλειμμένα τα τελευταία τρία χρόνια να σας ενημερώσω για το τι μιλάτε και δε το μολογάτε.

Το πιο σοβαρό, το διαβάσατε το post που έγραψα; Βρε κοπελιές και παλικάρια το έλεγξα και είναι γραμμένο στα ελληνικά, άλλωστε τα φιλανδικά μου είναι φτωχά για να γράψω τέτοιο κείμενο και τα άρθρα μου στα φιλανδικά έντυπα τα μεταφράζει μια δύστυχη κοπέλα. Μήπως πρέπει να το διαβάσετε πριν ξοδέψετε τρεις σελίδες ενός έντυπου που το τυπώνετε για να απαντήσετε σε κάτι που ...δεν είπα; Τώρα λέω εγώ, αν σας βολεύει δεν με πειράζει η απάντηση είναι ήδη ...γραμμένη!!!

Μήπως αυτό αναδεικνύει ένα πρόβλημα σας κύριοι προοδευτικοί εκπαιδευτικοί; Σας απασχολεί τόσο πολύ τι θα πείτε που δεν ακούτε τίποτα άλλο από τις φωνές σας. Μήπως οι μικροκομματικές σας υποχρεώσεις και οι προσωπικές σας φιλοδοξίες σας κουφάνανε;

Για ότι συμβαίνει στη παιδεία και το φωνάζω χρόνια τώρα, είστε συνυπεύθυνοι μαζί με την κάθε κυρία Μαριεττα. Και μόνο ότι απαντάτε στο δικό μου post δείχνει πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα σας. Εγώ βέβαια από τη πλευρά μου ευχαρίστως να αναδημοσιεύσω το σεντόνι σας και την ανάλυση σας ... κάτω από το δικό μου post, που ξέρετε, ίσως σας δοθεί και η ευκαιρία να το διαβάσετε ... από περιέργεια!!!



, , , ,
 
Tuesday, July 25, 2006,4:11 PM
Ζέστη!


Ορίστε κύριε Φοίβο πως αντιμετωπίζουμε εμείς οι ΄βάρβαροι’ του βορά το κύμα ζέστης που μας πλήττει!!!

Και μη παίρνουν τα μυαλά σας αέρα ... εδώ Φιλανδία, μεσοκαλόκαιρο και ... 24 βαθμούς!!! Είπαμε στους 29 έχουμε καύσωνα και πανικό!!!

Κι’ επειδή πέρασα άλλη μια μέρα με ‘ξένους’, αυτά τα μάτια ήταν λυτρωτικά όταν γύρισα σπίτι!

Update

Η Χρύσα Παπαϊωάννου, γλυκεία ψυχούλα από Ελλάδα, στην εκπομπή της ‘Μουσικές Ιστορίες’ μόλις έπαιξε κάτι από τον ‘Σταυρό του Νότου’ αφιερωμένο στο Φοίβο, την Αννούλα, τον Δημήτρη, την θεία Σοφία και τη Δάφνη!!

rel="stylesheet">
 
Monday, July 24, 2006,10:21 PM
Όχι επετειακά ... αλλά επίκαιρα!
Το σημείο, γιατί δεν θέλω να το πω κτίριο η στρατόπεδο, συγκέντρωσης ξένων μεταναστών στην Φιλανδία βρίσκεται στο μόνο σημείο στη Φιλανδία που αυτή τη στιγμή δεν είναι πράσινο. Όπου και να γυρίσεις αυτή τη στιγμή σ΄ αυτή τη χώρα ακόμα και στο κέντρο της πόλης υπάρχει πράσινο.

Ένας κήπος που δεν ξέρω με ποιο δικαίωμα το αποκαλούν κήπο μιας και σε αντίθεση με κάθε τι φιλανδικό είναι σκεπασμένος με μπετό, με δυο παλιές ξύλινες κούνιες και μια τσουλήθρα και στη μέση ένα κίτρινο κτίριο που έχει να βαφτεί από την εποχή που ήταν ακόμα ρώσοι σ’ αυτή τη χώρα και τσάρος ο Νικόλαος.

Μέσα Ρώσοι, Αφγανοί, Κούρδοι και Σομαλοί. Πολλοί Σομαλοί. Από τις αρχές του 90 και με τον εμφύλιο στην Σομαλία ο ΟΗΕ τους στέλνει κατά κύματα. Οι περισσότεροι ούτε είχαν ακούσει το όνομα Φιλανδία, νομίζανε ότι είναι επαρχία της Γερμανίας. Κι όταν ήρθαν οι έξη μήνες νύχτα και το χιόνι σε θερμοκρασίες που ξεπερνάγαμε τους -30, χάσανε ότι ελπίδα είχανε.

Ο χρόνος αναμονής ποικίλει από ένα σε τρία χρόνια και μετά μάλλον η απόρριψη. Πέρσι η Φινλανδία παρά τις χιλιάδες αιτήσεις ενέκρινε 112! Στη συνάντηση των πρωθυπουργών της ΕΕ πέρσι, η Φιλανδία θέλησε να κάνει κάποιες προτάσεις και υποδείξεις σχετικά με τη μετανάστευση. Με κάποια έκπληξη όλοι είδανε τον Σουηδό πρωθυπουργό να προειδοποιεί την Φιλανδία να μην ανακατεύεται γιατί δεν έχει ιδέα γιατί μιλάνε. Η Σουηδία τόνισε, δέχεται την ημέρα τους μετανάστες που δέχεται η Φιλανδία το χρόνο και αντί να δημιουργηθεί διπλωματικό επεισόδιο οι Φιλανδοί απλά ... τα μαζέψανε και δεν ξαναμιλήσανε!

Σήμερα η κυβέρνηση ανακοίνωσε πάλι ... απορρίψεις ασύλου και στο κτίριο η κατάσταση ήταν τρομακτική. Γυναίκες και παιδιά κλαίγανε και οι άντρες είχαν γυάλινα μάτια. Η κατάσταση στη Σομαλία κρινόταν ικανοποιητική ούτε που καταλαβαίνω πως τολμάνε να πούνε τέτοια πράγματα, συνεχίζοντας ότι υπάρχει νόμιμη κυβέρνηση για να τους βοηθήσει. Ένα τρίχρονο κοριτσάκι που κράταγα κάποια στιγμή στην αγκαλιά μου είχε στα μάτια της το Λίβανο, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και κάθε πόλεμο που μπορείς να φανταστείς. Η μάνα της σπάραζε δίπλα μας κρατώντας στην αγκαλιά της την άλλη κόρη της. Παραδίπλα μια άλλη γυναίκα χάιδευε τα μαλλιά του οκτάχρονου γιου της.

Μετά από τόσες ώρες δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τη ματιά της και που σίγουρα θα με κυνηγάει για πολύ καιρό και γι’ αυτό αφήνω τη φαντασία σας να δει την εικόνα. Σήμερα το πρωί γέρασα μερικά χρόνια και οχι τίποτα άλλο με τόσα που γίνονται γύρω μας έχουν στερέψει και τα δάκρυα.

*******************************

Μητσκο, ευχαριστώ για τον Μπαμπινιώτη!

Φοίβο, η τιμή είναι όλη δική μου!

Θεια Σοφία, τι συμβαίνει με το blog σου;

*******************************

Και οι αγγλόφωνοι μην ξεχάσετε να ρίξετε και μια ματιά στο καινούργιο Ovi magazine, όλο και κάτι θα βρείτε να σας αρέσει. Όσο για τους κυρίους και τις κυρίες ‘εγώ δεν διαβάζω αγγλικά κείμενα’ υπάρχουν και οι ...εικόνες!!! ακούς Στέλιο και Γιάννη;



, , &
 
Sunday, July 23, 2006,7:17 PM
Φιλανδικά νέα Νο ... ας πούμε 10
Το τέλος της δεκαετίας του 90 υπήρξε μια έρευνα στη Φινλανδία που διεξαγόταν από την γενική εισαγγελία, τις μυστικές υπηρεσίες και γενική ασφάλεια της Φινλανδίας με κατηγορίες, κατασκοπεία και κατ’ επέκταση εθνική προδοσία.

Κέντρο της έρευνας ήταν ο γραμματέας του τέως προέδρου της Φινλανδικής δημοκρατίας και γνωστού στην Ελλάδα από τη Βαλκανική του ειρηνευτική δράση Martti Ahtisaari και το όνομα του κυρίου Alpo Rusi. Αφορμή για την έρευνα δόθηκε η διαρροή διαφόρων εγγράφων της περίφημης ανατολικογερμανικής Stasi και συμπεριλάμβανε μακρύ κατάλογο ονομάτων, έχοντας σε περιωπή θέση και το όνομα του σημερινού επιτρόπου της Φινλανδίας στην ΕΕ και υπεύθυνο για την επέκταση κυρίου Olli Rehn aka Mutsafa Rehn.

Οι έρευνες και οι δίκες που ακολουθήσαν δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα γιατί πάντα στηριζόντουσαν σε έγγραφα που κανένας δεν μπορούσε να αποδείξει την γνησιότητα τους η για έγγραφα που ...κάτι έλειπε. Αποτέλεσμα παρ΄ όλο που πολλοί διασυρθήκανε με τον χειρότερο τρόπο οι κυρίως πρωταγωνιστές να αθωωθούν. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ο Alpo Rusi ήταν υποψήφιος και μόνο λόγω τύχης δεν εκλέχτηκε για λίγους ψήφους, λιγότερους από πενήντα. Ο Olli τα κατάφερε καλύτερα.

Η παραιτηθήσα νεοεκλεγείς πρωθυπουργός Anneli Jaatteenmaki ήταν άλλο ένα θύμα αυτού του μυστηρίου μιας και κατηγορήθηκε για αποκάλυψη κρατικών εγγράφων από την αντιπολίτευση στηριζόμενοι σε ένα νόμο της προπολεμικής περιόδου και όταν η Jaatteenmaki προσπαθούσε να αποδείξει ότι υπάρχει κάτι στραβό σ΄ αυτή τη χώρα που πρέπει να αλλάξει.

Με την Anneli μας συνδέει μια πολύχρονη προσωπική φιλία και την εκτιμώ απεριόριστα. Παρ΄ όλες τις πολιτικές διαφωνίες μας πιστεύω ότι ήταν η μοναδική ελπίδα της Φινλανδίας για μια πραγματικά αλλαγή, αλλά .... δεν την άφησαν.

Πριν από τρία χρόνια μια ομάδα από ρεπόρτερ από το κρατικό κανάλι YLE βρήκε ότι η άκρη του νήματος όσον αφορούσε τα έγγραφα της Stasi και συγκεκριμένα τον φάκελο Rosenholz οδηγούσε στη ...CIA!!! έτσι σε μια παράλληλη κίνηση με τις κρατικές αρχές το YLE ζήτησε από την αμερικάνικη κυβέρνηση τους φακέλους αποστέλλοντας το φάκελο με όλα τα στοιχεία που οδηγούν στη CIA.

Την Παρασκευή το πρωί έφτασε η μονοσέλιδη απάντηση της αμερικάνικης κυβέρνησης με την οποία αρνείται να παραδώσει τους φακέλους με την δικαιολογία ότι σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο τα συγκεκριμένα έγγραφα χαρακτηρίζονται ‘άκρως απόρρητα’, ότι ακόμα αποτελούν στοιχεία για επιχειρήσεις των μυστικών υπηρεσιών που βρίσκονται σε εξέλιξη και θα παραμείνουν έτσι τουλάχιστον για τριάντα χρόνια.

Πριν ακόμα φτάσει το νέο στα δημοσιογραφικά γραφεία και νωρίς το πρωί, ο κύριος Alpo Rusi είχε επισκεφτεί τα γραφεία της γενικής εισαγγελίας, σημειωτέον αυτή τη στιγμή έχουμε μεσοκαλόκαιρο στη Φινλανδία και όλοι ... απουσιάζουν, για να καταθέσει μήνυση εναντίον του φινλανδικού κράτους για ψευδή συκοφαντία και αναπόδεικτη κατηγορία για κατασκοπεία εναντίον της χώρας του προς χάριν τρίτων.

Οι κρίσεις δικές σας!!!


, , ,
 
,1:50 AM
Love story την εποχή των κατασκόπων
Η ιστορία ανέκδοτο που θα ακολουθήσει είναι πέρα για πέρα αληθινή και μου την εξιστόρησαν οι πρωταγωνιστές της το πρωτο καιρό που είχα έρθει στη Φινλανδία και έψαχνα την ιστορία της χώρας σαν δείγμα του τι γινόταν συγκεκριμένη περίοδο.

Εκείνη κατάγεται από την δυτική Φινλανδία, εκείνος από την ανατολική, πιο αντίθετα δεν γίνονται. Εκείνη έρχεται από την Ostrobotnia, την ‘χώρα’ του Mannerheim, συντηρητικοί, τυπολατρικοί, πεισματάρηδες, κυρίως αγρότες και λιγόλογοι. Μετά από δέκα χρόνια κι αν είσαι τυχερός θα σου πουν δέκα λέξεις από τις οποίες οι πέντε θα είναι: εσείς οι ξένοι μιλάτε πολύ! Αυτός από Savo, πρόσχαροι, γλεντζέδες, με έντονο χιούμορ και αυτοσαρκασμό, κύρια ασχολία το δάσος και οι χιλιάδες λίμνες,

Γνωριστήκανε σε κάποια εκδρομή και άρχισε ο αιώνιος έρωτας που για καλή τους τύχη συνοδεύτηκε και με την είσοδο και των δυο στο πανεπιστήμιο του Helsinki κάπου στο τέλος της δεκαετίας του 70.

Η τύχη τους αποδείχτηκε ιδιαίτερα ευνοϊκή γιατί παράλληλα βρήκαν και οι δυο τους αμέσως δουλειά. Η κοπέλα στο οδοντιατρείο ενός μακρινού συγγενή, ο νεαρός στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, έτσι αφού ενώσανε τα λεφτά τους αποφασίσανε να ενώσουν και τη διαμονή τους.

Το Eira είναι μια από τις πιο όμορφες περιοχές του Helsinki, πανέμορφα νεοκλασικά με ψηλοτάβανα μεγάλα διαμερίσματα. Τα περισσότερα φτιαγμένα από την περίοδο του τσάρου Νικολάου του Β και έχουν κληρονομήσει κάτι από τα μεγαλεία που ζήσανε τότε ακόμη και σήμερα. Η περιοχή θεωρείτε από τις πιο ακριβές περιοχές του Helsinki και φιλοξενεί τις περισσότερες πρεσβείες και κατοικίες πρεσβευτών (Η Ελληνική είναι αλλού, υπάρχουν και πιο ακριβές περιοχές αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία!) στο πιο όμορφο σημείο και κριμένη από τη θάλασσα από μια σειρά κιτριών βρίσκεται η ρωσική πρεσβεία. Δεν ξέρω την ακριβή έκταση που καταλαμβάνει η πρεσβεία αλλά κάθε φορά που ρωτάω παίρνω την απάντηση, «ουουου!!!» που όταν το λέει ένας Φινλανδός σε μια χώρα που αντιστοιχεί σε 2,3 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο ...καταλαβαίνεις.

Για να επανέλθουμε λοιπόν στο ερωτευμένο ζευγαράκι, προς μεγάλη τους έκπληξη ανακαλύψανε ότι νοικιαζότανε διαμέρισμα στη περιοχή σε τιμή που δεν θα νοικιάζανε γκαρσονιέρα οπουδήποτε αλλού. Πήγαν να δούνε το διαμέρισμα και μαγευτήκανε. Το σαλόνι είχε δυο τεράστια παράθυρα που πιάνανε σχεδόν όλο τον τοίχο και που βλέπανε θάλασσα και λίγο από τον κήπο της ρωσικής πρεσβείας. Κι΄ επειδή ήταν Αύγουστος η γωνιά του κήπου είχε τριαντάφυλλα που πολύ αρέσουν στη φίλη και ...αυτό ήταν. Το διαμέρισμα το πιάσανε και επειδή βιαζόντουσαν προσφερθήκανε να το βάψουνε μόνοι τους και να μετακομίσουν το συντομότερο δυνατό.

Σε δυο μέρες με τα κλειδιά στο χέρι, τα συμβόλαια υπογραμμένα και κουβάδες χρώμα πήγανε στο διαμέρισμα όπου και περάσανε όλη τη μέρα βάφοντας τα δωμάτια και αλλάζοντας τις ταπετσαρίες. Τελειώνοντας αποκαμωμένοι ανοίξανε δυο μπουκάλια μπίρες και αρχίσανε να τρώνε κάτι τοστ που είχαν μείνει κάνοντας σχέδια για τις επόμενες μέρες αποφασίζοντας να μην πούνε τίποτα σε κανένα αλλά να οργανώσουν ‘πάρτι έκπληξη’

Η έκπληξη τους περίμενε το επόμενο πρωινό, όταν μπαίναν στη κυρία είσοδο του κτιρίου ξαφνικά πετάχτηκε κουστουμαρισμένος κύριος που τους συστήθηκε σαν γείτονας τους και τους ενημέρωσε ότι τα πάρτι απαγορεύονται στο κτίριο. Οι δυο φίλοι στεναχωρήθηκαν βέβαια γιατί τους χάλαγε την ιδέα αλλά φανταστήκανε ότι αυτά συμβαίνουν σε αριστοκρατικά σπίτια με άλλες συνήθειες και έτσι αποφασίσανε το πάρτι να γίνει σε μερικές ολιγάριθμες παρέες που θα περνούσαν ήσυχα το βράδυ συζητώντας και θαυμάζοντας τη θέα από τα μεγάλα παράθυρα.

Με το τέλος της βδομάδας μετακομίσανε και τα έπιπλα και έτσι Σαββατοκύριακο το περάσανε επιτέλους στην αριστοκρατική φωλίτσα τους. Το Σάββατο το βράδυ και μετά από μια έντονη μέρα αποφασίσανε να ‘εγκαινιάσουνε’ την συγκατοίκηση τους κάπως πιο ...ερωτικά. τώρα είπαμε ότι οι Φινλανδοί από το Savo έχουνε μια έντονη αίσθηση χιούμορ και αυτοσαρκασμού, έτσι όπως το περιέγραψε ο φίλος μου οι πρώτες φορές ήταν δείγμα φινλανδικού Sisu, η Τρίτη και τη πατρότητα του αστείου που χρησιμοποιώ συχνά την έχω εγώ, αποδείχτηκε ...Sushi! ακολούθησε λοιπόν όλο το πακέτο ...μη στεναχωριέσαι αγάπη μου, συμβαίνουν αυτά και ίσως είναι η νευρικότητα του καινούργιου διαμερίσματος, ίσως η κούραση και πέσανε για ύπνο. Την επομένη το πρωί ο φίλος βγήκε έξω να περπατήσει λίγο, άλλη φινλανδική συνήθεια αυτή, και στην επιστροφή του άλλος κουστουμαρισμένος γείτονας αφού χαμογέλασε μυστήρια του ψιθύρισε πριν βγει έξω από την κυρία είσοδο, δοκίμασε βότκα ενδιάμεσα, με μένα δουλεύει και μια και δυο και τρεις φορές, και έφυγε! Η μόνη λογική εξήγηση ήταν ότι οι τοίχοι παρ΄ όλης της παραίσθησης πάχους ήταν πολλοί λεπτοί και οι γείτονες ακούγανε τα πάντα. Έτσι από κείνη τη στιγμή τα πάντα γινόντουσαν .... ψιθυριστά.

Κάποια στιγμή η φίλη ανέφερε για το πόσο της άρεσαν να τριαντάφυλλα του κήπου της ρωσικής πρεσβείας και ο φίλος ευχήθηκε να είχε λίγη πραγματική ρωσική βότκα υποσχόμενος θαυματουργές επιδόσεις για το Sisu. Την επομένη και οι δυο τους στις δουλειές τους δεχτήκαν επισκέψεις από δήθεν αδιάφορους δημοσίους υπαλλήλους που τους κάνανε ερωτήσεις για τη διαμονή τους και το καινούργιο διαμέρισμα τους. Οι πιο μπασμένοι συνάδερφοι του νεαρού και ο θειος της κοπέλας αναλάβανε να τους ξεκαθαρίσουν το μυστήριο.

Τα περισσότερα διαμερίσματα γύρω από την πρεσβεία είτε ανήκαν είτε είχαν νοικιαστεί από ανθρώπους της πρεσβείας η άλλων πρεσβειών. Παράλληλα όλα ήταν γεμάτα από ένα ζωύφιο πολύ διάσημο εκείνη την εποχή, κοριούς. Όλοι ακούγανε όλους και όλοι παρακολουθούσανε τους πάντες. Κάπου έχω αναφέρει ότι και τα υπουργικά συμβούλια γινόντουσαν στη προεδρική sauna από το φόβο ότι οι πάντες ακούγανε τα πάντα.

Οι φίλοι μείναν άλλα δυο χρόνια στο ίδιο διαμέρισμα και κατά περιόδους σκαρώσανε καταπληκτικές φάρσες. Το ίδιο βράδυ όταν γυρίσανε στο διαμέρισμα τους βρήκανε να τους περιμένει στην εξώπορτα τους ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα και ένα μπουκάλι βότκα με άρωμα τριαντάφυλλο. Με τον ίδιο τρόπο για δυο χρόνια είδαν μερικές, ακόμα και παράλογες επιθυμίες τους που εκφραζόντουσαν ψιθυριστά να εκπληρώνονται. Είχαν μετατραπεί κάτι σε puppy love μασκότ της γειτονιάς των κατασκόπων.

Οι γείτονες τους αλλάζανε με τρομακτική συχνότητα αλλά με μια λεπτομέρεια, όλοι φαινόντουσαν να ράβονται στο ίδιο ράφτη, όλοι φοράγανε το ίδιο στιλ καφέ κουστούμια, σαν να ήταν κομμένα από το ίδιο ύφασμα. Όσο για τα ονόματα τους επειδή οι φίλοι κουραστήκανε αποκαλούσαν τους μισούς Ιβάν και τους άλλους Τζών και γλιτώσανε το κόπο να θυμούνται ποιος είναι ποιος. Γυναίκες υπήρχαν πολύ σπάνια.

Κατά τη δεκαετία του 80 και μετά τη χρεοκοπία της Ρωσίας πολλά από αυτά τα διαμερίσματα περάσανε στη κατοχή του τελευταίου ιδιοκτήτη που ήταν φυσικό πρόσωπο. Καμιά ‘δύναμη’ δεν τόλμησε να διεκδικήσει ιδιοκτησία γιατί τότε θα έπρεπε και να ομολογήσουν το ρόλο τους οπότε βρεθήκαν κάτοχοι διαμερισμάτων άνθρωποι από διάφορες εθνικότητες κάτι που μπέρδεψε λίγο τους Φινλανδούς μιας και μέχρι πριν από λίγο καιρό απαγορευόταν σε ξένο να έχει ιδιοκτησία σε φινλανδικό έδαφος.

Πριν από τρία χρόνια αποκαλύφθηκε από την αστυνομία ότι αφού δεν ερχόντουσαν λεφτά από τη μαμά Ρωσία κάποιοι υπάλληλοι της πρεσβείας αποφασίσανε να εκμεταλλευτούν αυτά τα διαμερίσματα εγκαθιστώντας μέσα αριστοκρατικές δίμετρες ρωσιδες που ψυχαγωγούσαν ‘αριστοκρατικούς’ κυρίους. Η φινλανδική αστυνομία για μια ακόμα φορά έχει χαθεί μέσα στον ιστό ιδιοκτησιών των διαμερισμάτων χωρίς να μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει!!!



, , , , &
 
Saturday, July 22, 2006,1:36 AM
Φινλανδικά νέα!
Πριν από λίγο έκανα μια ‘βόλτα’ στα blogs και στα ειδησιογραφικά πρακτορεία και λιβανόθηκα!!! Αυτό πάει με τα πάντα, από πληγώθηκα, πλακώθηκα μέχρι λαβώθηκα. Επειδή λοιπόν σας βρίσκω πολύ πεσμένους αποφάσισα να σας γράψω για τα θέματα που απασχολούν σήμερα τα φινλανδικά μέσα.

Θέμα πρώτον και συνταρακτικό, ‘επιτέλους μετά από πολλά χρόνια η Φινλανδία συναντάει την Αγγλία’ τώρα που δίναν ραντεβού και ποτέ δεν συναντιόντουσαν άγνωστο! Υπότιτλος, ‘κι όλα με τη βοήθεια του Tchaikovsky!’ Μετά φταίω εγώ που τους λέω τόσα χρόνια ότι σε αυτή τη χώρα τίποτα δεν γίνεται αν δεν βάλουν χέρι οι ρώσοι! Τι ήθελε να πει ο ποιητής; Η εθνική όπερα της Φινλανδίας με τη βοήθεια και τις οδηγίες της βασιλικής όπερας του Λονδίνου θα κατεβάσουν του χρόνου την όπερα Eugene Onegin του Tchaikovsky. Τώρα αν θα παίζουν βιολί τα παιδάκια του Λιβάνου ...αυτό δεν συζητείται!

*************************************

Άλλο θέμα τώρα και για να μη νομίζετε ότι τέτοια θαύματα συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα. Πριν από ένα χρόνο συλληφθήκανε και καταδικαστήκανε σχεδόν όλα τα μέλη του γραφείου μετανάστευσης γιατί τα παίρνανε κυρίως από Τούρκους μετανάστες για να κάνουν τα στραβά μάτια. Και μη τολμήσει κανένας να μου πει ότι βγαίνει πατριωτικά και αντιτουρκικά, τι να κάνουμε ρε παιδιά Τούρκοι ήτανε και υπάρχουν και στοιχεία! Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι ένας από τους υπαλλήλους σε μια περίοδο μηνών έκανε μια μπάζα – δηλαδή όσα ανακαλύψανε, 11,856 ευρώ, τώρα τα ψιλά πως τα αποδείξανε ... σηκώνω τα χέρια. Οι κύριοι λοιπόν καταδικαστήκανε σε φυλακίσεις και χτες ήρθε το εφετείο να ...διαγράψει όλες τις κατηγορίες!!!

*************************************

Ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής κοινότητας ο πολύς κύριος Jose Manuel Barroso έρχεται στη Φινλανδία. Τώρα θα μου πείτε που η έκπληξη, πρόεδρος της ΕΕ ο Vanhanen, πρόεδρος και ο Barroso πρέπει να συναντιούνται. Καλά εσείς δεν μαθαίνεται ότι και να γράψω. Ακόμα και οι γερμανικές εφημερίδες το γράψανε ότι τώρα με την Φινλανδία στη προεδρία, η ΕΕ πάει ...διακοπές. πιστός σε αυτή την αρχή και ο κύριος Barroso έρχεται γιατί μάλλον διάβασε στο blog μου πόσο καταπληκτικό είναι το Pori Jazz Festival και έρχεται σφαίρα, άσε που θα τραγουδήσει και ο Sting που από ότι φαίνεται το ‘message in the bottle’ είναι το αγαπημένο τραγούδι του Jose!!!

*************************************

Επειδή μας χτύπησε καύσωνας εφέτος με θερμοκρασίες ρεκόρ που φτάσανε ακόμα και τους 30 βαθμούς και λιώσανε και οι πάγοι στην αυλή μας και πως θα πίνουμε τη μπίρα μας χωρίς παγάκια – stop επεξήγηση, στη Φινλανδία δεν βάζουνε την μπίρα στο ψυγείο αλλά βάζουν παγάκια στη μπίρα κι έτσι πίνουν μπίρα on the rocks!!! – επαναφορά, και αφού η ξηρασία συνεχίζεται εφέτος δεν θα έχουμε και τόσες πολλές πατάτες!!! Και τώρα τι σχέση έχει αυτό με την Ισπανία και το Ισραήλ; Γιατί και πέρσι που δεν είχαμε καύσωνα όλες οι πατάτες που βρίσκαμε στο supermarket ή Ισπανίας ή Ισραήλ ήτανε!

*************************************

Η Φινλανδία δήλωσε περήφανα ότι είναι έτοιμη να βοηθήσει τη Κύπρο και να φιλοξενήσει αυτούς που φεύγουν από το Λίβανο για τις πατρίδες τους. Μεγάλοι, σιγά ρε φιλάνθρωποι μην τρέχετε. Δηλαδή το εγκλεζάκι αντί να πάει στο Λονδίνο του θα έρθει και μια βόλτα από Helsinki να δει αν είναι ακόμα παγωμένος ο κόλπος; Αν θέλετε λοιπόν να με δείτε πηγαίνετε από Κύπρο και παίξτε το ‘μόλις ξεφύγαμε από τον πόλεμο’ και τσουπ η Finnair θα σας φέρει εκδρομή στο Helsinki πριν σας πάει στην Αθήνα!!!

*************************************

Αυτά για σήμερα, σαν να άρχισε να έχει και λίγο σκοτάδι τις τελευταίες μέρες, σαν να μωβίζει ο ουρανός τέτοια ώρα και να σου λέει, είσαι έτοιμος; Ο χειμώνας έρχεται! Για σας οι διακοπές μόλις αρχίζουν, για μας πάνε για τέλος, αυτή είναι η τελευταία βδομάδα και μετά τα σχολεία ανοίγουν γύρω στις 10 Αυγούστου.

*************************************

Η φωτογραφία είναι αφιερωμένη πρώτα στη Μπέσυ και στον Στέλιο, πέρσι τέτοιες μέρες πίναμε μπίρες (χωρίς πάγο) ακριβώς στο ίδιο σημείο.

Στον Φοίβο για να θυμάται τι έχασε!!!

Στην Άννα και τον Θάνο για να δουν που θα ψαρεύουμε ... οι δύο ανάπηροι!

, , , ,
 
Thursday, July 20, 2006,12:49 PM
# Λόγοι που κάνουν τη ζωή στη Φινλανδία φανταστική Νο 1
Πριν από λίγη ώρα σύμβουλος του υπουργείου μεταφορών είπε ότι τώρα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών είχαν την ευκαιρία να μελετήσουν πιο άνετα και σε ένα σχετικά άδειο Helsinki το πρόβλημα της κυκλοφοριακής συμφόρησης που τα τελευταία πέντε χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα μεγάλο.

Με καταπληκτικό ύφος τόνισε ότι είναι απαράδεκτο τις εργάσιμες μέρες και γύρω στις 4 το απόγευμα όταν οι περισσότεροι επιστρέφουν από τις δουλειές τους, η μέση ταχύτητα ενός αυτοκινήτου στο κέντρο να είναι 28 χιλιόμετρα την ώρα!!! Συμπληρώνοντας ότι του φαίνεται παρανοϊκό να χρειάζεσαι πάνω από μισή ώρα να επιστρέψεις σπίτι σου, όταν ζεις μέσα στη πόλη.

Τη συνέχεια την έχασα γιατί ήμουνα λιπόθυμος από τα γέλια.

Μεγάλε, κάνε μια βόλτα από Πανεπιστημίου ότι ώρα θέλεις, για να μη σου πω τίποτα για το Παρίσι και βάλει τα κλάματα ο Φοίβος, άσε το Λονδίνο και αρχίσουν και κλαίνε μερικά εκατομύρια εγγλέζοι!



, , , , &
 
Wednesday, July 19, 2006,9:53 PM
Επετειακό
20 Ιουλίου 1974 Το Βερολίνο τον Ιούλιο μπορεί να γίνει μια πόλη σκοτεινή και τρομακτική και μην το κοιτάτε τώρα, στις αρχές της δεκαετίας του 70 υπήρχε και η σκιά του τείχους που έκανε το γκρίζο πιο σκούρο, πιο βαθύ.

Το σπίτι δίπατο, επάνω τρεις κρεβατοκάμαρες, τουαλέτες και μια μικρή αποθήκη, στο ισόγειο σαλόνι τραπεζαρία, μια μεγάλη κουζίνα και το γραφείο του πατέρα μου. Όλα δυο γωνιές από το Αμερικάνικο φυλάκιο που χώριζε το τείχος κάθετα και την χώρα οριζόντια. Αυτός ήταν ο τέταρτος χρόνος στο Βερολίνο και κάπως είχαμε αρχίσει να το νιώθουμε σπίτι μας. Μέχρι αφίσες από την Ελλάδα είχαμε βάλλει στο δωμάτιο μου και για πρώτη φορά είχαμε κρεμάσει στο σαλόνι δυο πίνακες του Πρέκα που είχαμε αγοράσει πριν από πέντε χρόνια από μια ‘αντικέρ’ στο Μόντρεαλ. Και οι δυο πίνακες στον ίδιο τοίχο αριστερά και δεξιά ενός μεγάλου παραθύρου, ιδέα του πάτερα μου για να μας θυμίζει τις χιονισμένες μέρες του χειμώνα πόσο όμορφη είναι η πατρίδα. Κι έτσι όταν το παράθυρο γέμιζε χιόνι εμείς βλέπαμε ακίνητα τα καράβια του Πρέκα, μόνιμα αραγμένα στο λιμάνι να σαπίζουν και να σκουριάζουν κοιτώντας μας μελαγχολικά. Από τότε αντιπάθησα τον Πρέκα κι ας έχω σήμερα άλλους δυο πίνακες του στους τοίχους μου. Τουλάχιστον αυτή τη φορά είναι η Φολέγανδρος και ο Πόρος.

Το προηγούμενο βράδυ είχα κάνει κάτι εξωπραγματικό, δεν φτάνει που εδώ και δυο μήνες είχα ερωτευτεί, σαν να μην έφτανε που είχα πει και το μαγικό “Ich liebe dich” αλλά είχα φτάσει και στο σημείο να υποσχεθώ διακοπές στην Ελλάδα. Και να το κάνω και συγκεκριμένο, διακοπές τον Αύγουστο στο Πήλιο! Το μόνο που έλειπε ήταν να το πω στον πάτερα μου.

Έξη χρόνια τώρα κάθε χρόνο όταν έφτανε ο Ιούνιος ετοιμάζαμε βαλίτσες αλλά όλο και κάτι τύχαινε και όλο και δεν πηγαίναμε στην Ελλάδα. Στην αρχή τα πράγματα ήταν ‘δύσκολα΄ στη συνέχεια γίνανε πιο δύσκολα. Όταν πια αρχίσανε όλο και πιο πολλοί αντί να πηγαίνουν διακοπές στην Ελλάδα να τους στέλνουν από την Ελλάδα για μόνιμες διακοπές κοντά μας, όπως έλεγε και η θεία η Μελίνα καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο και με αυτό το αιώνιο χαμόγελο στα χείλια της, τα πράγματα γίνανε αφόρητα. Σαν να μην έφτανε αυτό τώρα τελευταία είχαν εμφανιστεί και διάφοροι χαφιέδες, έτσι τους λέγαμε χαϊδευτικά αυτοί λέγανε ότι εκτελούν υπηρεσία, που μας παρακολουθούσαν συνέχεια δεν πα να ‘σαι δεκαέξι χρονών, και τα πράγματα πήραν και μια διάσταση θρίλερ.

Εγώ πάλι είχα στήσει ολόκληρο μύθο στην Tagmar που κόντευε να πιστέψει ότι με το που θα φτάναμε στο Πήλιο θα μας παίρνανε οι Κένταυροι καβάλα και θα πηγαίναμε να τα πιούμε με τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Είχε βοηθήσει και ο Σταύρος, ο ιδιωτικός μας χαφιές να προσθέσει και λίγο μυστήριο στην ιστορία και να με κάνει να φαίνομαι και λίγο ήρωας. Τώρα αθώος η βλάκας, ας είναι μαλακό το χώμα που τον σκεπάζει, ο Σταύρος μας είχε συστηθεί και μας είχε πει ότι έπρεπε να κάνει τη δουλειά του άρα ... τον κερνάγαμε καφέ τα κρύα βράδια μη μας πάθει και τίποτα και μας τον αλλάξουν.

Λοιπόν το σχέδιο είχε ως εξής, το έλεγα στον πατέρα μου, τηλεφωνούσε στη γιαγιά και ...βγάζαμε τα εισιτήρια, η Tagmar την ίδια στιγμή το ανακοίνωνε στους γονείς της προσπαθώντας να κρύψει ότι μετά από αναζήτηση δυο ετών – σ’ αυτή την ηλικία μεταφράζεται σε ολόκληρη ζωή - είχε επιτέλους βρει τον ιππότη των ονείρων της. Τόσο απλά. Το τι θα έλεγα το έβλεπα όλο το βράδυ στον ύπνο μου κάτι σαν ύπνο-μελέτη που λένε και έτσι ακούγοντας το τηλέφωνο που με ξύπνησε ήμουν έτοιμος και το μόνο που είχα να κάνω ήταν να βουρτσίσω τα δόντια μου, να μην φορέσω το μπλουζάκι με τους Who που ο πατέρας μου δεν εκτιμούσε καθόλου και που εγώ πεισματικά φόραγα σχεδόν καθημερινά, να κατέβω στη κουζίνα και τέλος πάντων να του τα πω.

Εδώ πρέπει να σημειώσω κάτι, μια δυσκολία που έπρεπε να υπερπεράσω και γι αυτό και η αγωνία μου. Αυτή τη χρονιά και για πρώτη φορά δεν είχαμε ούτε καν αναφέρει την περίπτωση βαλίτσες τον Ιούνιο. Τον Απρίλιο μας είχε επισκεφτεί η θεια μου από την Ελλάδα σταματώντας να μας δει για δεκαπέντε μέρες στο ταξίδι της για Καναδά. Αν και είχαμε να τη δούμε πέντε χρόνια τρομάξαμε να την γνωρίσουμε στο αεροδρόμιο. Είχε αδυνατίσει τρομακτικά και σαν να μην ήταν πια η παλαβούτσικη φοιτήτρια που είχαμε αφήσει πίσω μας και με είχε μάθει να χορεύω σέικ. Τα μάτια της φαινόντουσαν τεράστια και βαθουλωμένα και είχε και μια χαρακιά στο αριστερό μάγουλο που όλο και την άγγιζε σαν να την πονούσε. Εκείνο το βράδυ στο σπίτι μαζευτήκαν ο Πάνος με τη γυναίκα του και τον δίχρονο γιο τους, ο Αντύπας, ο Μανώλης ο Κρητικός και ο Μανώλης σκέτο, η Λυδία με τον Γερμανό που έσερνε μόνιμα μαζί της και δεν καταλάβαινε λέξη ελληνικά, η Αφρούλα από τον Έβρο και ο Μιτσάρας που όλο για γκόμενες μου μιλούσε. Ήταν και καμιά δεκαριά άλλοι που τώρα δεν θυμάμαι τα ονόματα τους, όλοι μαζεμένοι σε ένα δωμάτιο ομίχλη από τα τσιγάρα και στη μέση η θεια μου να εξιστορεί με αναφιλητά τι έγινε τον Νοέμβριο που μας πέρασε. Κλαίγανε ακόμα και τα καράβια του Πρέκα και ήταν σαν το Βερολίνο να μας είχε πλακώσει. Κανείς δεν μιλούσε, μόνο η θεια μου. Τη μόνη άλλη φορά που είχα δει τον πατέρα μου να δακρύζει ήταν όταν κάποια μέρα είχε καθίσει μαζί μου στο κρεβάτι μου για να μου πει ότι πέθανε ο παππούς μου και ήταν ένα μόνο δάκρυ που το σκούπισε γρήγορα, αυτή τη φορά δεν είχε το κουράγιο ούτε να σκουπίσει τα δάκρυα που γινόντουσαν ρυάκια και μετά ποτάμια στα χαραγμένα από τις ρυτίδες μάγουλα του.

Δεν το άντεξα, άλλωστε είχα χάσει πια επαφή από τα δικά μου δάκρυα, ίσα που καταλάβαινα πια τι έλεγε η θεια μου μέσα από τα αναφιλητά της, βγήκα από το σαλόνι και μετά έτρεξα έξω από το σπίτι ψάχνοντας τον Σταύρο. Ο Σταύρος το ξέραμε ότι κουβαλούσε πιστόλι αλλά τα δάκρυα με είχαν τυφλώσει, τον είδα και έτρεξα κατά πάνω του και με όση δύναμη είχα τον κλότσησα στο καλάμι ουρλιάζοντας, δεν ντρέπεσαι ρε! Ευτυχώς άκουσε ο πατέρας μου με τον Μίτσο τις κραυγές μου και τρέξανε έξω γιατί ποιος ξέρει τι θα είχε συμβεί εκείνο το βράδυ.

Η θεια μου έφυγε μετά από δεκαπέντε μέρες. Ευτυχώς γιατί ούτε εγώ ούτε ο πατέρας μου αντέχαμε να την κοιτάμε στα μάτια, κάθε φορά που την κοιτούσαμε μας πιάνανε τα δάκρυα και καλά εγώ μετά την πρώτη φορά φρόντιζα να εξαφανίζομαι, ο πατέρας μου το έζησε κι άλλες πέντε η έξη φορές μιας και όλο και κάποιοι Έλληνες θέλανε να ακούσουν τι έγινε από πρώτο χέρι. Και σαν να μην έφταναν οι Έλληνες ήρθαν και κάτι Γερμανοί και δυο Σουηδοί που χρειαζόντουσαν μεταφραστή και άντε να μεταφράζεις το πόνο που έβγαζαν τα δάκρυα.

Αλλά για να επανέλθουμε στη συγκεκριμένη μέρα, κατεβαίνω λοιπόν τα σκαλιά και βλέπω τον πατέρα μου κάτασπρο, μέχρι εγώ μπορούσα να το καταλάβω, να κοιτάζει παγωμένος το τηλέφωνο που ξαναχτύπαγε. Χωρίς να προλάβω να πω τίποτα απάντησε στο κουδούνισμα κι ύστερα ήρθε κι άλλο τηλεφώνημα κι άλλο, κι άλλο και ξαναμαζευτήκανε ο Μιτσάρας, η Λυδία, ο Αντύπας και πολλοί άλλοι στο σπίτι και οι Τούρκοι είχανε εισβάλει στο νησί. Το βράδυ μάθαμε ότι ένας ξάδερφος υπηρετούσε στο νησί και σε λίγο χάναμε την Αμμόχωστο σαν να χάναμε το δεξί μας χέρι.

Κατά τις εφτά βγήκα να συναντήσω την Tagmar όπως είχαμε κανονίσει και χωρίς να την αφήσω να πει τίποτα προσπάθησα να της εξηγήσω την κατάσταση. Ούτε ξέρω και τι της είπα, ούτε και ξέρω αν με ενδιέφερε τι της έλεγα και πολύ πιθανό να μην έβγαινε νόημα από όσα της έλεγα, τι να καταλάβει ένα δεκαεξάχρονο γερμανάκι όταν της λες ότι επειδή οι Τούρκοι εισβάλανε στη Κύπρο δεν θα πηγαίναμε για διακοπές στο Πήλιο. Αφού τέλειωσα μου δήλωσε ότι καλύτερα έτσι γιατί προτιμούσε να πάει διακοπές στη γιαγιά της που έχει και ένα πολύ γλυκό γειτονόπουλο που είναι και φοιτητής!

Αυτά για να καταλάβετε τι σου είναι οι γυναίκες και δει οι Γερμανίδες!!! Το ειρωνικό είναι ότι μετά από λίγες μέρες πετάγαμε για Ελλάδα και εγώ έκανα διακοπές στο Πήλιο τον Αύγουστο αλλά τι να πεις!

********************************

Ο ξάδερφος σκοτώθηκε τη δεύτερη μέρα της εισβολής. Μια βόμβα έπεσε κυριολεκτικά στο κεφάλι του. Ας είναι καλά εκεί που είναι!!! Κι εμείς οι υπόλοιποι καλό είναι να μην ξεχνάμε.



, , , ,
 
Monday, July 17, 2006,11:07 PM
Φινλανδική ιστορία ... μέρος Β
Ας συνεχίσουμε λίγο με τη φιλανδική ιστορία λοιπόν.

Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος τέλειωσε βρίσκοντας τη Φινλανδία τη μεγάλη ηττημένη νικήτρια. Είχαν καταφέρει να νικήσουν δυο φορές τους Ρώσους που τους απειλούσαν καθημερινά αλλά για να το καταφέρουν αυτό είχαν πουλήσει την ψυχή τους στον ναζί διάβολο.

Οι Ρώσοι νικητές και σύμμαχοι πια, έχουν τα σχέδια τους για την Φινλανδία και οι δυτικοί σύμμαχοι από την άλλη πλευρά προσπαθούν να μαζέψουν την σχεδόν κατεστραμμένη οικονομικά Ευρώπη και όλα αυτά στα πρόθυρα του ψυχρού πολέμου. Οι ρώσοι αναλαμβάνουν την κηδεμονία της Φινλανδίας επιβάλλοντας βαριές πολεμικές αποζημιώσεις που γονατίζουν οικονομικά τη Φινλανδία. Με τη συνθήκη του Παρισιού το 1947 η Φινλανδία παραχωρεί στη Ρωσία ένα μεγάλο κομμάτι πού ξεκινάει από το κόλπο της Φινλανδίας και φτάνει μέχρι τη Βόρειο Θάλασσα, έτσι χάνουν κάθε πρόσβαση στη Βόρειο Θάλασσα. Παράλληλα χάνουν και όλα τα εργοστάσια ηλεκτρικής ενέργειας, φράγματα και ορυχεία νικελίου που ήταν σ’ αυτή τη τόσο πλούσια περιοχή. Η Φινλανδία έχασε τότε το 11% της έκτασης της και 500,000 Φινλανδοί μεταβλήθηκαν σε πρόσφυγες. Ακόμα, υποχρεώνεται να ‘νοικιάσει’ στη Ρωσία τη νησιωτική περιοχή Porkala που μεταβάλλεται σε ναυτική βάση και ελέγχει όλη τη Βαλτική και να πληρώσει 300 εκατομύρια δολάρια αξίας 1938 (το ποσό είναι πολύ πολλαπλάσιο σε σημερινά λεφτά) σε βιομηχανικά προϊόντα σαν πολεμικές αποζημιώσεις. Το χρέος τελείωσε το 2002 προς μεγάλη ανακούφιση των Φινλανδών.

Την ίδια στιγμή όπως και η Γερμανία η Φινλανδία υποχρεούται να διαλύσει το στρατό της και περιορίζεται σε μειωμένο αριθμό για καθαρά αμυντικούς λόγους που σημαίνει οχι βαρύ οπλισμό, τανκς, υποβρύχια, αεροπορία και τέλος δεν μπορει να έχει συμμετοχή σε συμμαχίες χωρίς την έγκριση της Ρωσίας. Γι’ αυτό η Φινλανδία δεν υπήρξε μέλος του ΝΑΤΟ η άλλου στρατιωτικού οργανισμού παρ΄ όλη τη θέση κλειδί δίπλα στη Ρωσία. Ο στρατάρχης Mannerheim υπό την απειλή μιας Νυρεμβέργης και με τη σκέψη των συμμάχων ότι η εκτέλεση του θα οδηγήσει τους Φινλανδούς σε μια έντονη αντίδραση, στερείτε των δικαιωμάτων του και αξιωμάτων και αυτοεξορίζεται στην Ελβετία όπου και πεθαίνει.

Ο στρατάρχης έχει μια ιδιαίτερη θέση στη Φινλανδική ιστορία και η πορεία του θα μπορούσε να χωριστεί σε τρία στάδια. Πρώτο η επιστροφή του από τη Ρωσία με τη λαμπρή στρατιωτική καριέρα δίπλα στον τσάρο και η αφοσίωση του στην φιλανδική ανεξαρτησία οργανώνοντας στρατό από το τίποτα και εμπνέοντας ότι η ανεξαρτησία ήταν εφικτή. Το δεύτερο στάδιο του εμφυλίου και μετά, όπου ο στρατάρχης κυριεύεται από το αντικομουνιστικό του μένος και εξελίσσεται σε σφαγέα και τέλος το τρίτο στάδιο που νικάει τους Ρώσους και με έξυπνους πολιτικούς χειρισμούς προβλέποντας ότι μόνο η μεταστροφή θα εγγυήτο την επιβίωση της φιλανδικής ανεξαρτησίας, διώχνει τους ναζί και έρχεται σε σύγκρουση με την ναζιστική κυβέρνηση του προέδρου Ruti λαμβάνοντας την προσωπική ευθύνη των επιλογών του και πληρώνοντας το τίμημα. Το πρωτο και κυρίως το τρίτο στάδιο παίξαν και το ρόλο του καθαρτηρίου για τον στρατάρχη που του συγχώρεσαν κατά κάποιο τρόπο το δεύτερο. Τέλος άφησε σαν διαθήκη την ανάγκη η χώρα να μείνει ανεξάρτητη από τις οποίες διαμάχες προσβλέποντας στο ελβετικό μοντέλο.

Από το 50 έως και μέχρι τις αρχές του 80 η Φινλανδία βέβαια έζησε μιας άλλης μορφής πολέμου. Ενώ για αιώνες υπήρξε το σημείο που συναντιόντουσαν οι στρατοί της Σουηδίας και της Ρωσίας τώρα έγινε το μέρος που συναντιόντουσαν οι κατάσκοποι της δύσης και της Ρωσίας.

Η Ρωσία δεν έπαψε ποτέ να σχεδιάζει την προσάρτηση της Φινλανδίας. Απλά είχαν αλλάξει τις μεθόδους, σκοπεύαν να την κάνουν ένα ανεξάρτητο κομουνιστικό κράτος με στοιχεία ιδιωτικής πρωτοβουλίας κάτι σαν το μοντέλο που είχαν ονειρευτεί και για την Ουγγαρία. Η δύση από την άλλη πλευρά δεν εμπιστεύτηκε ποτέ την Φινλανδία και είναι χαρακτηριστικά τα βιβλία και οι συνεντεύξεις τέως πρεσβευτών των ΗΠΑ στη Φινλανδία που την θεωρούσαν κρυφό-κομουνιστική χώρα. Έτσι για άλλη μια φορά η Φινλανδία βρέθηκε να ακροβατεί σε τεντωμένο σκοινί. Από τη μια να προσπαθεί να είναι ανεξάρτητη, ταυτόχρονα να μην θέλει να δυσαρεστήσει την Ρωσία και να προσπαθεί να πείσει την δύση ότι δεν ήταν άλλη μια χώρα του ανατολικού μπλοκ και που κανένας δεν την πίστευε. Από κει και ο όρος Finlanization που ουσιαστικά δείχνει μια χώρα δορυφόρο χωρίς να ασπάζεται όλες τις αρχές της χώρας κηδεμόνας. Παρεξηγημένος όρος που έχει στοιχίσει πολύ στους Φινλανδούς αλλά και που δυστυχώς υπάρχει στην πολιτική γλώσσα ακόμα και σήμερα.

Το τι συνέβη αυτά τα τριάντα χρόνια είναι μια ακόμη μεγάλη ιστορία. Για τη Φινλανδία εκείνης της περιόδου μπορείτε να διαβάσετε ακόμα και σε βιβλία του Le Care και Robert Ludlum. Παντού υπήρχαν κατάσκοποι και κοριοί, το υπουργικό συμβούλιο γινόταν για ένα μεγάλο διάστημα μέσα στη προεδρική sauna γιατί εκεί δεν δουλεύαν οι κοριοί.

Το φινλανδικό σύνταγμα, η φινλανδική παιδεία, το υγειονομικό σύστημα τα πάντα νομοθετήθηκαν τότε. Φυσικά ήταν επηρεασμένοι από την φιλελεύθερη και σοσιαλιστική Σουηδία αλλά έπρεπε και να στηρίξουν την ανεξαρτησία τους, να τονίσουν τον καινούργιο πατριωτισμό τους, να πληρώσουν και να κρατήσουν σε απόσταση τη Ρωσία, να μην ζητήσουν βοήθεια από τη δύση γιατί αυτό θα ενοχλούσε τους Ρώσους, να μην πληγώσουν τον εθνικό τους εγωισμό και πάνω από όλα να τα καταφέρουν να επιβιώσουν κόντρα ακόμα και στον αρκτικό καιρό.

Τέλος τα πάντα έπρεπε να έχουν τάξη, σύστημα και στόχο αλλιώς το μέλλον θα ήταν πικρό. Το ξανατονίζω, μια χώρα χωρίς πρώτες ύλες και εισάγοντας σχεδόν τα πάντα ήταν από τη μια καπελωμένη από τη Ρωσία και από την άλλη φτυσμένη από την δύση. Έπρεπε λοιπόν να τα καταφέρουν μόνοι τους και δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από το να τα καταφέρουν.

Αποτέλεσμα αυτών είναι και η βιομηχανική ανάπτυξη η καλύτερα επανάσταση του 80 με τη ΝΟΚΙΑ (που σημειωτέον ξεκίνησε σαν βιομηχανία που έφτιαχνε λάστιχα αυτοκινήτων και γαλότσες αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία), την ΚΟΝΕ, την ισχυρή χαρτοβιομηχανία με πρώτη την UPM και δεκάδες άλλες εταιρίες σε τομείς όπως η ναυτοκατασκευαστική, ηλεκτρονικά, έπιπλα κ.α. παράλληλα μορφές όπως ο Alvar Aaldo δώσανε διεθνή αίγλη στη Φινλανδία και το φινλανδικό design.

Για άλλη μια φορά έγραψα όλα τα παραπάνω οχι σαν ιστορική αναδρομή αλλά περισσότερο για να σας δείξω πόσο επηρέασε η ιστορία τους τις κοινωνικές τους δομές και τις ανάλογες αλλαγές.

Για τους Φιλανδούς η νίκη των Lordi στη Eurovision είναι κάτι που δεν εκφράζεται με λόγια, τους έβαλε στο χάρτη και αυτό είναι συγκλονιστικό. Για τους Φινλανδούς η Ενωμένη Ευρώπη σημαίνει πολύ περισσότερα από όσα σημαίνει για οποιοδήποτε άλλο και γι αυτό είναι τόσο τυπικοί. Το ότι οι Έλληνες μιλάνε για το φινλανδικό μοντέλο γι’ αυτούς είναι η επιβεβαίωση ότι υπάρχουν. Ο Mika Hakinen είναι εθνικός ήρωας.

Όπως είπα και προηγούμενα, τα τελευταία πέντε χρόνια και κυρίως λόγω της ενωμένης Ευρώπης γίνεται έντονη συζήτηση για την ανάγκη αλλαγής. Και θα έρθει αυτή η αλλαγή ειρηνικά και σιωπηλά χωρίς τυμπανοκρουσίες όπως κάνουν πάντα οι Φινλανδοί. Βλέπετε οι άνθρωποι δεν θέλουν με τίποτα οι ρίξεις τους και οι διαφωνίες τους να ακουστούν πέρα από τους τέσσερις τοίχους και σε αυτό συμμετέχουν και τα μέσα ενημέρωσης αλλά μετά από όσα είπα φαντάζομαι ότι το καταλαβαίνετε το γιατί. Ίσως αυτό είναι ένα μοντέλο που θα έπρεπε να μιμηθούν οι Έλληνες πολιτικοί.

********************************

Αυτά τα ολίγα μέχρι το 80. ελπίζω να απάντησα σε πολλές ερωτήσεις σχετικά με τη Φινλανδία και ευχαρίστως θα απαντήσω σε ότι άλλο θέλετε.


, , , , ,
 
,2:00 AM
Jazz και Φινλανδικά φεστιβάλ
Λοιπόν επειδή το βαρύναμε λιγάκι και το μόνο πράγμα που δεν θέλω είναι να δω την Αννούλα στη γωνία σιωπηλή ας μιλήσουμε λίγο για μουσική.

Ο Ιούλιος στη Φινλανδία εκτός από διακοπές, ζεστές ημέρες που διαρκούν 24 ώρες και μπάνιο στη λίμνη είναι και μουσική. Δεκάδες μουσικά φεστιβάλ από άκρη σε άκρη της Φινλανδίας. Κάποια καταπληκτικά που τα συνιστώ ανεπιφύλακτα στους φίλους της μουσικής. Savonlinna opera festival για τους λάτρεις της κλασικής μουσικής και της όπερας. Πριν από πέντε χρόνια η Αγνή Μπάλτσα έδωσε μια καταπληκτική παράσταση στη σκιά του πανέμορφου κάστρου της Savonlinna και στο υπέροχο Teateri Cafe υπάρχουν δεκάδες φωτογραφίες της Μαρίας Κάλας. Εκτός από πέρσι το επισκέπτομαι κάθε χρόνο και το απολαμβάνω. Σε αυτό βέβαια βοηθάει και το ότι γνωρίζω και κάποιους από τους Φινλανδούς που συμμετέχουν και που μου δίνουν εισιτήρια ή ότι άλλο χρειάζομαι.

Για όσους είναι έτοιμοι να ρωτήσουν, υπάρχουν δεκάδες φεστιβάλ για όλες τις βαθμίδες ροκ, από rock & roll, rockabilly, hard rock, heavy metal, gothic rock και ότι άλλο rock θελήσετε. Φυσικά οι Lordi είναι οι μεγάλοι star εφέτος. Στη αρχή του χρόνου εμφανίστηκαν κάτι καταχωρήσεις διαφημίζοντας την συμμετοχή του Billy Idol σε φεστιβάλ στη δυτική Φινλανδία με την συμμετοχή των Lordi. Μετά τη Eurovision η καταχώρηση άλλαξε, τώρα πια έγινε ‘οι Lordi και ο Billy Idol σε συναυλία’ Τα πιο μεγάλα είναι το Numi-Rock στη δυτική Φινλανδία και αργότερα το Anka-Rock στο Helsinki. Το πιο γνωστό παιδικό περιοδικό όπως και ο πιο γνωστός παιδικός ήρωας στη Φινλανδία είναι ο Ντόναλντ Nτακ, υπάρχει μέχρι και κάποιος Φινλανδός ζωγράφος που όπως και ο Carl Banks έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή ζωγραφίζοντας πίνακες με την γνωστή πάπια, τώρα θα μου πείτε τι δουλειά έχει ο Ντόναλντ με τα φεστιβάλ. Ο Ντόναλντ Nτακ στα φιλανδικά λέγεται Aku Anka, και προ τιμή του το μεγαλύτερο rock φεστιβάλ στην Φινλανδία λέγεται Anka-Rock.

Άλλο μεγάλο και αγαπημένο μου φεστιβάλ είναι το Pori Jazz Festival. Αν σκοπεύετε ποτέ να έρθετε στη Φινλανδία καλοκαίρι σας συνιστώ να έρθετε την περίοδο του φεστιβάλ και οπωσδήποτε να προμηθευτείτε εισιτήρια.

Το Pori είναι μια πανέμορφη και καταπράσινη πόλη που για ένα μήνα ζει και αναπνέει στους ρυθμούς της Jazz. Όταν λέμε Jazz δεν εννοούμε με την στενή του έννοια Jazz. Από το Pori έχουν παρελάσει από B.B.King, Paul McCartney, John Mayal, Elia Fitzgerald, Steve Wander, Carlos Santana και πάρα πολλοί άλλοι. Μερικά από τα φετινά ονόματα είναι ο πολύς James Taylor, η Kanye West, Neville Brothers, φυσικά ο Sting και τέλος πολύ σκανδιναβική και κυρίως φινλανδική Jazz και R&B.

Για όσους δεν ξέρουν, η Σκανδιναβία έχει μια καταπληκτική Jazz σκηνή. Αν και λάτρης της πιο ελεύθερης Jazz μαγεύτηκα από έναν Φινλανδό που παίζει swing, τον Antti Sarpila. Ο άνθρωπος μαγεύει με το κλαρινέτο του. Πριν από τέσσερα χρόνια είχε παίξει στο Storyville, το πιο γνωστό jazz club του Helsinki με τον Woody Allen σε ένα βράδυ που κράτησε μέχρι τις 5 το πρωί.

Το Παρίσι ήταν πάντα για μένα σημείο αναφοράς όσον αφορά την jazz μουσική, ένα βράδυ σε ένα υπόγειο παλιού φούρνου που είχε μετατραπεί σε jazz club είχα δει τον Turk Mask στο πιάνο, τον Branford Marsalis και τον πάτερα του τον Ellis σε ένα μοναδικό session αυτοσχεδιασμού που κράτησε μέχρι το πρωί κατάφερε να με κάνει ακόμα και σήμερα να ανατριχιάζω στη θύμηση. Και βέβαια εδώ μιλάμε για τιτάνες. Στη Φινλανδία μικρά γκρουπ καταφέρανε να μου δώσουν ανάλογα συναισθήματα όσο τρελό κι αν ακούγεται αλλά ...αυτό ακριβώς είναι η Jazz και όσοι από εσάς ακούτε jazz καταλαβαίνετε τι εννοώ. Φανταστείτε λοιπόν αυτό το συναίσθημα να κρατάει δυο βδομάδες και να εξελίσσεται και εκτείνεται σε μια ολόκληρη πόλη.

********************************

Όσοι θέλετε να μάθετε περισσότερα επισκεφτείτε τα site

Pori Jazz Festival

Savolinna opera Festival

********************************

Αυτά τα ολίγα για σήμερα, το μάθημα ιστορίας ...θα συνεχίσει ...απλά το παραβαρύναμε και στεναχωρήσαμε και την oistros!!!

********************************

Σήμερα η θερμοκρασία ανέβηκε στους 21 και σταμάτησε η βροχή. Και οι τελευταίοι κάτοικοι του Helsinki έχουν εξαφανιστεί!!!

********************************

Οι φωτογραφίες είναι από το κάστρο της Savonlinna που φιλοξενεί το Savonlinna Opera Festival και από το Pori.


, , , , , ,