Thursday, September 07, 2006,9:57 PM
Είμαι καλά, αυτό επιθυμώ και για σας!
Σήμερα ήταν μια πολύ παράξενη μέρα για μένα. Τη συνέχεια του Episode ΙV την έχω ήδη γράψει περιληπτικά σε ένα μπλοκ που πάντα χρησιμοποιώ για να κάνω το προσχέδια των άρθρων μου και από κάποια προσωπική παραξενιά πρέπει να είναι σπιράλ, κίτρινο και πάντα γράφω με μαλακό μολύβι για να μπορώ να κάνω και σκίτσα δίπλα στα γραπτά μου. Όταν δεν το βρίσκω ...παραπονιέμαι μόνιμα!

Αυτό ήταν το σχέδιο, αλλά σήμερα ήταν μια σημαντική μέρα. Μετά από ένα μήνα αγωνίας και σειράς εξετάσεων για τη Δάφνη, πολλές φορές επίπονων σε σημείο να θέλω να την πάρω αγκαλιά και να φύγουμε από όλους αυτούς τους ιεροεξεταστές επιτέλους έχουμε τις απαντήσεις.

Για ένα μήνα δεν ξέρω κι εγώ πως συγκρατιέμαι και τηρώ τουλάχιστον τις υποχρεώσεις μου. Ένα μήνα τώρα κάθε δέκα λεπτά ελέγχω αν αναπνέει, αν είναι ζέστη, αν είναι κρύα. Εγώ ο ίδιος άθελα μου έχω γίνει βασανιστής της. Ο γιατρός πριν ξεκινήσει με ρώτησε αν είμαι καλά γιατί φαίνομαι πολύ ...κουρασμένος. Ήθελα να ουρλιάξω. Για ένα μήνα έχω ακούσει λέξεις που είτε δεν τις κατάλαβα είτε δεν ήθελα να τις καταλάβω.

Για ένα μήνα μας στάθηκαν πολλοί γνωστοί και άγνωστοι που γνωρίζουμε χρόνια και άλλοι που γνώρισα στο δίκτυο και ευχαριστώ πολύ για αυτό από τα βάθη της ψυχής μου. Μας σταθήκαν πολλοί σιωπηλά και αυτούς τους ευχαριστώ πιο πολύ, μ’ ακούς τρυφερέ;

Για ένα μήνα υπήρξαν κι άλλοι που μου λέγαν ‘όλα θα πάνε καλά, μήπως έχει αυτό;’ Και ‘αυτό’ ήταν ακριβώς το ίδιο που δεν ήθελα να ακούσω αλλά που μόνιμα ούρλιαζε στα βάθη του μυαλού μου. Ήταν το ίδιο που στην απογευματινή μας βόλτα το άκουγα καθώς την παρατηρούσα να τρέχει μπροστά μου, ήταν ‘αυτό’ που με ξύπναγε κάθε δέκα λεπτά τις λίγες ώρες που κοιμόμουνα. Για ένα μήνα αναρωτιέμαι πως θα πάνε όλα καλά αν είναι ‘αυτό’; Υπάρχει άραγε το ‘καλά’ αν συμβαίνει ‘αυτό’; Και το ‘αυτό’ με ρυθμό εφιαλτικό άλλαζε συνέχεια, καθημερινά!

Για ένα μήνα αναρωτιέμαι τι έκανα λάθος, τι δεν έκανα, τι παρά πάνω έπρεπε να κάνω και για ένα μήνα αναρωτιέμαι ελληνικότατα μήπως θα έπρεπε να ζητήσω και ‘δεύτερη’ γνώμη και τρίτη και τέταρτη. Για ένα μήνα η λέξη ‘μπαμπάς’ έχει γίνει σαν εφιάλτης που διψάω να την ακούω κάθε λεπτό και ταυτόχρονα κάθε φορά που την ακούω τρέμω. Για ένα μήνα δεν τολμάω να λείψω περισσότερο από μια ώρα από το σπίτι και το τηλέφωνο μου όταν λείπω έχει γίνει ο απόλυτος φόβος μου, το κοιτάω και τρέμω μη χτυπήσει. Ότι δουλειά θα απαιτούσε την παρουσία μου για περισσότερο από μια ώρα έχει αναβληθεί για ...το μέλλον.

Ο γιατρός, ο ίδιος ο διευθυντής της κλινικής είχε τώρα μπροστά του όλες τις εξετάσεις. Ευγενικότητα δεν μου έδειξε τίποτα, δεν μου ανέλυσε τίποτα απλά μου είπε και το παραθέτω όπως ακριβώς μου το είπε: δεν υπάρχει καμιά υποψία καρκίνου η κάτι ανάλογου, καμιά υποψία προβλήματος με το αίμα ή αδένα. Δεν υπάρχει περίπτωση επιληψίας ή οποιοιδήποτε άλλου νευρικού προβλήματος, απλά έχει κάτι που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα παιδιά, μόνο που εσάς η τύχη το έφερε στο maximum. Δεν αντέχει τον πυρετό, αυτό απλά! Δεν πρέπει να φτάνει πάνω από 38 βαθμούς! Είναι σπάνιο αλλά τυχαίνει και θα πρέπει να κάνετε κουράγιο το πολύ για δυο χρόνια!

Τώρα έχει πια κοιμηθεί αλλά είμαι σίγουρος ότι ακόμα απορεί γιατί ο μπαμπάς σήμερα τράβηξε ...λίγο παραπάνω το παραμύθι την ώρα για ύπνο και γιατί τόσες φορές σταμάταγα και απλά την κοίταζα.

Έξω βρέχει όλη τη μέρα, η θερμοκρασία έχει πέσει στους 14 βαθμούς και η νύχτα έχει μεγαλώσει αρκετά, τώρα ξεκινάει πριν τις οχτώ και συνέχεια μεγαλώνει. Εδώ και πολύ ώρα, δεν ξέρω γιατί, στο μυαλό μου έχει καρφωθεί ένα τραγούδι του Θεοδωράκη, ‘είμαι καλά και αυτό επιθυμώ και για σας’ ίσως και να μην το λέω σωστά αλλά ...είμαι καλά και πραγματικά αυτό επιθυμώ και για σας!

Σε λίγο θα πάω μια βόλτα στο δάσος, θέλω να μιλήσω με τα δέντρα, να ακούσω τα νυχτοπούλια ίσως και να κλάψω με τη βροχή... καληνύχτα σε όλους σας και σας ευχαριστώ από τη ψυχή μου για την παρέα!

***********************************

Ίσως αύριο που όλα θα είναι καλύτερα να σας βάλω ένα απόσπασμα από το παραμύθι που φτιάχνουμε με τη Δάφνη κάθε βράδυ παρέα. Μάλλον το ένα από τα τρία γιατί το πάμε εναλλάξ να μην χάνουμε και το ενδιαφέρον!!!!

 
posted by ovi
53 comments