Friday, December 08, 2006,8:34 AM
Η χριστουγεννιάτικη ιστορία του Μίκα Μους #3
Λοιπόν φτάσαμε στο τρίτο μέρος και χάρη στο φίλο μου τον Αντώνη που βρήκε ένα λάθος στη μετάφραση μου, υπάρχει μια διόρθωση, magpie είναι η καρακάξα και οχι το κοράκι! Κατά τα άλλα η ιστορία συνεχίζεται ... και μια χαζή ερώτηση, άλλα σας αρέσει η ιστορία με τον Μίκα Μους;

Φυσικά υπάρχει και στα Αγγλικά στο Ovi magazine για όσους θέλουν να διαβάσουν το αυθεντικό.

***************************

Η χριστουγεννιάτικη ιστορία του Μίκα Μους #3

Ο αέρας γινόταν όλο και πιο δυνατός. Ο Μίκα ένιωθε τα παγωμένα δόντια του στη γούνα του και ο Μάττι είχε τυλιχτεί με τα φτερά του όσο καλύτερα μπορούσε. Ο μόνος ήχος που ακουγόταν ήταν τα βήματα του Μίκα πάνω στο παγωμένο χιόνι και το βογκητό του Μάττι που έτρεμε. Κάπου μακριά φάνηκε κάτι σαν καταφύγιο αλλά ήταν ακόμη πολύ μακριά και έπρεπε να πλησιάσουν και να δουν καλύτερα τι ήταν πριν χαράξουν καινούργια πορεία.

Ο Μίκα μπορούσε να δει τα γκρίζα σύννεφα να μαζεύονται ξανά και να ετοιμάζονται να ρίξουν κι άλλο χιόνι πάνω στα ίχνη που ακολουθούσε. Ο Μίκα για μια στιγμή ένιωσε να ανατριχιάζει και δεν ήταν από το κρύο. Η αλήθεια είναι ότι πάντα ένιωθε άνετα σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, αυτό που τον ανησυχούσε ήταν η κατάσταση του φίλου του που δεν ήταν συνηθισμένος σε αυτές τις θερμοκρασίες. Τα πουλιά δεν είναι για αρκτικούς χειμώνες αν και μπορούν να τους αντιμετωπίσουν με τη σωστή προετοιμασία όπως μια ζέστη φωλιά. Και ο Μάττι ήταν σίγουρα απροετοίμαστος και από ότι θυμόταν ο Μίκα αυτός ήταν ένας από τους χειρότερους χειμώνες που είχε δει.

«Αχά» Αυτό του ξέφυγε του Μίκα και κράτησε την αναπνοή του από τον φόβο ότι ο Μάττι θα άρχιζε τις ερωτήσεις πάλι. Ο Μάττι ανασηκώθηκε από τη θέση του κοίταξε γύρω του και είπε ... «με τις υγείες σου!» και μ’ αυτό ο Μίκα αναστέναξε από ανακούφιση και γύρισε στις σκέψεις του. Ναι λοιπόν έτσι είχε πρωτογνωρίσει τον Μάττι και την ίδια στιγμή είχε χάσει το κοπάδι του. Ήταν τότε που ο Μίκα γνώριζε μια από τις πρώτες του χιονοθύελλες και μαζί με το κοπάδι ψάχνανε να βρουν ένα καταφύγιο.

Εκείνη την μέρα ο Μίκα περπατούσε αργά πάνω στο γλιστερό πάγο μα το χιόνι να πέφτει πυκνό στο πρόσωπο του κάνοντας τον να κρατάει τα μάτια του μισόκλειστα. Ήταν αδύνατο να δει περισσότερα από μερικά μέτρα και ο Μίκα που συνήθως έβρισκε ίχνη με μεγάλη ευκολία δεν μπορούσε να δει τίποτα στο παγωμένο χώμα. Σταμάτησε για λίγο να πάρει μια ανάσα, να καθαρίσει το χιόνι και να κοιτάξει καλύτερα μήπως και δει το υπόλοιπο κοπάδι όταν είδε κάπου μακριά του μια κατάμαυρη κηλίδα στο κατάλευκο χιόνι.

Όταν τα πάντα γύρω σου είναι κατάλευκα είναι φυσικό ένα κατάμαυρο σημάδι να κινήσει την περιέργεια του Μίκα. Πλησιάζοντας λοιπόν είδε ένα σωρό από μαύρα φτερά και γρήγορα κατάλαβε ότι επρόκειτο για μια ..καρακάξα. ο Μίκα πλησίασε περισσότερο και ψιθύρισε, «Ει, γεια σου, είσαι καλά φίλε μου;»

Ο Μίκα δεν είχε ποτέ στη ζωή του ξαναμιλήσει με μια καρακάξα, αγενή πουλιά και πολύ ξιπασμένα! Πάντα ζουν μεταξύ τους και μοναχικά και ο Μίκα ήξερε καλά ότι τα άλλα πουλιά τις αντιπαθούσαν. Ένας γλάρος που είχε γνωρίσει πριν από πολύ καιρό του τα είχε πει όλα αυτά. Η καρακάξα κουνήθηκε και ο Μίκα στάθηκε έτσι ώστε να προφυλάξει το δύστυχο πουλί από τον παγωμένο αέρα. Πλησίασε πιο πολύ το πουλί και το έσπρωξε απαλά με την μουσούδα του. Η καρακάξα άνοιξε τα μάτια της και με πολύ προσπάθεια άνοιξε το ράμφος της να πει τρέμοντας ... «πώωωωως είναι ττττττα φττεεεεερρρρρρά μου;»

Για τις επόμενες λίγες ώρες ο Μίκα φρόντιζε τη δύστυχη την καρακάξα και μετά τον έβαλε προσεκτικά να ξαπλώσει στη ράχη του. Η καρακάξα έφαγε όλα τα μικρά ζωύφια που ζούσαν στη γούνα του Μίκα και σιγά-σιγά άρχισε να ξαναποκτάει τις δυνάμεις του και να ...αρχίζει τις ερωτήσεις. Εκείνο το βράδυ ήταν και η τελευταία φορά που ο Μίκα είδε το κοπάδι του και από τότε προσπαθούσε να το βρει, μόνο που από τότε απόκτησε και παρέα ... τον Μάτι!!!

Ο Μίκα χαμογέλασε στην ανάμνηση και αισθάνθηκε λίγο λύπη για τον φίλο του που είχε κουλουριαστεί στην πλάτη του, «πως είσαι, Μάττι;» για λίγο δεν άκουσε τίποτα και μετά ... «κάνει κρύο εδώ πέρα Μίκα!» Ο Μίκα έβαλε το κεφάλι κάτω και προσπάθησε να προχωρήσει πιο γρήγορα! Και οι δυο τους χρειαζόντουσαν γρήγορα ένα ζεστό μέρος να ξαποστάσουν. Έλεγξε τα χνάρια για να σιγουρευτεί ότι προχωρούσε στη σωστή κατεύθυνση όταν παρατήρησε ότι υπήρχε ένα καινούργιο και πολύ φρέσκο ζευγάρι αχνάρια που πρέπει να είχαν γίνει πριν από πολύ λίγη ώρα.

Labels: , , , ,

 
posted by ovi
11 comments