Tuesday, March 02, 2021,11:25 AM
Το φατσοβιβλίο με ...ξαναμπλοκάρισε!

Το φατσοβιβλίο με ...ξαναμπλοκάρισε!

Φαντάζομαι η αναπαραγωγή μια γελοιογραφίας που σατιρίζει μια ...οικογενειακή κατάσταση θεωρήθηκε ...επικίνδυνη για το κράτος και την τάξη;

Ή μήπως ήταν προληπτικό γιατί ...που ξέρεις κάτι θα γράψει;

ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ!!!

 
Monday, September 14, 2020,10:55 AM
Τι να διαβάσω, τι να διαβάσω...

Όταν ζεις σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία – ακόμα και στο τραπέζι της κουζίνας – και με βιβλιοθήκες στους περισσοτέρους τοίχους, – ακόμα και στη κουζίνα – τότε ακόμα και η Ρούμπι ζει με δυο μοναδικά διλήμματα: τι θα φάω και τι να διαβάσω τώρα! 


 

Labels: , , ,

 
Wednesday, September 09, 2020,11:02 PM
Η ξενοφοβική μωρία καίει την Μόρια

Η φωτιά στην Μόρια είναι πρώτο θέμα σε όλα τα κανάλια της Σκανδιναβίας και σε όλα ανεξαιρέτως αφού μιλήσουν για την αδράνεια της ΕΕ μπροστά στο δράμα των προσφύγων, συνεχίζουν με την ανικανότητα και συχνά εσκεμμένη αδιαφορία του Ελληνικού κράτους και της κυβέρνησης του Κούλη, για να καταλήξουν στην ξενοφοβία και τον ρατσισμό των ντόπιων με μαρτυρίες και ανταποκρίσεις.

Και ξέρετε κάτι; Και να θέλεις να τα χαρακτηρίσεις υπερβολικά, ακόμα και ψιλοενθελληνικά, μετά θυμάσαι τον τοπικό σύλλογο γονέων που δεν ήθελε τα ...μουσουλμανάκια από τη Συρία στα σχολεία για να μην …“βρωμίσουν” τα παιδιά τους ή κάτι δηλώσεις από τοπικούς “άρχοντες” που ανησυχούν για τον ...Ελληνικό πολιτισμό, έως στελέχη του κυβερνώντος κόμματος και ...ντρέπεσαι.

Ντρέπεσαι γιατί αυτό το ντεμέκ που σε έδιωξε δεν άλλαξε και πάντα θα σε ντροπιάζει.
Όπου κι αν βρίσκεσαι!

Α, και να μην το ξεχάσω... δεν είναι αθώοι!

Labels: , , , ,

 
Saturday, September 05, 2020,2:24 PM
Ο κακός ο γείτονας και στα ...Σουηδικά!

Ζω σε ένα κλασσικά Σκανδιναβικό συγκρότημα τεσσάρων πολυκατοικιών που σχηματίζει τετράγωνο, έχει πίσω του δάσος και στη μέση ένα πολύ μεγάλο κοινόχρηστο χώρο που συμπεριλαμβάνει χώρο για πικ-νικ και γκριλ, μεγάλη παιδική χαρά με σκάμα, κούνιες, τραμπάλα κλπ συν χώρο ανάπαυσης/αναψυχής για τους μεγαλύτερους.

Ο λόγος που στην αρχή έγραψα “κλασσικά Σκανδιναβικό” είναι γιατί γενικότερα στη Σκανδιναβία αλλά ειδικότερα στην Σουηδία ο νόμος υποχρεώνει τις οικοδομικές εταιρίες να προβλέπουν τέτοιους χώρους όταν αναγείρουν συγκροτήματα.


Η πιο συνηθισμένη εικόνα – στη δική μου γειτονιά – είναι η εικόνα νέας μητέρας, του νέου πατέρα, ή του παππού και της γιαγιάς να παίζουν με το παιδί τους στο σκάμα ή σε κάποια από τις κούνιες αλλά εφέτος το καλοκαίρι αυτό άλλαξε. Εφέτος και λόγω κοροναϊού λίγοι πήγαν διακοπές και ακόμα πιο λίγοι έστειλαν τα παιδιά τους σε κατασκηνώσεις ή στους παππούδες, έτσι τα περισσότερα παιδιά βρέθηκαν να περνάνε το καλοκαίρι στο διαμέρισμα ή στον κοινόχρηστο χώρο. Παράλληλα πολλοί γονείς “συνεταιρίστηκαν” στο ...μπέιμπι-σίτινγκ, έτσι έγιναν μικρές παρέες παιδιών που περνούσαν την περισσότερη μέρα μαζί, υπό την επίβλεψη ενός γονέα και την ώρα που οι αλλοι γονείς εργαζόντουσαν, εξασφαλίζοντας μεσημεριανό και ανάπαυση για τα παιδιά.

Ανάμεσα στα παιδιά της γειτονιάς μου, αφρός και διασκέδαση ήταν δυο κοριτσάκια, οκτώ και εννέα χρονών. Το ένα με εμφανή ινδική καταγωγή και το άλλο από πατέρα Ιταλό. Και οι δυο λες και είχαν καταπιεί ...ντούρασελ. Όλη μέρα να τρέχουν, να παίζουν, να χορεύουν και να κάθονται να κουβεντιάζουν στα παγκάκια. Αεικίνητες, ακούραστες και εφευρετικές, κάθε φορά που κοίταζα από το παράθυρο ήταν εκεί στο “παρκάκι” παίζοντας και σχεδόν πάντα κάνοντας με να χαμογελάω με τα παιχνίδια και τα καμώματά τους. Σιγά-σιγά εξελιχτήκαν το κέντρο των παιδιών της γειτονιάς αρχηγοί και οργανωτές όλων των παιχνιδιών. Ετσι κάθε απόγευμα μετά τις πέντε όλα τα παιδιά μαζευόντουσαν περιμένοντας εντολές από τις δυο ...αρχηγούς.

Αυτή η ...πολύχρωμη διασκέδαση για όλους μας – με τα τραγούδια και τις φωνές - ξεκίνησε κάποια στιγμή στα τέλη του Μαΐου και συνεχίστηκε και στα τέλη του Ιουλίου. Στα τέλη του Ιουλίου μια από τις δυο μαμάδες των κοριτσιών έφερε ...κιμωλίες. Αυτές τις χρωματιστές κιμωλίες που είμαι σίγουρος ότι έχετε δει όλοι σας, και που χρησιμοποιούν παιδιά σε όλο τον κόσμο για να γράψουν ή να ζωγραφίσουν στο δρόμο. Και τα δυο κορίτσια το έκαναν.

Στο ασφαλτοστρωμένο μονοπάτι (γιατί δεν επιτρέπονται αυτοκίνητα ...θεωρητικά) που επικοινωνεί τις πολυκατοικίες και τον εξωτερικό δρόμο, ζωγράφισαν ένα σύμπλεγμα εικόνων που συμπεριελάμβαναν καρτουνιστικες εικόνες παιδιών που έπαιζαν και στην κορυφή γράψανε και: girls power! Κοριτσίστικη δύναμη Εντάξει εκεί πια τις παραδέχτηκα Όχι μόνο είχαν ντούρασελ στο σώμα αλλά είχαν και ντούρασελ μυαλό.

Την επομένη αποφάσισα να το βγάλω φωτογραφία αλλά τη στιγμή που βούτηξα το τηλέφωνο μου και πήγα στο παράθυρο το μόνο που πρόλαβα ήταν μια γυναίκα στα εξήντα, που μάλιστα μένει στο ισογώνιο της πολυκατοικίας μου, να επιστρέφει στο σπίτι της κρατώντας μια βούρτσα κι ένα κάδο με νερό. Είχε καθαρίσει τη ζωγραφική των κοριτσιών. Και δεν περιορίστηκε σε αυτό. Πέρασε όλη τη μέρα της μέχρι το βράδυ, σταματώντας τον κάθε κάτοικο του συμπλέγματος και “εξηγώντας” ότι τα κορίτσια ...βανδαλίζουν τον κοινόχρηστο χώρο και φυσικά στο τέλος έδωσε και ολόκληρη διάλεξη με τις απαραίτητες απειλές στους μετανάστες γονείς τους.

Δεν χρειάζεται να πω λεπτομέρειες, όλοι φαντάζεστε το ύφος της αλλά και τον τρόπο που την “άκουσαν” οι μετανάστες γονείς. Σιχαμένο πλάσμα. 

Το ίδιο απόγευμα έτυχε να βγω έξω για κάτι και συνάντησα το ένα από τα κορίτσια και ήταν όλο παράπονο για την ...κυρία και γι αυτά που είπε στη μαμά της. Έτυχε μάλιστα σε λίγο να έρθει και η μάνα της που της είπα πολύ ειλικρινά ότι όλοι οι γείτονες δεν είμαστε ίδιοι και τουλάχιστον εγώ χαιρόμουνα με τα παιδιά που έπαιζαν και θαύμασα τη ζωγραφική τους. Αυτά τώρα τελείως συμπτωματικά γίνονται κάτω από το παράθυρο της τυπησας που στην επιστροφή μου από τη δουλειά που είχα πάει με ...περίμενε. Αλλά ήταν από αυτές τις φορές που τα μακρυά μου και κατάλευκα αγιοβασιλιάτικα γένια, το γενικότερο μέγεθος μου, το μπαστούνι και το βλέμμα μου ...βοήθησαν και με το που πήγε να πει κάτι το έκλεισε αμέσως και έκανε πως μίλαγε στον αέρα.

Περιμένετε, υπήρξε και συνέχεια. Όχι μόνο συνέχισε για μέρες να σταματάει τον καθένα και λέει τη μαλακία της αλλά κάθε μέρα, ακόμα και σήμερα ένα μήνα και μετά, συνεχίζει να περνάει όλο το πρωινό της μέχρι τις πέντε το απόγευμα, στο “πάρκο” φύλακας μην και κάποιος της ...ξαναβανδαλίσει έναν χώρο κοινόχρηστο που κανονικά δεν της πέφτει κανένας λόγος.

Αλλά, και δεν το λέω ...θυμωμένα, και οι υπόλοιποι κάτοικοι των πολυκατοικιών εδώ ...Σουηδοί. Μην μπλέξω!!! Απλά δεν κάνανε τίποτα. Η μάλλον κάνανε. Από τα τέλη Ιουλίου μέχρι σήμερα ΚΑΝΕΝΑ παιδί δεν έχει εμφανιστεί στη παιδική χαρά ΚΑΝΕΝΑ ρε γαμώτο.
ΚΑΝΕΝΑ.
Αυτό κατάφερε η μαλάκο!

Labels: , , ,

 
Friday, August 21, 2020,5:05 PM
ΝΔ-Λογοκρίνοντας το: Το Μάτι του κοροναϊού

Σημερινό μου άρθρο στο Ovi Greek μάλλον “ενόχλησε” πολλούς στο κυβερνητικό κόμμα αποδεικνύοντας ταυτόχρονα πως αντιλαμβάνονται την δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου. Έτσι μπλοκάρανε το Ovi Greek από το φατσοβιβλίο και εμένα από το admin του μπλογκ μέχρι “να ξεκαθαριστεί η ιστορία”.

Προς το παρόν λοιπόν δείτε το άρθρο και εδώ:

Το Μάτι του κοροναϊού

Τελικά Τραμπ και ΚυριαΚούλης Μητσοτάκης – εκτός άλλων – έχουν ένα ακόμα κοινό σημείο. Ίσως το πιο φανερό. Όταν οι χώρες τους περνάνε ολέθριες κρίσεις που συμπεριλαμβάνουν θανάτους πολιτών, εκείνοι …παίζουν γκολφ ή τέλος πάντων αράζουν εγκληματικά αδιάφοροι σε παραλίες αποδεικνύοντας και οι δυο τους την ανικανότητά τους και την επικίνδυνη φαιδρότητα με την οποία αντιλαμβάνονται τις υποχρεώσεις τους. Ο τουρίστας Έλληνας πρωθυπουργός νομίζει ότι ο ρόλος του περιορίζεται μπροστά στις κάμερες να αναμασά το ναρκισσισμό του ή δίπλα στο τι φοράει η Μαρέβα.

Αυτή τη στιγμή πεθαίνουν άνθρωποι γιατί η κυβέρνηση ΚυριαΚούλη Μητσοτάκη αποφάσισε να πάρει πολιτικές αποφάσεις για να σώσει το χρηματιστήριο και αδιαφόρησε για τις προτάσεις των ειδικών που θα έσωζαν ζωές. Αυτό θα μπορούσε να καταχωρηθεί και σαν προμελετημένο έγκλημα, γιατί ήξεραν τι θα συμβεί και το έχουν παραδεχτεί. Αλλά αδιαφόρησαν. “Μετρήσαν” τις ανθρώπινες ζωές ως αναλώσιμες για να μην χάσουν τα μπόνους τους οι νταβατζήδες τους, δημιουργόντας ακραίο προηγούμενο κυβερνητικού κανιβαλισμού και διαφθοράς.

Και όχι, αυτό δεν είναι λαϊκισμός αλλά η ωμή πραγματικότητα του Έλληνα τον τελευταίο χρόνο. Κι αυτό που δεν θα πάψει ποτέ να με εκπλήσσει είναι το γεγονός ότι όλα, ανεξαιρέτου πολιτικής θέσης ΜΜΕ, ενώ κοροϊδεύουν ανοιχτά τον Αμερικάνο πρόεδρο, δίνουν συγχωροχάρτι για την ίδια ακριβώς ανεύθυνη συμπεριφορά στον Έλληνα τουρίστα πρωθυπουργό.

Στο μεταξύ «κουκούλωσαν» τους νεκρούς και τις καταστροφές στην Εύβοια. Με τους νεκρούς του κοροναϊού κουκουλώνουν τους νεκρούς στην Εύβοια. Το επαναλαμβάνω γιατί από μόνο του είναι τόσο ανατριχιαστικό και απάνθρωπο αλλά ταυτόχρονα και τόσο …Κούλης. Σε ένα χρόνο και κάτι ψιλά έχουν καταστρέψει υγεία, παιδεία, δημόσιο, περιβάλλον αδιαφορώντας για τις ανάγκες των πολιτών αυτής της χώρας αλλά πάντα καλύπτοντας τα θέλω των νταβατζήδων τους. Και τώρα “διαπραγματεύονται” και την εθνική κυριαρχία.

Αλλά καλούν την Ρένα Δούρου να λογοδοτήσει για το Μάτι. Να χρεωθεί ακόμα και ποινικές ευθύνες γιατί για δεκαετίες και με την ανοχή όλων των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας κάποιοι με κολλητηλίκια στη Νέα Δημοκρατία, χωρίς σχέδιο και άδειες, έχτιζαν όπου γουστάρανε πολλές φορές – όπως αποδείχτηκε και στην πράξη – αποκλείοντας διαβάσεις και προσβάσεις, με αποτέλεσμα να καούν ζωντανοί άνθρωποι.

Και για να σας προλάβω, δεν δικαιολογώ την Δούρου. Η Δούρου έχει πολιτικές ευθύνες για λάθη που έκανε και πολιτικές αποφάσεις που πήρε. Τελεία και παύλα. Όπως ακριβώς τελεία και παύλα είναι οι πολιτικές ευθύνες για τα θύματα του δευτέρου κύματος του κοροναϊού. Περιμένετε όμως, τώρα υπάρχει μια μικρή διαφορά. Οι άνθρωποι στο Μάτι δεν πεθάναν γιατί η κυβέρνηση συνειδητά αποφάσισε να αδιαφορήσει σε αυτά που έλεγαν – ουρλιάζανε – οι ειδικοί αλλά γιατί έγιναν λάθη μετά από μια φυσική καταστροφή σε μια περιοχή με προϊστορία γεμάτη λάθη. Ίσως όπως έγινε με την Εύβοια. Με τον κοροναϊό όμως πάρθηκαν συνειδητά αποφάσεις αδιαφορώντας για ό,τι έλεγε (πέρα των ειδικών) ακόμα και ο απλός κοσμάκης, με την δικαιολογία ότι έπρεπε να …“αναζωογονηθεί” η οικονομία, ξέροντας απόλυτα ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ότι θα υπήρχαν και …παράπλευρα θύματα. Ανθρώπινες ζωές. Τώρα μιλάμε για ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ! Κι όχι τις ποινικές ευθύνες ενός περιφερειάρχη αλλά ολόκληρης της κυβέρνησης και προσωπικά του ΚυριαΚούλη Μητσοτάκη.

Σαν παραπολιτικό, έχετε παρατηρήσει ότι ο πανλαλίστατος και έχων γνώμη για τα πάντα πλην όσων αφορούν το υπουργείο του, Μάκης Βορίδης έχει εξαφανιστεί τελευταία; Ούτε φωνή ούτε ακρόαση ο τσεκουράτος. Κάτι σαν την παροιμία με το καράβι και τα ποντίκια.

Δυστυχώς όμως αυτό το καράβι, της κυβέρνησης ΚυριαΚούλη Μητσοτάκη, δεν έχει μόνο ποντίκια αλλά και αρουραίους και κανένα χρηματιστήριο και καμιά βίλα νταβατζή η διακοπές της Μαρέβα δεν αξίζουν τον θάνατο αθώων πολιτών.

Κι όμως αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή!


Labels: , , , ,

 
Monday, August 10, 2020,2:14 PM
Δευτεριάτικες παρανοϊκές σκέψεις

Ξεκινώντας πριν από 19 χρόνια και φτάνοντας στο παρόν όλοι συχνά μιλάμε για τις αλλαγές που έφερε το χτύπημα του Μπιν Λαντεν στη Νέα Υόρκη. Και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε έντονα σήμερα με τη συνεχόμενα αυξανομένη Ισλαμοφοβία και όχι μόνο. Ακόμα και η εκλογή του Τραμπ στο θρόνο του Λευκού Οίκου, ή η παρουσία ακροδεξιών και ρατσιστών στις κυβερνήσεις Ευρωπαίων χωρών (μιας Ευρώπης που πάντα εθεωρείτο καταφύγιο) είναι δείγμα των πόσων έχουν αλλάξει.

Η καχυποψία και η παράνοια έγιναν μέρος της ζωής μας φέρνοντας στην επιφάνεια τις πιο ακραίες θεωρίες συνωμοσίας ενώ παράλληλα και εθελοντικά στο όνομα μιας ...αόρατης απειλής αφήσαμε το κράτος να παραβιάσει προσωπικές ελευθερίες. Η παρουσία καμερών παντού, που καταγράφουν συνεχώς τις κινήσεις μας, τις κουβέντες μας ακόμα και τα ενδιαφέροντα μας είναι μια εφιαλτική απόδειξη του τι θυσιάσαμε τη τελευταία εικοσαετία και εισαγωγή για ένα πολύ σκοτεινό μέλλον.

Που πολύ φοβάμαι ήρθε για να ολοκληρώσει ο κοροναϊός. Δεν λέω ότι η απομόνωση και τα λοκντάουν δεν ήταν απαραίτητα, ή οι συγκεντρώσεις και οι μαζικές εκδηλώσεις δεν έπρεπε να απαγορευτούν, αυτό που λέω είναι ότι ...οι κάμερες μπήκαν στην αρχή για να παρακολουθούν τους δρόμους και να δράσουν οι εντεταλμένοι με αυτή την αποστολή αν έβλεπαν κάτι ύποπτο κι αυτή τη στιγμή όχι μόνο δημιουργούνται ηλεκτρονικοί φάκελοι για όλους μας αλλά μπορούν να σε εντοπίζουν και να ενεργήσουν γιατί δεν ...πλήρωσες το λογαριασμό του τηλεφώνου. Σήμερα στήνονται ακόμα και δίκες (στη Βρετανία για παράδειγμα) με μόνα αποδεικτικά στοιχεία αυτά τα μαζεμένα από κάμερες και προγράμματα που αναγνωρίζουν πρόσωπα από ...τι; Από φακέλους που οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει αναγνωρίζοντας και αρχειοθετώντας τα πρόσωπα που οι ίδιες οι κάμερες έχουν καταγράψει.

Παράνοια, ναι δεν διαφωνώ αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι ...δεν συμβαίνει. Αλλά ας επιστρέψουμε στον ιό. Αν κάποια στιγμή χτυπήσει η πόρτα σου και ένας μπάτσος σου πει ότι δεν μπορείς να έχεις στο σπίτι δέκα άτομα γιατί υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης τι θα είναι; Ειδικά αν όλοι είναι πολιτικοποιημένοι και έντονα αντικυβερνητικοί; Εκεί πια έχουμε τη συνεργασία του Μπιν Λαντεν με τον κοροναϊό.

Labels: , , , ,

 
Thursday, August 06, 2020,11:07 PM
Η Σουηδία και ο κοροναϊός

Σήμερα το κεντρικό νοσοκομείο της Στοκχόλμης ανακοίνωσε ότι ο τελευταίος ασθενής με κοροναϊό, πήρε εξιτήριο. Περίεργη κατάσταση! Τη στιγμή που όλη η Ευρώπη νιώθει το δεύτερο κύμα του ιού και η Ελλάδα έχει αρχίσει να μετράει θανάτους, η ...επιπόλαιη και επικίνδυνη Σουηδία την βγάζει καθαρή ...χτύπα ξύλο.

Γιατρός δεν είμαι αλλά θα προσπαθήσω να αναφέρω πως εγώ τουλάχιστον έχω καταλάβει ότι έχει εξελιχτεί η κατάσταση στη Σουηδία.

Το πρώτο που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι στη Σουηδία καμιά κυβερνώσης δεν μπορεί να απαγορεύσει τη συνεύρεση ατόμων ή να επιβάλλει κάποιας μορφής λοκντάουν γιατί απαγορεύεται από το σύνταγμα και έχει να κάνει με παλιές εμπειρίες των Σουηδών, χαμένες στους προηγούμενους αιώνες.

Δεύτερο είναι το γεγονός ότι οι Σουηδοί έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο υγειονομικό τους σύστημα, σε σημείο υπερβολής και μάλλον πιστεύοντας και οι ίδιοι τους μύθους που έχουν δημιουργηθεί γι αυτό. Η σχιζοφρένεια είναι ότι από προσωπική εμπειρία και σε σύγκριση με το υγειονομικό σύστημα τεσσάρων άλλων χωρών που έχω ζήσει (συμπεριλαμβανομένου του επίσης διάσημου Φιλανδικού) είναι πραγματικά το καλύτερο. Αλλά – και είναι μεγάλο το αλλά – μακριά από το τέλειο.

Το τρίτο και στην περίπτωση το πολύ σοβαρό αλλά δύσκολο να κατανοηθεί από τους ...νότιους Ευρωπαίους γιατί έχει να κάνει με κοινωνικές συνθήκες και κοινωνικά αποδεκτά. Είναι όμως πολύ “διαδεδομένο” στη Σκανδιναβία και γενικά την Βόρεια Ευρώπη και είναι το γεγονός ότι όταν κάποιος φτάσει σε μια ηλικία που αδυνατεί να ανταπεξέλθει με την καθημερινότητα του τότε πάει - τις περισσότερες φορές ακόμα και εθελοντικά - σε οίκο ευγηρίας.

Τώρα όλα είναι θέμα προοπτικής και εικόνων. Με το που έγραψα οίκο ευγηρίας φανατιστήκατε το γηροκομείο Αθηνών, με θαλάμους των δώδεκα κρεβατιών και με γέρους να βογκάνε όλη την ώρα βρώμικοι και απεριποίητοι. ΟΧΙ! Μιλάμε για συγκροτήματα πολυκατοικιών με μικρά διαμερίσματα των 30 και 50 τετραγωνικών σε στιλ στούντιο, με μικρο σαλονάκι και κουζινούλα και που σου επιτρέπουν και τα έπιπλα σου αλλά κυρίως την ανεξαρτησία σου. Και βέβαια αυτά “μεγαλώνουν” ανάλογα με τα πόσα διαθέτεις ο ίδιος (μέσω της σύνταξης ή της “βοήθειας” από παιδιά). Έχω γνωστή που μόνο για φτωχή δεν μετράει κι έχει την μητέρα της σε ανάλογο διαμέρισμα που είναι μεγαλύτερο από αυτό που ζω εγώ.

Συν και το πολύ πολύ σημαντικό, υπάρχει ειδικευμένο υγειονομικό προσωπικό που ελέγχεται πολύ συχνά από το κράτος, έτοιμο να καλύψει άμεσα την κάθε σου ανάγκη. Όταν πρωτομετακόμισα στο σπίτι που μένω δίπλα μου έμενε ένα πολύ χαριτωμένο ζευγάρι άνω των 80 που συχνά μας έλεγε για τις διακοπές τους στην Ελλάδα και πως πίνανε ούζο. Είχα περάσει υπέροχα μαζί τους και μάλιστα η γυναίκα ήταν σκηνοθέτης, γνωστή στη Σουηδία για τη δουλειά που είχε κάνει για την κρατική τηλεόραση με την ...Πίπη τη Φακιδομύτη. Στην προσωπική μου αρχή σε μια νέα χώρα με είχαν κάνει να νιώσω καλοδεχούμενος με τον πιο ζεστό τρόπο. Μετά από τρία χρόνια όμως οι ίδιοι από μόνοι τους μετακομίσανε” σε οίκο γιατί αυτός είχε αρχίσει τα πρώτα συμπτώματα άνοιας κι εκείνη είχε σοβαρά προβλήματα με αθροιστικά και την καρδιά της. Κανένα δράμα, καμία περίεργη ιστορία. Απεναντίας τα παιδιά τους τους βοήθησαν στη μετακόμιση και μας έκαναν και αποχαιρετιστήρια δώρα.

Έχοντας λοιπόν αυτό υπ’ όψη και σε συνδυασμό με την φήμη του συστήματος όλοι ένιωσαν “σίγουροι” ότι εντάξει θα πεθάνουν κάποιοι αλλά οι περισσότεροι θα το “περάσουμε” ελαφρά. Συν ότι η καθημερινότητα των πολλών δεν θα μπει σε κόμμα και η οικονομία δεν θα πληγωθεί.

Και μερικά ίσχυσε. Εκεί που δεν ίσχυσε ήταν σε αυτούς ακριβώς τους οίκους ευγηρίας που τελικά αποδείχτηκε ότι το μεν σύστημα πολύ καλό, οι δε άνθρωποι που το λειτουργούσαν ...άνθρωποι Και έγιναν θανατηφόρα λάθη. Σε σημείο που το σχεδόν 70% των θυμάτων του κοροναϊού να βγει από αυτούς τους οίκους ευγηρίας

Η Σουηδική κυβέρνηση και οι υπεύθυνοι γιατροί σταθήκαν στο ύψος τους. Χωρίς απαγορεύσεις και πρόστιμα ενημέρωναν συνέχεια το κοινό, μιλούσαν για το σωστό πλύσιμο των χεριών, τις μάσκες και τις αποστάσεις, ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων που μπορούσε άρχισε να δουλεύει από το σπίτι και ακόμα και στο σουπερμάρκετ μπήκαν προστατευτικά και απολυμαντικά από την αρχή.

Αυτή τη στιγμή γίνεται έρευνα για το τι συμβαίνει με τους οίκους ευγηρίας και είμαι σίγουρος ότι αφενός θα βρεθούν ένοχοι που θα τιμωρηθούν, αφετέρου θα βελτιωθούν καταστάσεις. Στο μεταξύ όμως πάνω από 5,000 άνθρωποι έχουν πεθάνει με το μεγάλο ποσοστό να έρχεται από οίκους ευγηρίας και αυτό από μόνο του είναι μεγάλο θέμα για το μέλλον και του συστήματος των οίκων ευγηρίας αλλά και για την εμπιστοσύνη που έδειχναν οι Σουηδοί στο σύστημα υγείας της χώρας.

Το ξέρω, το απλοποίησα πολύ αλλά φαντάζομαι ότι έγινα ...κατανοητός με την ελπίδα ότι πραγματικά δεν θα δούμε δεύτερο κύμα θανάτων στη Σουηδία.

Labels: , ,