Ovi Greek stories

Ζω σε ένα κλασσικά Σκανδιναβικό συγκρότημα τεσσάρων πολυκατοικιών που σχηματίζει τετράγωνο, έχει πίσω του δάσος και στη μέση ένα πολύ μεγάλο κοινόχρηστο χώρο που συμπεριλαμβάνει χώρο για πικ-νικ και γκριλ, μεγάλη παιδική χαρά με σκάμα, κούνιες, τραμπάλα κλπ συν χώρο ανάπαυσης/αναψυχής για τους μεγαλύτερους. Ο λόγος που στην αρχή έγραψα “κλασσικά Σκανδιναβικό” είναι γιατί γενικότερα στη Σκανδιναβία αλλά ειδικότερα στην Σουηδία ο νόμος υποχρεώνει τις οικοδομικές εταιρίες να προβλέπουν τέτοιους χώρους όταν αναγείρουν συγκροτήματα. Η πιο συνηθισμένη εικόνα – στη δική μου γειτονιά – είναι η εικόνα νέας μητέρας, του νέου πατέρα, ή του παππού και της γιαγιάς να παίζουν με το παιδί τους στο σκάμα ή σε κάποια από τις κούνιες αλλά εφέτος το καλοκαίρι αυτό άλλαξε. Εφέτος και λόγω κοροναϊού λίγοι πήγαν διακοπές και ακόμα πιο λίγοι έστειλαν τα παιδιά τους σε κατασκηνώσεις ή στους παππούδες, έτσι τα περισσότερα παιδιά βρέθηκαν να περνάνε το καλοκαίρι στο διαμέρισμα ή στον κοινόχρηστο χώρο. Παρά...

Πριν από επτά χρόνια τέτοιες μέρες έκανα αυτό που δεν θα πίστευα κι εγώ ο ίδιος αν μου το έλεγαν. Μετά από δεκαεπτά χρόνια στη Φιλανδία αποφάσισα να φύγω αφήνοντας πίσω μου στη κυριολεξία τα πάντα, από επαγγελματική καριέρα μέχρι συνταξιοδοτικά χρόνια κι όλα αυτά στα μέσα της πέμπτης μου δεκαετίας. Αλλά η πίεση είχε φτάσει σε τέτοια τρομακτικά σημεία που οι επιλογές μου είχαν ελαχιστοποιηθεί κι αν ήθελα να διατηρήσω τουλάχιστον την αξιοπρέπεια μου έπρεπε να φύγω. Το κόστος της παραμονής ήταν τεράστιο και κάθε μέρα που πέρναγε όλο και μεγάλωνε. Χρόνια τώρα γράφω για τη διαφορά νόμων και εφαρμογής και ενώ κατά περιόδους είχα γίνει μάρτυρας ακόμα και θύμα αυτής της διαφοράς, το 2012 με τους Αληθινούς/Γνήσιους Φινλανδούς να είναι με το ένα πόδι στην εξουσία, την Φιλανδία να αλλάζει καθημερινά και με ταχύτητες εγω από απλό θύμα μεταλλασόμουνα σε ...θήραμα. Κι ενώ είχα τον νόμο με το μέρος μου , έπρεπε συνέχεια να αντιμετωπίζω αυτούς που εφάρμοζαν ή παράφραζαν τον νόμο. Έτσι όταν πια...