Αυτό το κείμενο δεν έχει άμεση σχέση με το προηγούμενο και η συνέχεια και Episode II έρχεται αύριο. Σήμερα θα σας μιλήσω για μια μικρή περιπέτεια που έζησα τις προηγούμενες μέρες. Έχω αναφέρει και σε προηγούμενα κείμενα ότι έχω μια μικρή κόρη, τη Δάφνη που είναι δυόμισι χρονών. Η λέξη χαζομπαμπάς δεν εκφράζει ακριβώς τη κατάσταση μου, μάλλον αδικεί τη λέξη. Θα έχετε ακούσει την έκφραση, αυτή βαράει το ντέφι κι εγώ χορεύω, στη δικιά μας περίπτωση τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, εγώ χορεύω πριν καν εκείνη σκεφτεί τη λέξη ντέφι. Σαφώς και υπάρχουν πολλές εξηγήσεις για τη κατάσταση μου και πρώτα απ’ όλα ότι κόρη ήρθε σε ηλικία πάνω από σαράντα και αυτό με κάνει μια φορά θύμα, τώρα αν προσθέσουμε και το ότι είναι κόρη που για μένα ήταν σαν κρυφό όνειρο να έχω μια κόρη αυτό με κάνει δέκα φορές θύμα αν προσθέσετε ότι κατάλαβε από ηλικίας 3 μηνών τι θύμα είναι ο μπαμπάς της αυτό με κάνει 100 φορές θύμα. Ξέρω ότι η πρώτη σκέψη είναι ότι την κακομαθαίνω. Λοιπόν αυτό δεν το κατάλαβα ποτ...
Σχόλια