Ovi Greek stories

Σουηδική Πανεπιστημιούπολη, σουβλάκι (ίσως το 2ο καλύτερο που έχω φάει εκτός Ελλάδας) Ξυλούρης, Μελίνα, Καλογιάννης, Πόλυ Πάνου σε κασετόφωνο. (σοβαρολογώ και ακριβολογώ γιατί το είδα).       Ο μάγειρας Κούρδος που είχε ζήσει έξη χρόνια στην Κυψέλη στην Αθήνα και ο σερβιτόρος Σέρβος με 4 χρόνια στη Θεσσαλονίκη.    Αδιαφορώντας για το τι θα πουν/σκεφτούν μερικοί, πιο Ελλαδα δεν γινόταν και μάλιστα την συγκεκριμένη μέρα.

Πριν από είκοσι χρόνια παρά ένα μήνα, έντυπη εφημερίδα βορειοδυτικής πολιτείας των ΗΠΑ, γνωστής για τα δάση της και τους ιδιαίτερα γραφικούς κατοίκους της, μου ζήτησε να γράψω μια ιστορία σε συνέχειες (κάθε Σάββατο) στο στιλ που δεκαετίες (ίσως αιώνες) προ-ίντερνετ εφημερίδες σε όλο τον κόσμο συνήθιζαν να φιλοξενούν. Λίγο σοβαρά λίγο αστεία ξεκίνησα, και επίσης λίγο στα σοβαρά και λίγο στ’ αστεία αποφάσισα η ιστορία μου να ειναι ένα μίγμα της πραγματικής μου ζωής σαν μετανάστης στην αρκτική χώρα, της γειτονιάς μου στη πόλη που ζούσα με λίγο ...έγκλημα για αλατοπίπερο, περιγράφοντας πραγματικούς ανθρώπους (γείτονές μου) και πραγματικές καταστάσεις. Στην αρχή ήμουν λίγο φοβισμένος με την προοπτική εβδομαδιαίας ιστορίας σε συνέχειες και που κάπου στα βάθη του μυαλού μου έκραζε για σαπουνόπερα αλλά και στη πιθανότητα μετά απο ένα μήνα να βαρεθώ ή να μην έχω τίποτα άλλο να πω. Αλλά δυο μήνες μετά και εννέα επεισόδια/στήλες είχα αρχίσει να το διασκεδάζω. Και όχι μονο, είχα αποκτήσει και...

Το Ρότνε δεν είναι το ειδυλλιακό Σκανδιναβικό χωριό που βλέπεις στις ταινίες του Μπέργκμαν αλλά δεν παύει να είναι μαγευτικό με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, τα καταπράσινα λιβάδια του, τις δυο τεράστιες λίμνες, μια από κάθε πλευρά, μια στον βορά και μια στον νότο, και φυσικά το δάσος παντού τριγύρω του. Για τους ανθρώπους του θα γράψω εν καιρώ και με πολλές λεπτομέρειες αλλά σήμερα θα σας πω για την εγκληματικότητα. Δεν κάνω πλάκα, σε ένα χωριό μερικών εκατοντάδων κατοίκων, με μηδέν έως ελάχιστα δείγματα παραβατικότητας, τους τελευταίους δυο μήνες έχουμε αύξηση της ...εγκληματικότητας. Προσπαθώ να αποφύγω την οποιαδήποτε γελοία σύνδεση αυτής της αύξησης με την άφιξη μου στο χωριό. Η αρχή έγινε με το σουπερμάρκετ. Το κέντρο του χωριού έλλειψη πλατάνου και καφενείου. Η πρωινή οδική κυκλοφορία στο Ρότνε και ειδικά γύρω στις οκτώ το πρωί, καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από νεαρούς ποδηλάτες και με όλους τους δρόμους να οδηγούν σε ένα συγκρότημα κτιρίων που στεγάζει νηπιαγωγείο, δ...

Εδώ και ένα μήνα, ή καλύτερα από την πρώτη του Δεκέμβρη και μετά από οκτώμιση χρόνια στην Στοκχόλμη... μετακόμισα. Μεγάλη ιστορία και σειρά γεγονότων, αποφάσεων και συμπτώσεων -που κάποια στιγμή θα εξηγήσω, οδήγησαν στη μετοίκιση σε ένα πολύ μικρό χωριό στα νοτιοανατολικά της Σουηδίας και πιο κοντά στην Κοπεγχάγη από την Στοκχόλμη. Έτσι εφέτος Χριστούγεννα στο χωριό. Τώρα αυτό κάπως ακούγεται και για όσους έχουν χωριό ειμαι σίγουρος ότι η συγκεκριμένη πρόταση φέρνει στο μυαλό τους καλές και κακές αναμνήσεις όχι απαραίτητα στο ίδιο μοτίβο για όλους. Για μένα χωριό δεν υπήρξε ποτέ κι ήταν πάντα Χριστούγεννα στην πόλη με ότι σημαίνει αυτό στο πέρασμα των χρόνων, στην αλληλουχία των πόλεων και των “θέλω” της κάθε ηλικίας. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε... σκέψεις γι αυτά τα “Χριστούγεννα στο χωριό” τις περισσότερες σμιλευμένες από μύθους και ιστορίες που ακούσαμε ή διαβάσαμε τέτοιες μέρες σαν παιδιά. Έτσι χτες, παραμονή Χριστουγέννων, όταν είδα αρκετές οικογένειες να π...

Όταν ζεις σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία – ακόμα και στο τραπέζι της κουζίνας – και με βιβλιοθήκες στους περισσοτέρους τοίχους, – ακόμα και στη κουζίνα – τότε ακόμα και η Ρούμπι ζει με δυο μοναδικά διλήμματα: τι θα φάω και τι να διαβάσω τώρα!   

Ζω σε ένα κλασσικά Σκανδιναβικό συγκρότημα τεσσάρων πολυκατοικιών που σχηματίζει τετράγωνο, έχει πίσω του δάσος και στη μέση ένα πολύ μεγάλο κοινόχρηστο χώρο που συμπεριλαμβάνει χώρο για πικ-νικ και γκριλ, μεγάλη παιδική χαρά με σκάμα, κούνιες, τραμπάλα κλπ συν χώρο ανάπαυσης/αναψυχής για τους μεγαλύτερους. Ο λόγος που στην αρχή έγραψα “κλασσικά Σκανδιναβικό” είναι γιατί γενικότερα στη Σκανδιναβία αλλά ειδικότερα στην Σουηδία ο νόμος υποχρεώνει τις οικοδομικές εταιρίες να προβλέπουν τέτοιους χώρους όταν αναγείρουν συγκροτήματα. Η πιο συνηθισμένη εικόνα – στη δική μου γειτονιά – είναι η εικόνα νέας μητέρας, του νέου πατέρα, ή του παππού και της γιαγιάς να παίζουν με το παιδί τους στο σκάμα ή σε κάποια από τις κούνιες αλλά εφέτος το καλοκαίρι αυτό άλλαξε. Εφέτος και λόγω κοροναϊού λίγοι πήγαν διακοπές και ακόμα πιο λίγοι έστειλαν τα παιδιά τους σε κατασκηνώσεις ή στους παππούδες, έτσι τα περισσότερα παιδιά βρέθηκαν να περνάνε το καλοκαίρι στο διαμέρισμα ή στον κοινόχρηστο χώρο. Παρά...

Σήμερα το κεντρικό νοσοκομείο της Στοκχόλμης ανακοίνωσε ότι ο τελευταίος ασθενής με κοροναϊό, πήρε εξιτήριο. Περίεργη κατάσταση! Τη στιγμή που όλη η Ευρώπη νιώθει το δεύτερο κύμα του ιού και η Ελλάδα έχει αρχίσει να μετράει θανάτους, η ...επιπόλαιη και επικίνδυνη Σουηδία την βγάζει καθαρή ...χτύπα ξύλο. Γιατρός δεν είμαι αλλά θα προσπαθήσω να αναφέρω πως εγώ τουλάχιστον έχω καταλάβει ότι έχει εξελιχτεί η κατάσταση στη Σουηδία. Το πρώτο που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι στη Σουηδία καμιά κυβερνώσης δεν μπορεί να απαγορεύσει τη συνεύρεση ατόμων ή να επιβάλλει κάποιας μορφής λοκντάουν γιατί απαγορεύεται από το σύνταγμα και έχει να κάνει με παλιές εμπειρίες των Σουηδών, χαμένες στους προηγούμενους αιώνες. Δεύτερο είναι το γεγονός ότι οι Σουηδοί έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο υγειονομικό τους σύστημα, σε σημείο υπερβολής και μάλλον πιστεύοντας και οι ίδιοι τους μύθους που έχουν δημιουργηθεί γι αυτό. Η σχιζοφρένεια είναι ότι από προσωπική εμπειρία και σε σύγκριση με το υγειονομικό σύστη...

Στα σχεδόν 16 χρόνια που συμμετέχω στα ιντερνετικά κοινωνικά δίκτυα, πολύ σπάνια βάζω φωτογραφίες με φαγητά αλλά ίσως αυτό πρέπει να το αλλάξω με αφιέρωμα στα Ελληνικά πιάτα που βρίσκεις ...εκτός Ελλάδας. Από τον μουσακά στην Οσάκα στον μπακλαβά με μπλε μούρα Λαπωνίας στο Ελσίνκι και με τον ταβερνιάρη να προσπαθεί να με πείσει ότι έτσι φτιάχνουν τον μπακλαβά στη ...Ρόδο, θα έπρεπε να έχω φτιάξει φωτογραφικό άλμπουμ αλλά ...αλλά λίγο η αδιαφορία της στιγμής λίγο η ...ντροπή ποτέ δεν το έκανα ή καλύτερα σπάνια φωτογράφισα τα “ελληνικά” πιάτα που προσέφεραν ελληνικά εστιατόρια στο εξωτερικό. Οι απάντηση για την “διαφορετικότητα” των πιάτων μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού ίσως να είχε διττή λογική εξήγηση αφενός στο γεγονός ότι πριν από 30 και 40 χρόνια ο τουρισμός δεν είχε αναπτυχτεί τόσο πολύ και μαζικά (κυρίως λόγω φτηνών εισιτηρίων) αφετέτου στο ότι προ ΕΕ οι ενδοευρωπαϊκές κυρίως μεταφορές ήταν δύσκολες και ακριβές ώστε τα κατάλληλα υλικά για να φτιάξεις ένα ελληνικό πιάτο να σ...

Όταν μεταναστεύεις στα μέσα της πέμπτης σου δεκαετίας και για τέταρτη φορά, ένα από τα πράγματα που κουβαλάς μαζί σου είναι η σιγουριά ότι ΔΕΝ υπάρχει η τέλεια χώρα, η γη της επαγγελίας. Ειδικά όταν έχει προηγηθεί η χώρα βιτρίνα “τέλεια χώρα”, η Φιλανδία. Έτσι ένα από τα πρώτα πράγματα που ψάχνεις είναι οι ατέλειες. Ψάχνεις να βρεις που κρύβουν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία τους, που πάει στραβά το σύστημα υγείας και η παιδεία ή που χωλαίνει η δημοκρατία τους. Όπως ήταν αναμενόμενο και από ανάγκη, έμελε η πρώτη μου δοκιμή να γίνει με το Σουηδικό σύστημα υγείας. Από ανάγκη γιατί τα φάρμακά μου για τον διαβήτη και την καρδιά τέλειωναν και χρειαζόμουνα τουλάχιστον ανανέωση. Εκπαιδευμένος μέχρι πλύσης εγκεφάλου από το φιλανδικό κράτος περίμενα πρώτα να μου έρθει η έγκριση παραμονής με τον απαραίτητο αριθμό ΑΜΚΑ πριν πάω στο κέντρο υγείας αλλά επειδή έφτασε η μέρα που μου είχαν μείνει φάρμακα για λιγότερο από μια βδομάδα και χωρίς ΑΜΚΑ πήγα στο τοπικό κέντρο υγείας. Εδώ πρέπει να τ...

Όσο καλοκαιρινό ήταν το τελευταίο σαββατοκύριακο του Ιουνίου, με ήλιο και 32 βαθμούς, τόσο σκανδιναβικά καλοκαιρινό είναι το πρώτο σαββατοκύριακο του Ιουλίου, με συννεφιά και βροχή. Στις δυο δεκαετίες που έχω ζήσει στη Σκανδιναβία και ειδικά στην Φιλανδία, έχω ζήσει πολλά καλοκαίρια που ήταν σαν ...φθινόπωρο. Με τον ουρανό βαρύ και γκρίζο από σύννεφα και αυτό το συνεχές τσίρου τσίρου της βροχής ενώ οι θερμοκρασίες να παίζουν μεταξύ 10 και 16 βαθμών. Αυτό τώρα σε συνδυασμό με την περίεργη κατάσταση που έχει δημιουργήσει ο κοροναϊός – που να φοβάσαι να μπεις σε λεωφορείο – σε κάνει να νιώθεις την κλεισούρα πιο έντονη. Τουλάχιστον εμένα. Όχι ότι είμαι ο τύπος που θα έπαιρνε τα λιβάδια και θα έτρεχε δίπλα στις αγελάδες, αλλά να ...μια βόλτα στη πόλη την θέλω, την χρειάζομαι. Θέλω καφεδάκι στη παλιά πόλη και βόλτα στα βιβλιοπωλεία. Και όχι η Σουηδία δεν είναι όπως όλος ο κόσμος ή τουλάχιστον η Ευρώπη, εδώ τίποτα δεν έκλεισε κι όλα είναι ανοιχτά αλλά ...αλλά το βλέπεις, ο κόσμος φο...

Την Σουηδία και ειδικά την Στοκχόλμη, την αγάπησα από τον πρώτο μήνα που βρέθηκα να ζω εδώ. Δεν είχε αυτό το δραματικό που ερωτεύτηκα την Φιλανδία με το καλημέρα αλλά μετά από δεκάδες απογοητεύσεις έφτασα στο σημείο να την σιχαθώ, ήταν πολύ απλά τα πράγματα. Φαντάζομαι μεγάλο ρόλο και καθαρά σημειολογικό έπαιξαν δυο πράγματα, πρώτον η ηλικία μου και δεύτερο (φυσικά) η Φινλανδική εμπειρία. Η ηλικία. Περίεργη συζήτηση και ελπίζω να γίνω κατανοητός. Έχω ζήσει μια πολύ “ενδιαφέρουσα” ζωή που με έχει ταξιδέψει από την Ιαπωνία μέχρι την Κούβα και από τη Μποτσουάνα μέχρι την Λαπωνία. Σε πολλά από τα μέρη που βρέθηκα δεν πέρασα “τουριστικά” κι ούτε έμεινα σε ξενοδοχείο με πισίνα για μια βδομάδα. Σε μερικά μέρη είδα την πιο σκοτεινή τους πλευρά, όπως για παράδειγμα δεν έχω “όμορφες” αναμνήσεις από την Βραζιλία. Είδα τις τενεκεδουπόλεις της Βραζιλίας και της Κολομβίας, τα ψαράδικα νησιά της Ινδονησίας και τη ζούγκλα στις όχθες του ποταμού Γουάρι στην Νιγηρία. Σκαρφάλωσα στο Κιλιμάντζαρο ...

Τη Σουηδία την πρωτογνώρισα κάποια στιγμή στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Δεν μπορώ να πω ότι μου άφησε ισχυρές αναμνήσεις αλλά αυτό έγινε γιατί ήταν λάθος χρονική στιγμή και για τους δυο μας. Για τη Σουηδία ήταν Φλεβάρης που σημαίνει κρύο, χιόνι, υγρασία, νύχτα και κλεισούρα. Για μένα τότε ήταν ...Λονδίνο. Ακόμα ζούσα στη μαγεία της Βρετανικής πρωτεύουσας, με τα πανκ κλαμπάκια και τα ξενύχτια στο Covent Garden με ινδικό, κεμπάπ και μπόλικες μπίρες. Έτσι και για να πω την ψυχρή αλήθεια, η πρώτη εντύπωση ήταν ότι ειδικά η Στοκχόλμη ήταν και ...λίγο χωριό. Μετά μετακόμισα στο Ελσίνκι και όπως ήταν φυσικό πέρασα κι εγώ ένα σαββατοκύριακο στο καράβι Ελσίνκι-Στοκχόλμη. Αυτό είναι μια περίεργη Φιλανδική ...“παράδοση” που πρέπει να την ζήσεις αν θέλεις να καταλάβεις και να ενσωματωθείς στη φιλανδική κοινωνία όσο περίεργο κι αν ακούγεται. Μπαίνεις λοιπόν Παρασκευή απόγευμα μαζί με καμιά χιλιαργιά ακόμα Φινλανδούς, στο καράβι και αφού ξεσκιστείς σε έναν από τους μπουφέδες μί α ώρα μετ...

Πριν από επτά χρόνια τέτοιες μέρες έκανα αυτό που δεν θα πίστευα κι εγώ ο ίδιος αν μου το έλεγαν. Μετά από δεκαεπτά χρόνια στη Φιλανδία αποφάσισα να φύγω αφήνοντας πίσω μου στη κυριολεξία τα πάντα, από επαγγελματική καριέρα μέχρι συνταξιοδοτικά χρόνια κι όλα αυτά στα μέσα της πέμπτης μου δεκαετίας. Αλλά η πίεση είχε φτάσει σε τέτοια τρομακτικά σημεία που οι επιλογές μου είχαν ελαχιστοποιηθεί κι αν ήθελα να διατηρήσω τουλάχιστον την αξιοπρέπεια μου έπρεπε να φύγω. Το κόστος της παραμονής ήταν τεράστιο και κάθε μέρα που πέρναγε όλο και μεγάλωνε. Χρόνια τώρα γράφω για τη διαφορά νόμων και εφαρμογής και ενώ κατά περιόδους είχα γίνει μάρτυρας ακόμα και θύμα αυτής της διαφοράς, το 2012 με τους Αληθινούς/Γνήσιους Φινλανδούς να είναι με το ένα πόδι στην εξουσία, την Φιλανδία να αλλάζει καθημερινά και με ταχύτητες εγω από απλό θύμα μεταλλασόμουνα σε ...θήραμα. Κι ενώ είχα τον νόμο με το μέρος μου , έπρεπε συνέχεια να αντιμετωπίζω αυτούς που εφάρμοζαν ή παράφραζαν τον νόμο. Έτσι όταν πια...